De leuke dingen van januari

De afgelopen maand een paar leuke en aardige dingen gedaan. Niet om een volledig verslag over te schrijven, maar wel leuk om te vermelden.

• maandag 2 januari samen met Louise naar de film Tinker Tailor Soldier Spy geweest in Lantaren Venster, een mooie trage film over Britse spionnen in de 'Koude Oorlog'.
• woensdag 4 januari samen met collega Kim weer naar een film geweest, deze keer naar een film met meer spektakel. Mission: Impossible - Ghost Protocol  in Pathe Schouwburgplein.
• zaterdag 7 januari meegedaan met de Nieuwjaarsloop van A.V. Spirit (zie verslag).
• maandagavond 9 januari samen met Louise ons jaarlijks bezoek aan de Wielerzesdaagse van Rotterdam afgelegd.
• vrijdag 13 januari naar Wishbone Ash in de Boerderij (Zoetermeer) geweest.
• maandag 16 januari wederom naar de film, deze keer met Philip naar The Iron Lady in LantarenVenster. Biografie over Margret Thatcher, de eerste vrouwelijke premier van Groot-Brittanie.
• vrijdag 20 januari was Louise jarig en zijn we samen naar Railz Miniworld geweest. Heel mooi om te zien hoe treintjes door heel herkenbare landschappen en steden rijden (maar toch is het net even anders). En als je goed kijkt zijn er ook een paar kleine grapjes gemaakt met sommige figuurtjes.
• zondag 22 januari de eerste 'serieuze' trainingsloop (20 kilometer) voor de Rotterdam Marathon gedaan bij A.V. Spirit.
• vrijdag 27 januari naar toneelstuk van Wim T. Schippers geweest in de Kunstmin (Dordrecht), samen met André en Colete.
• zondag 29 januari naar de Klassieker in De Kuip geweest. Deze keer won Feyenoord van Ajax. En daarna werd Stefan Groothuis ook nog eens wereldkampioen Sprint in Galgery (gezien op TV).
• maandag 30 januari (iets minder leuk, maar toch) met mijn vader naar Maasstadziekenhuis geweest voor o.a. controle van z'n ICD en voor de aanstaande operatie van zijn rechterschouder. Helaas mag die operatie voorlopig nog niet doorgaan, omdat er wegens de medicatie voor de geplaatste stents, er minimaal één jaar tussen die twee operaties moet zitten. Dus die operatie kan pas na september 2012.

Daarnaast nog wat keren hardgelopen (of wat daar op lijkt) totaal deze maand:

• 19x getraind (of iets dergelijks)
• ruim tweehonderdtachtig kilometer
• bijna vijfentwintig uur aan traininstijd
• en volgens Garmin ruim 20.000 calorieën verstookt

En nu maar hopen op schaatskilometers.

Nieuwjaarsloop 2012 - A.V. Spirit

Het nieuwe jaar is alweer een week oud. De eerste serieuze looptest was afgelopen zaterdag in Oud-Beijerland. Daar werd de gebruikelijke Nieuwjaarsloop georganiseerd door A.V. Spirit.
Er waren diverse afstanden: één en twee kilometer voor de 'kleintjes' en de 'grote mensen' konden kiezen tussen vijf of tien kilometer.
Louise en ik kozen voor de tien kilometer. Een mooie ronde (met een klein staartje) die vanaf de atletiekbaan liep via de Groeneweg naar de Zinkweg en vervolgens via de 2e Kruisweg naar de Langeweg (met staartje) weer terug naar de baan.
Het weer was niet echt slecht (de horrorwinter wil maar geen vat krijgen in ons land). Er stond wel een flinke wind, maar die hadden we eigenlijk alleen op de Groeneweg echt tegen. Het grootste deel van het parcours hadden we zijwind, dus al met al was dat goed te doen.
Over de gelopen tijd was ik best tevreden. Bijna één minuut sneller dan de laatste tien kilometer van 2011. Mijn eindtijd was tweeenveertig minuten en veertig seconden, wat goed was voor de negende plek bij de mannen boven 50.
Louise deed het heel goed en finishte na drieenvijftig minuten en zevenenvijtig seconden. Dat resulteerde in haar eerste podiumplek bij het hardlopen, ze werd derde in de categorie 'dames 40+'.
Met een mooie herinnering voor Louise zijn we weer huiswaarts gekeerd om lekker lui op de bank naar het Europees Kampioenschap Langebaan Schaatsen te kijken.

