Who, Ireland, Who

Vorig jaar, ergens in mei, kwam het heugelijk bericht dat The Who weer eens zou gaan optreden. Echter niet in Europa (dus ook niet in Nederland), maar alleen in het Verenigd Koningrijk en Ierland. Dus na enig overleg hebben Louise en ik toen maar besloten om eens een keertje naar Dublin te gaan (ook omdat Londen al uitverkocht was). Het optreden zou 23 november 2014 in de O2Arene zijn. Niet zo'n mooie tijd om echt vakantie te vieren, maar wel om een paar dagen Dublin te bezoeken. Dus nadat de kaartjes gekocht waren, hotel geregeld en vliegtickets geregeld.
Maar een paar weken voor het concert kreeg ik een mailtje dat het concert verplaats werd wegens "logistieke problemen". Naar wat later bleek, lag dat meer aan het concert wat "plots" in Abu Dhabi gegeven moest worden (een stuk lukratiever voor de heren, denken wij). Nu was de nieuwe datum kwa seizoen een stuk aantrekkelijker, namelijk dinsdag 23 juni, begin van de zomer. Nu kwamen de "logistieke problemen" voor ons om de hoek kijken. Hotel en vliegtuig omboeken. Hotel kon gratis geannuleerd worden, maar de nieuwe datum was iets minder goedkoop (begin hoogseizoen), maar vooruit dat is begrijpelijk. De vliegtickets omzetten was heel makkelijk, maar niet zo goedkoop als eerst leek. Maar ja, je wil ergens naar toe, dus er zat niks anders op.
Nu we begin van de zomer zouden gaan, hebben we direct besloten om er iets meer vakantie van te maken. Na enig zoekwerk een mooie wandeltocht gevonden, niet zover van Dublin, in de Wicklow Mountains. Dit kon in diverse varianten geregeld door Hillwalk Tours met bagagevervoer en B&B's. Wij hebben er voor gekozen om de zogenaamde "Challenging Hiking Tour" te doen. We zouden gaan lopen van Bunclody richting Dublin in 6 loopdagen en 1 rustdag, van Zuid naar Noord.
Nadat alles in kannen en kruiken was, kwam het bericht dat The Who ook naar Nederland zou komen, en wel op woensdag 1 juli (onze laatste wandeldag in Ierland), donderdag 2 juli vlogen we weer richting huis :-(
"Je kan niet alles hebben". Helemaal naar Ierland voor een band die ook vlakbij optreedt ;-)
Maar dat was nog niet alles: want een paar weken voor ons vertrek (20 juni) kwam Louise met de mededeling dat The Who het concert in Amsterdam met een dag verplaatst was - in plaats van woensdag 1 juli werd het donderdag 2 juli - en dat gaf ons weer de mogelijkheid om ze ook in Amsterdam te gaan zien. Er waren nog kaarten beschikbaar voor de vloer, dus die dan maar gekocht.
Nu konden we met gerust gevoel richting Ierland, met daarbij het idee dat we ons project "nieuwe vloer" een poosje met rust konden laten.

Zaterdag 20 juni gingen van huis uit met de bus naar Centraal Station Rotterdam (helaas geen rechtstreekse vlucht naar Dublin vanaf Zestienhoven), vervolgens met de trein naar Schiphol. Ruim op tijd om rustig in te checken en al wat niet meer nodig is om netjes en veilig een vliegtuig in te komen. De vlucht ging redelijk volgens planning en zo rond twee uur (middag) waren we veilig geland en met de bagage in de hand klaar om richting Dublin te wandelen. Want dat is de laatste tijd toch een van die dingen we als "afwijking" proberen te doen: wandelend van vliegveld naar onze (tijdelijke) bestemming. Toen we bij de VVV vroegen hoe we lopend het vliegveld moesten verlaten, vonden ze het een beetje vreemd - maar vooral ver om lopend te doen - nou wij niet dus. En uiteindelijk viel het best mee, nog geen elf kilometer tot het hotel (bijna hartje centrum). Resultaat hiervan was dat we, nadat we ons hadden gemeld in het hotel en de spullen in de kamer lagen, direct richting de pub schuin tegenover gingen voor een pint Guinness (en wat eten).
Daarna hadden we bijna drie volle dagen de tijd om de stad te verkennen voordat op dinsdagavond The Who zou aantreden in de 3Arena (nieuwe naam voor de O2Arena).

Zondag hebben we een stadswandeling gemaakt of zoals de Ierse VVV dat noemt een Dublin Discovery Trail genaamd Story of Dublin. Deze wandeling ligt ten Zuiden van de Liffey, waar het 'oude' Dublin is ontstaan. Op deze route kom je langs een aantal markante gebouwen en plekken die de geschiedenis van Dublin 'gemaakt' hebben.


Beetje cryptisch plaatje, maar in het echt wel leuk ;-)

's-Middags zijn we in het National Museum of Archeology geweest waar onder andere een paar heel oude gemummificeerde veenlijken te zien zijn. Daarna terug naar de andere kant van de rivier om op zoek te gaan naar Guinness in een echte pub (dus zonder toeristen). Die hebben we gevonden ergens in de buurt van Blessington Street. Ze waren daar, behalve aan de Guinness, ook aan het biljarten en paardenrace's kijken. Het was daar gezellig en zeer gemoedelijk.



Na de Guinness toch maar een hapje wezen eten, om 's-avonds in een iets meer muzikalere pub nog een afzakkertje te doen. Dat hebben dan maar in The Celt gedaan, die net om de hoek van ons hotel zat. En inderdaad live muziek en druk. Nadat we een mooi stekje hadden gevonden en er een Guinness bij hadden, was het goed toeven. En zelfs toen de band een kleine pauze nam, begonnen sommige bezoekers zelf maar liederen te gaan zingen. En dat deden ze vol overtuiging en zeker niet slecht. Een pub om te onthouden.

Zondags zijn we zwervend richting het westen gelopen. Daarbij zijn we langs de Old Jameson Distillery gekomen (wel een blik binnen geworpen, maar geen rondleiding gedaan). We zijn wel in de St. Michan's Church geweest, waar wie alweer naar lijken hebben staan kijken. Die liggen daar 'gewoon open bloot' zonder dat het rottingsproces daar vat op heeft en dat is best bijzonder. Bovendien was de gids heel aardig, geestig en zeker niet doodsaai ;-)
Vervolgens de rivier overgestoken om iets meer zuidelijk langs de Guinness brouwerij naar de Kilmainham Gaol te gaan bezichtingen en een rondleiding te doen. Zeer indrukwekkend en schrijnend in de geschiedenis van Ierland.
Na de lunch kwamen we op weg naar St. Stephen Green langs de spiksplinternieuwe Teeling Distillery, die nog maar amper in gebruik was. Na St. Stephen Green wederom op zoek naar een niet allerdaagse pub. En deze keer een ander soort volkspub, eentje meer voor bankiers en managers. Statig en wat minder rommelig, maar ook leuk. En de Guinness smaakte daar ook goed. Na het avondeten zijn we een stukje naar het noordwesten gegaan, langs het Croke Park Stadium. Daar vinden de meeste grote popconcerten plaats en ook Hurling en Gaelic Football. Helaas mochten we geen blik in het stadion werpen, omdat er werkzaamheden waren. Daarna zijn we in een pub aan Summerhill beland.

Dinsdag was het mooi weer, dus we dachten om een poging tot zwemmen te doen in het plaatsje Sandycove. Daar was een mooi klein strandje hadden we begrepen. Met de trein zou het ongeveer een half uurtje zijn. Dus wij op weg naar Connelly Station, wat dat was het dichtstbijzijnde treinstation op ongeveer tien minuten wandelen. Echter om de ingang te vinden had nogal wat voeten (en een omweg) in aarde. Na er bijna compleet rondom gelopen te zijn, kregen we hulp van een Dublinse die ons de ingang aanwees (en daar stond niks bij, dat het een station betrof). Maar eenmaal in Sandycove aangekomen, konden we een duik in de Ierse Zee doen, want voor echt zwemmen was het best fris (watertemperatuur was zo rond de 13 graden volgens de plaatselijke 'zwemmers'.