Aktiviteiten van 2011

De lijstjes van het afgelopen jaar zijn meestal  in begin december al verschenen. Maar sommige lijstjes moeten toch echt wachten tot het jaar helemaal voorbij is. Zo ook mijn lijstje van sportieve aktiviteiten.
Afgelopen jaar was een heel rustig fietsjaar, vooral als je de woon-werk-kilometers (13 per werkdag) achterwege laat.

In totaal heb ik maar vijf keer echt op de racefiets gezeten.
Drie tochtjes, één tijdrit (Ladies en Gentlemensrit bij Hoekse Renners) en twee keer voor een kwart-triathlon.
Eigenlijk niet de moeite om over te berichten, dus ik zal er niet al te veel meer over schrijven (hopelijk wordt er dit jaar meer gefietst).

Het wandelen was zelfs in kilometers bijna meer dan de kilometers op de racefiets. Ruim Tweehonderd kilometer (op de racefiets waren het er 320). Nu zat daarbij wel een kleine wandelvakantie in Luxemburg bij, maar toch.

Gelukkig zorgde het rennen toch voor de nodige trainingsaktiviteiten, zodat ik me niet geheel als 'luilak' kan bestempelen.
Zo'n dikke honderdzeventig keer heb ik de loopschoenen aangetrokken, waarvan 13 keer voor een wedstrijd(je). De totale afstand kwam op tweeduizenddriehonderdtachtig (2.380) kilometer.

Binnenmaasloop 2011

Afgelopen zaterdag was het weer eens zover: de Binnenmaasloop (halve marathon), georganiseerd door AV Spirit. Voorheen altijd in het voorjaar, een week voor de marathon van Rotterdam, nu eind november. Of dat een verbetering is, ik weet het nog niet. Wellicht komen er nu meer mensen op af.
Echter om een uur voor de 'halve' de vijf kilometer (10:00 uur) te laten starten, vind ik niet zo'n goed idee. Vooral als je met meerdere vrienden, familieleden of clubgenoten komt en je niet allemaal dezelfde afstand loopt, dan zit er wel heel veel tijd tussen. En nu was het zaterdag gelukkig wel droog, maar er stond een behoorlijke wind, dus echt comfortabel was het daardoor niet. Ook al omdat er geen douchegelegenheid aanwezig was. Aangezien ik de 'halve' wilde lopen en Louise de 'vijf' hebben we aan den lijve kunnen ondervinden welke problemen dit opleverde.
De zaterdag begon dus vroeg, voor achten liep de wekker af. Want je moet wel een beetje op tijd ontbijten om er tijdens het lopen niet al te veel last van te hebben. Net voor negen de deur uit richting het recreatieoord Binnenmaas (met de auto). De inschrijving werkte niet zo vlot, er waren wat computerprobleempjes, maar ik heb niet gehoord dat daardoor iemand de start heeft gemist.

Louise liep dus de vijf kilometer, en dat ging best goed. Zelf vond ze dat ze best vier seconden harder had willen lopen, om dan op precies zesentwintig minuten te finishen, het werd nu 26:04, dus alweer een P.R. (om gek van te worden - en dat overkwam de computer hoogstwaarschijnlijk ook, want Louise staat in de uitslag vermeld als: Anneloes Smedts-Koens).
Om elf uur mocht ik van start, begon voortvarend maar merkte al na twee kilometer dat de snelheid niet in de benen zat. Dat heeft het rondje Binnenmaas er niet vervelender op gemaakt, gestaagd rende ik naar een tijd van één uur zesendertig minuten en zestien seconden. Het was een pittige ronde, vooral door de wind, verder was het uitstekend loopweer.

Na de finish kregen we een mok chocomel (de mok mochten we mee naar huis nemen).
Gelukkig was Louise zo verstandig geweest om na mijn start bij mijn vader in Numansdorp op visite te gaan, want echt warm zal het niet geweest zijn om lang te wachten in de wind.