Daarna nog in het James Joyce Tower & Museum geweest, waar je bovenop een mooi uitzicht heb over de kust en Sandycove.
Tegen het einde van de middag terug naar Dublin, zwemspullen in het hotel gedropt. Op zoek naar een snelle hap, dat werd een pizza, om rustig aan richting de 3Arena te banjeren. Want daar was het optreden van The Who (en ook de oorzaak van de reis naar Ierland).
De playlist van het optreden is te bekijken via deze link. Het optreden van de 'oude mannen' was dik in orde, al was het wel jammer dat de zittende Ieren slecht uit hun stoel kwamen (ook wij hadden zitplaatsen en werden door de Ieren weer terug in onze stoel gemaand). Maar hoe dan ook, het was zeker de reis naar Dublin waard !!!

Woensdag gingen weer een beetje echt op reis met de bus naar Bunclody. Vertrekpunt was wederom Station Connelly, maar nu wisten we wel hoe we er moesten komen en hoe laat (net na enen) de bus vertrok. Ruim op tijd waren we aanwezig om uit te zoeken waar de bushalte precies was. Kaartje vooraf kopen was niet mogelijk, maar dan kon gewoon bij de buschauffeur. De bus zat niet echt vol, om het zo maar te zeggen, al met al 4 passagiers. Na ongeveer twee uurtjes rijden, kwamen we op de overstapplaats Tullow. Vanaf daar werden we met een soort streekbus naar Bunclody gebracht. Onze B&B was ongeveer 500m lopen vanaf de bushalte/marktplein.

De volgende morgen (donderdag 25 juni) werden we door Kevin van de B&B naar het startpunt van de Wicklow Way in Clonegal gebracht. Vanaf daar gingen we op pad naar Shillelagh, een klein dorpje in het zuiden van de County Wicklow. Op papier een niet zo moeilijke route van zo'n 20 kilometer en bij elke bocht een route-aanwijzer. Op één afslag na, en daar gingen we zonder erg 'gewoon' rechtdoor. Dat rechtdoor bleek een rondje te worden en na twee rondje viel eindelijk het kwartje dat we verkeerd aan het lopen waren. Snel de beschrijving en de kaart erbij. En jawel, we hadden niet rechtdoor, maar linksaf moeten gaan. Toen maar besloten om een alternatieve route te doen, om zodoende weer zo snel mogelijk op het 'rechte pad' te komen. Al met al toch een mooie wandeling die, door onze eigen fout, een dikke 5 kilometer meer was dan gepland.

Dag twee van de wandeling wederom naar het begin van de route gebracht (dat scheelde toch weer zo'n 2 kilometer lopen). We gingen wederom met goed wandelweer op pad en liepen door een mooi, licht glooiend landschap richting Tinahely. Bijna halverwege was er een 'wereldberoemde' pub waar we een Guinness konden scoren, al moesten we daar wel even voor wachten (dat was niet zo erg want konden we mooi ons lunchpakket verorberen). Deze pub was in de weide omgeving bekend onder de naam 'the dying cow' en heet officieel Tallon's pub.

Verder een berg dieren gezien, maar de meesten waren gewoon schapen en koeien. Echter ik heb toch nog een hert op de foto kunnen zetten (hoogtepuntje).

Na zo'n 17 kilometer arriveerde we bij onze slaapplaats, ongeveer twee kilometer voor Tinahely. Vanuit het raam hadden we een mooi uitzicht op een heuvel met veel schaapjes (dus goed voor het slapen ;-).