Al met al hebben we beide lekker gelopen, maar hopen toch dat er bij de volgende Binnenmaasloop wat aanpassingen qua starttijden gedaan worden.

1e Kethelloop

Zondag 6 november 2011 stond de Eerste Kethelloop op het programma.
Dus niet de New York Marathon of de Berenloop, nee gewoon een loopwedstrijd over 10 kilometer. Wel lekker dicht bij huis, zo'n vier kilometer. Daarom konden we (Louise en ik) mooi fietsend naar de voetbalvereniging Kethel (VVK68), de organiserende vereniging, gelegen aan de noordkant van Schiedam in het 'buurtschap' Kethel, een mooi oud dorpje dat is opgeslokt door Schiedam.
Ondanks dat het een nieuwe loop was en georganiseerd door een voetbalvereniging, en niet door een atletiekvereniging, waren er best veel lopers op af gekomen. Zo'n dertig kinderen deden mee aan de anderhalve kilometer. Op de drie kilometer zijn er zevenenveertig gestart (jong en oud). En op 'onze' afstand, de tien kilometer, deden er honderdzevenendertig mee.
De start was bij de hoofdingang van het sportcomplex (VVK deelt het terrein met SC Spaland) en ging via het dorp Kethel richting Midden-Delfland om daar een rondje van ruim vier kilometer te doen, daarna weer terug over de zelfde weg naar het voetbalterrein om bij de start nog een rondje buitenom te doen om via de achterzijde te finishen op het complex (niet te ver van de kantine).
Helaas was het rondje net geen tien kilometer, maar een ruime negen-en-een-halve kilometer. Dat mocht de pret niet drukken. De loop was goed georganiseerd, overal vrijwilligers om de weg vrij te houden en de route aan te wijzen (voor zover dat nodig was). Halfweg een verversingspost met water en sportdrank. En bij de finish een mooi ontvangst met een medaille en sportdrank. Het was trouwens ook goed loopweer, niet te warm (november ?) en droog. Er was wel wat wind (soms best behoorlijk) maar deze kwam op de laatste drie kilometer mooi van achter, best lekker dus. Enige minpuntje was dat er nergens stond dat de afstand iets korter dan de opgegeven tien was, maar na afloop werd dat bij de meeste deelnemers wel duidelijk.

Ik eindigde als twaalfde in een tijd van 41:29
Louise eindigde als tweeentachtigste in een tijd van 51:11 en dat was de snelste 'tien' die Louise tot nu toe heeft gelopen. Een heel mooi persoonlijk record !

Tevreden gingen we weer op de fiets naar huis, waar we ons beloonde met een zak lekkere Engelse drop tijdens het kijken naar het schaatsen (op tv).

Müllerthal Trail - Luxemburg

Van zaterdag 22 tot en met donderdag 26 oktober hebben Louise en ik de Müllerthal Trail in Luxemburg gewandeld.
Maar ik wil mijn verhaaltje hierover toch beginnen bij woensdagavond 19 oktober. Zo net na achten 's-avonds belde mijn vader dat hij direct naar het Maasstadziekenhuis moest komen, omdat de ICD kuren vertoonde. Dus ik als een speer naar Numansdorp (met pa's auto - die al een poosje bij ons in gebruik is). In Numansdorp aangekomen vertelde pa dat de ICD bel- en sirenegeluidjes maakte en dat vertrouwde ze in het ziekenhuis dus niet. Daar aangekomen moesten we nog even wachten op de ICD-technicus (v). Zij constateerde dat hoogstwaarschijnlijk één van de twee draden die vanaf de ICD in z'n hart zitten (één in een boezem en één in een kamer) losgeraakt was en daardoor signalen aan het geven was. Nadat er ook nog een foto gemaakt werd, was het duidelijk dat dit het geval was. Gevolg: pa moest opnieuw geopereerd worden en dus die nacht sowieso in het ziekenhuis blijven.