De volgende dag (3e) vertrokken we verder naar het noorden. Alleen deze keer geen dorpje in de buurt van het eindpunt 'Iron Bridge' een brug over de rivier Ow. Wederom mooi glooiend landschap en goed wandelweer. Weinig bebouwing, maar net over de helft (11 van de 21 kilometer) een mooi plekje gevonden om de lunch te nuttigen.

Bijna zeshonderd meter 'geklommen' en ook weer 'gedaald' toen we bij de Iron Bridge aankwamen. Vervolgens een poosje wachten op onze B&B-eigenaar, die ons vanuit Aughrim kwam ophalen

 

's-Morgens (dag 4) weer bij diezelfde brug afgezet om de weg te vervolgen naar Laragh. Het landschap werd van glooiend toch meer heuvelachtig en aan het eind van de dag hadden we meer als duizend hoogtemeters gemaakt (en ook laagtemeters). Net als de voorgaande dagen weinig bebouwing en mooie uitzichten. Een geweldig mooi landschap om doorheen te wandelen. Na ongeveer 12,5 kilometer een uitspanning om een hapje te doen. Daarna via een soort pad van planken (om de ondergrond te beschermen) door een drassige gebied gewandeld.

 

Kort daarna waren we halverwege de Wicklow Way aangekomen.

Via nog meer plankpadjes kwamen we lieverlee bij ons hoogste punt van de dag (ruim 600m). Waar ze een bergtop afgevlakt hadden ;-)

Kort daarna zagen we Glendalough Upper Lake en een beetje verderop Glendalough Lower Lake.

En na een mooie afdaling waren we na zo'n dikke 26 kilometer bij onze B&B in Laragh.

De vijfde dag hadden we vooraf gekozen als rustdag omdat er in de omgeving van Glendalough (bij Laragh) best veel te zien en te doen zou zijn. En dat klopte wel (zie hieronder de foto's).

Round Tower

St. Kevin's Kitchen

Grafsteen

Glendalouch Upper Lake

Round Tower

Zwemmen in Glendalough Upper Lake

Nog steeds lekker die Guinness !

Poitín - maar dan legaal

Na een dag goed rusten en bijtanken (eten en drinken) kwam er toch weer een dag van wandelen.
De weg vervolgend van Laragh naar een parkeerplaats (ophaalservice) bij Enniskerry. Dit zou de langste dag worden, maar zeker niet de saaiste. De heuvels gingen steeds meer op bergen lijken (wel niet erg hoog, maar in Nederland hebben we ze niet). Al met al zo'n dikke dertig kilometer wandelen door een heel mooi gebeid is zeker geen straf. Enig minpuntje is wellicht dat er geen uitspanningen op de route liggen, maar dat is zeker bij mooi weer - en dat was het - geen probleem.

Hoogste punt van de Wicklow Way (ongeveer 675m)

Toch geen makkelijke taal dat Oud-Iers

Soms moet je ergens overheen klimmen

Mag je hier niet waterfietsen ?

Is dat de zee ? ? ?

Gedenksteen voor de "ontdekker" van de Wicklow Way

Een stevige bries !

Inderdaad de zee ! ! !

Geen leeuwen en beren op ons pad, maar schapen.

De laatste dag wandelde we ongeveer een halve marathon richting Dublin (al zag je de stad pas een kleine vijf kilometer voor het einde). Het is en blijft saai om te schrijven, maar weer geweldig wandelweer en een hele mooie natuur. Echter na zo'n zes uur wandelen zit het er op en zijn we in het  Marlaypark beland. En dan zit er een goeie wandelweek op in een geweldig Ierland. Wellicht voor herhaling vatbaar: lopend of op de fiets !

De laatste 'berg' voor Dublin

Een oude Romeinse weg ? ? ?

 Donderdag 2 juli 2015: vanaf de laatste B&B met de bus naar het vliegveld. En al duurde de busreis redelijk lang, het was wel een leuke reis. Niet met een toeristenbus, maar met een gewone bus de stad Dublin nog eenmaal bezichtigen (een stad om nog eens naar terug te gaan). Maar langer blijven was geen optie, zeker deze keer niet. Want 's-avonds moesten we op tijd in de ZiggoDome zijn, om als klapper van de vakantie de mannen van The Who nog een keer te zien en horen spelen. En dat vonden we allebei beter dan in Dublin, al had dat er misschien mee te maken dat we deze keer niet zaten te luisteren, maar stonden. Daardoor konden we lekker mee bewegen op de muziek. Voor degene die nog nieuwsgierig zijn naar de playlist (via deze link is die te zien).
En zo kwam er een eind aan ons bezoek aan The Who en Ierland.

Heinenoordtunnelloop 2015

De eerste echte wedstrijd (voor mij) van dit jaar.

Want januari bestond alleen maar uit trainen, trainen en nog eens trainen.

OK, ben tussendoor ook nog want andere dingen gedaan en gezien, zoals onder andere:

• Maandag 5 januari naar de Zesdaagse van Rotterdam in Ahoy geweest, om wielrenners heel hard rondjes te zien rijden.
• Dinsdag 6 januari naar de Belgische band Ozark Henry wezen luisteren in het Oude Luxor Theater, een geweldig optreden waar helaas niet zo veel mensen op af gekomen waren.
• Maandag 12 januari naar “In Order of Disappearance” een gewelddadige, met een vleugje humor, Noorse film. Mooie beelden en zeer verrassend.
• Zondag 18 januari weer voor de eerste keer dit jaar naar De Kuip om Feyenoord te zien winnen van FC Twente met 3-1.
• Maandag 19 januari naar Vlissingen geweest om de verjaardag van Ko te vieren, wel daar een stukje wezen rennen.
• Dinsdag 20 januari met vrouwlief (want die was jarig) naar het Gemeentemuseum Den Haag om de tentoonstelling van Mark Rothko te bekijken. Maar zelfs die dag gewoon ’s-avonds wezen trainen bij de club.
• Maandag 26 januari het laatste deel van De Hobbit gezien, want ja, als je de vorige delen gezien mag je de laatste niet missen.
• Vrijdag 30 januari naar Paard van Troje om Vandenberg’s Moonkings te luisteren, en het klonk ‘ouderwets’ heavy. Oftewel een mooie kruising tussen Vandenberg en Whitesnake (de kenners weten dan genoeg).

Oh ja, nog wel iets georganiseerd sportief gedaan. Op zaterdag 24 januari bij A.V. Fortuna meegedaan met de 1^e Marathon testloop 2.0 (zoals zij dat daar zelf noemen). Dit hield in dat je achter tempolopers met hesje meerdere rondjes van 5 km door Broekpolder liep. Ik heb daar 4 rondjes gelopen in tempo 5 minuten per kilometer. Goed georganiseerd en het liep best prettig.

Maar na al die trainingen, was het zaterdag 7 februari eindelijk zover !

De klassieker van de Hoeksche Waard (volgens de speaker van A.V. Spirit – Rens Hoogvliet).

De start van deze 25 kilometer was op de atletiekbaan (Kikkershoek) van Spirit en het schot viel om 12 uur. Direct ging mijn ‘grote concurrent’ Armand Stolk (oud clubgenoot – ik was lid van Spirit tot ik naar Overschie ging) er als een haas vandoor. En natuurlijk kon ik het toch niet laten, ondanks dat het tempo een stuk sneller was als ik van plan was, bij hem in het spoor te blijven. De eerste kilometer ging in 4:08, terwijl ik eigenlijk zo’n 4:30 per kilometer wilde lopen. Na die eerste kilometer kwam ik voor Armand te lopen en zakte het tempo naar 4:20. Zo rond de achtste kilometer moest ik Armand toch een beetje laten gaan, ook omdat ik me niet over de kop wilde lopen in de Heinenoordtunnel waar we na precies 10 kilometer indoken. Mijn tempo zakte nog iets meer terug naar net boven de 4:30 en liep Armand weer iets verder van mij weg. Na een poosje, zo rond de 18^e kilometer ging het tempo naar net iets onder de 4:30 en weer de afstand tussen Armand en mij ietsje pietsje kleiner. Tussen de 22^e en 23^e kilometer kwam ik weer bij hem (hij had een beetje last van z’n kuit) en uiteindelijk finishte ik in 1:50:22 (zo’n drie minuten sneller dan het jaar ervoor). Armand finishte een klein minuutje na mij. Weer eens een ‘overwinning’ voor mij, maar dat was mede te danken aan de kuitproblemen voor Armand (hopelijk niks ernstigs).