Donderdag (20-10) de spullen ingepakt voor de wandeling en ook via Numansdorp (spulletjes ophalen voor pa) naar het ziekenhuis geweest. Toen ik daar kwam was pa al geopereerd. Op precies dezelfde plek als de eerste keer. Hij vertelde dat als alles goed zou zijn, hij vrijdag naar huis mag. Omdat wij hem dan niet konden thuisbrengen, zou zzijn broer Drikus dat doen

Vrijdag (21-10) zijn Louise en ik op weg naar de vakantiebestemming bij hem langs geweest in het ziekenhuis. Hij zat te wachten op het maken van de controlefoto. We zijn met hem meegegaan naar de röntgenafdeling en op het moment dat hij naar binnen kon, zijn wij vertrokken richting Echternach. Zo rond vieren zijn we daar aangekomen en gingen op zoek naar ons eerste hotel 'Le Petit Poete', gelegen in het centrum recht tegenover het marktplein. Na het avondeten nog even met pa gebeld en die bleek dus weer thuis te zitten (dus dat was een hele opluchting).

Zaterdag zijn we gestart met ons eerste deel van de Trail, die bestond uit een stuk van 'route 2' en een stuk van 'route 3'.  Vanuit een fris Echternach met een licht nevel, gingen we eerst richting Berdorf.

Direct bij het begin ging het behoorlijk omhoog en ging het verder door een mooi glooiend landschap richting Berdorf. In Berdorf konden we ons tracteren op koffie met abrikozentaart (let op, dit was één van de twee keren dat dit mogelijk was). Vervolgens gingen we richting het dorpje Müllerthal door bos en mooie rotsformaties. Daar op een 'bankje' onze lunch genuttigd en voor het laatste stuk naar Beaufort wederom door een mooi bos.

In Beaufort hadden we al een slaapplaats in 'Auberge Rustique' geboekt (weekend). Hier hebben we vooral Nederlands gesproken, omdat de bediening gedaan werd door een Nederlandse en de waard (Luxemburger) ook ontzettend goed Nederlands sprak. En niet alleen kon hij goed Nederlands, ook heeft hij voor ons een voortreffelijk vegetarisch diner opgediend, zeer de moeite waard !

Zondag zijn we begonnen met de 'ExtraTour B' door een wederom (blijft niet orgineel, maar het is niet anders) schitterend bos.

Om vervolgens de 'Route 3' richting Larochette te vervolgen. Buiten de bossen waren er ook mooie weilanden met koeien die van een 'welverdiend' zonnetje lagen te genieten

(en dan zijn er 'boeren' in Nederland die beweren dat koeien net zo lief binnen staan - nou ik geloof er niks van). Gelukkig hadden we bij Auberge Rustique een lunchpakket besteld, want helaas hebben we geen horecagelegenheid en/of winkeltje kunnen ontdekken. Gelukkig was er wel een slaapgelegenheid in Larochette. We hebben gegokt op 'Hotel du Chateau'. Dit was voor de afwisseling een meer Portugese enclave, waar helaas de maaltijd een beetje tegenviel.

Maandag eerst broodjes wezen kopen voor de onderwegse lunch in een Portugees winkeltje, daarna 'Route 3' weer opgepakt. Het was een koude nacht geweest en er lag een laagje rijp op de bladeren. Er stond weining wind en de zon werd al weer snel zichtbaar. Met andere worden: mooi wandelweer!

Langs (niet via) Heffingen ging de route langs Reuland (voor ons de tweede keer) richting Müllerthal, waar dichtbij een mooie waterval te zien is.

Daarna gingen we verder door 'berg en dal' en 'bos en weiland' langs een mooi flatgebouw van paddestoelen,

op weg naar Consdorf, waar we gerekend hadden om een slaapplaats te vinden. Helaas mocht dat niet zo zijn, maar het dorpje Scheidgen op nog geen kilometer verderop had wel één hotel (en die was geopend). En ondanks dat het bijna einde van het seizoen was (en er daardoor niet meer alles op voorraad was) heeft de eigenaar van 'Hotel De La Station' gezorgd dat we ook op eet- en drinkgebied weer niets tekort kwamen.

Dinsdag begon een beetje vochtig. Voor de verandering nu eens geen stralend begin van de dag, maar een heel klein miezerbuitje om in te beginnen. Echter niet zo erg dat het niet leuk was om te wandelen, de temperatuur was nog steeds goed en doordat er bijna geen wind stond was het goed te doen.

We hoopten in Bech (op het stuk van ExtraTour C) weer eens een kop koffie 'plus' te kunnen bemachtigen, helaas het mocht niet zo zijn. Gelukkig maakte het tochtje door de oude spoortunnel en daarna de echo in het dal veel goed.

Daarna hebben we nog een bakkie kunnen doen in een restaurant in de buurt van Altrier, waar we geholpen werden door een oud boertje die wel de moeite nam om wat koffie en thee voor ons te zetten (helaas was dat niet overal het geval, ondanks dat er een restaurant was).

Daarna zijn we weer via Scheidgen grotendeels over een oude treinlijn (geen rails gezien, maar loopt inderdaad als een trein) richting het eerste startpunt (Echternach) gelopen.

Daar hebben voor de variatie een ander hotel gezocht. Dit keer werd het 'Hotel du Commerce'. Ook in het centrum, dichtbij de markt. Helaas was er ook een groep Italianen op schoolreis (denk ik), want tegen de tijd dat we bijna sliepen was er veel kabaal in het hotel. Gelukkig waren ze wel zo vriendelijk om het een stuk stiller te doen, nadat ik dat was wezen vragen (waarschijnlijk wisten ze niet dat er ook nog andere gasten waren).

 Woensdag gingen we op pad voor de laatste ronde (van de drie). De start was weer met mooi weer, zodat we konden genieten van de prachtige herfstkleuren van de bomen en struiken.

Het eerste dorpje op onze route was Herborn, waar wel een mooie kerk staat. Maar er geen cafeetje of iets dergelijks open was.

Op de 'hoogvlakte' stonden veel windmolens hard te werken.

We hadden er vooraf rekening mee gehouden dat het op deze route (Route 1) wel eens moeilijk kon worden om een slaapplaats te vinden (en dat ging dus niet lukken). Daarom zijn we vanuit Born met de bus terug naar Echternach gereden.

Daar weer een ander hotel geboekt (je moet toch wat). Deze keer werd het 'Hotel De La Sûre' dicht bij het oude treinstation (is nu busstation) in Rue de la Garede, de hoofdstraat (kwa winkels) van het dorp/stad.
Helaas werden we hier in de holst van de nacht (half drie) wakker gemaakt door muziek (of wat daarvoor moest doorgaan) vanuit één van de kamers. Gelukkig boden de oordopjes enige soelaas.

Donderdag zijn we met de bus weer teruggekeerd naar Born om de draad van Route 1 weer op te pakken. Dus vanuit Born weer naar boven om een mooie 'uitzicht' te krijgen op de mistflarden boven de Sûre.

Toen de zon de mist weer verdreven had, liepen we langs mooie appelbomen en landbouwgronden richting Girst.

In Rosport aangekomen, zijn we een stukje van de route geweken met als resultaat de lekkerste koffie (plus) van de vakantie.

De laatste loodjes gingen langs mooie koolzaadvelden (?), glooiende vlaktes en mooi bemoste rotsen richting de Sûre.

Tegen tweeen zagen we de brug van Echternach naar Duitsland, en hadden de Mütterthal Trail volbracht.

Na de lunch hebben we ons afgemeld bij het hotel en weer naar huis gereden. Een hele mooie vakantie gehad, ook dankzij het weer.

Na-marathonse week (19e Ladies & Gentlemensrit)

Wat doet iemand de week na een ‘dubbele’ marathon. Eigenlijk hoort die veel te rusten, alleen dat kwam er toch niet helemaal van. Vader in het ziekenhuis wegens problemen met z’n hart. Dus maandag moest ik naar het ziekenhuis om aan te ondervinden dat de communicatie ook daar voor verwarring zorgt. Vorige week donderdag werd Louise gebeld of we (bijna direct) langs wilden komen. Dat was een beetje lastig, omdat we allebei werken. Louise had toen een afspraak voor mij gemaakt op maandag (3 oktober). Die maandag geen arts (zoals gesuggereerd), maar een verpleegster (ook niet erg). Haar was verteld dat wij een gesprek aangevraagd hadden, (niet dus), maar we wilde wel graag enige uitleg over het plaatsen van een ICD. Pa en ik kregen de uitleg en die was redelijk helder, ook zo'n ICD in het echt gezien.
Dinsdag is de ICD geplaatst, helaas niet onder de reeds ‘gewonde’ arm, zodat hij nu met beide armen niet kan wat normaal zou moeten kunnen. Rechts is nog herstellende van een peesoperatie en nu zit links de ICD en daarom mag deze arm niet boven zijn hoofd getild worden. Is toch lastig zeker als je al 79 bent. Verder is de operatie goed verlopen en de ICD is ook al getest (onder narcose).
Daardoor kon ik dinsdagavond ‘gewoon’ bij de alteliekvereniging gaan trainen. Nu werd het alleen een heen-en-weertje naar de baan en een stukje inlopen met de groep. Daarna weer naar huis want de marathon zat nog goed in de benen.
Woensdagavond had Runningteam Korendijk (Roparunteam 121) de eerste vergadering voor de editie 2012. Daarom vooraf nog even bij Pa langs om het laatste nieuws te horen (donderdagmorgen naar huis) en daarna richting Zuid-Beijerland (basis van ons team). Weinig verrassingen, maar dat is gelukkig ook normaal voor een team dat al voor de tiende keer gaat meedoen.

Donderdag mocht pa naar huis, daarom een hele dag niet naar het werk. Net voor tienen kon ik hem meenemen uit het ziekenhuis en rond half elf zat hij weer in zijn eigen stoel. Na een lekkere kop koffie, ben ik de meest noodzakelijk boodschappen gaan doen. Nieuwe medicijnlijst bij de apotheker brengen, bij de fysio doorgeven dat pa weer thuis is en weer behandelt kan worden aan zijn arm. Daarna gewoon dingen wezen halen om te eten en te drinken. Zo rond half een kwam er iemand van thuiszorg langs om door te nemen wat er door hun gedaan zou worden. Na het avondeten ben ik weer richting huis gegaan met het idee dat pa zichzelf (met de thuishulp) wel kan redden.
Voor vrijdag had ik nog een uitnodiging lopen om bij een boekpresentatie te zijn in Den Haag. Bijna ging dat mis, omdat er een treinstoring bij Delft. Gelukkig was dat weer net op tijd verholpen, waardoor ik toch ruim op tijd in Den Haag Centraal aankwam (Louise kwam vanuit Haarlem en had geen problemen). Helaas kregen we, op de weg van het station naar Wijnlokaal 1900, een fikse bui op ons kop. Het boekje is een beetje apart, er staan allemaal waslijntjes in. En aangezien er twee foto’s van mij instaan kreeg ik ook zo’n boekje, wel leuk om je eigen foto in een boek te zien. Het boekje heet ‘Clotheslines’ oftewel ‘waslijnen’.
Zaterdag lekker uitgeslapen en ’s-middag naar een bijeenkomst van de Vrouwelijke Ondernemers Overschie geweest, eigenlijk wilde ik ook eens graag weten waar Louise een deel van haar tijd aan besteed.

Zondag konden we het toch weer niet laten om een beetje actiever te doen, want de 19e Ladies & Gentlemensrit van de Hoekse Renners uit Puttershoek stond op het programma. Daar proberen we sinds een paar jaar toch steeds aan mee te doen. Niet dat we voor de prijzen gaan maar het is wel een heel leuk gebeuren. Het is een soort koppeltijdrit, waarbij een ‘heer’ een ‘dame’ naar een goede tijd loodst. Het klassement wordt nog aangepast door een leeftijdscorrectie (te lastig om hier allemaal uit te leggen). Al met al een heel gezellig gebeuren waarbij je zo’n twintig kilometer hard moet fietsen. Er deden dit jaar zes echte dames mee en Louise (en ik) werd(en) vijfde in een tijd die iets trager was dan voorgaande jaren. Maar wat wil je als de ‘dame’ een wandelmarathon en de ‘heer’ een hardloop- en wandelmarathon in de benen heeft. Hoe dan ook: tevreden keerden wij weer huiswaarts :-)