Later bleek dat ik zelfs de derde tijd had gelopen in de categorie Mannen 55+, en kreeg een enveloppe met inhoud uit handen van Armand aangereikt toen ik in de kleedkamer arriveerde.

Ik had na de finish, die lag in de showroom van sponsor VanSprundel, nog had staan wachten op vrouwlief die haar eerste 25-kilometerwedstrijd liep. En ondanks dat ze dat deed in ‘trainingstempo’ bleek de volgende dag dat ze daarmee een clubrecord bij Rotterdam Atletiek had gevestigd (dit omdat nog niemand in haar leeftijdscategorie deze afstand ooit officieel had gelopen – maar dat terzijde).

De volledig uitslag kan je via deze link bekijken.

September 2012

6 september zijn Louise en ik naar de Paralympics in Londen geweest. Dat was een geweldige belevenis. We hadden geluk dat er nog kaartjes waren voor de ochtend-sessie in het Olympisch Stadion, wat die was helemaal vol. We hebben daar diverse atletiekonderdelen gezien met als hoogtepunt (vonden wij) het hink-stap-springen voor visueel-gehandicapten. De coach klapt ze daadwerkelijk naar de afzetbalk en ze springen nog echt ver ook.

's-Middag zijn we naar de zaal geweest waar we het tafeltennis (voor teams) gezien hebben. Nederland mocht tegen China en ging kansloos te onder. Echter precies in de hoek waar we zaten speelden Polen tegen Zweden, en dat ging heel gelijk op. Elk potje eindigde in 3-2, dan voor Polen en dan voor Zweden. Polen trok aan het langste eind door ook de laatste wedstrijd met 3-2 te winnen.



Zaterdag 8 september hebben we beide meegedaan aan de kwart-triathlon van Spijkenisse. Die ging voor zowel Louise als voor mij niet slecht. Ik finishte na twee uur en zesendertig minuten, dat was iets beter dan vorig jaar. Louise deed er twee uur en vijfenvijftig minuten over en was ook tevreden.

Zaterdag 15 september naar De Kuip geweest om Feyenoord tegen PEC Zwolle te zien winnen met 2-0.

Donderdag 20 september naar 013 (Tilburg) om de band Flying Colors te beluisteren.
Het werd een geweldig optreden die lang niet zo ruig was als de namen van de bandleden deden vermoeden.
Onder andere: Mike Portnoy (Dream Theater), toetsenist/zanger Neal Morse (Spock’s Beard) en gitarist Steve Morse (Deep Purple). Een recensie hierover lees je via deze link.

Vanaf 27 september hadden we vakantie (en dat verslag wordt dus het volgende blog-onderwerp).

Augustus 2012

• De eerste augustus mosselen wezen eten in Vlissingen (de eerste van het seizoen). In “ons” vaste restaurant Solskin op de boulevard. Samen met Louise’s broer Ko. Ze waren weer lekker, en het was een gezellig etentje.
•  Vrijdag 3 tot en met zondag 5 augustus twee fietstochten gedaan. Vrijdag beide racefietsen (van Louise en mezelf) inpakken en inladen in de auto (van Pa). Bagage mee voor twee overnachtingen in twee verschillende plaatsen. Allereerst richting Ardennen voor de eerste toertocht: de Sean Kelly Classic. Op weg naar ons hotel (Saint-Martin) in het dorpje Courtil, zijn we de startspullen wezen ophalen bij Baraque de Fraiture. Dat was zo rond vijf uur, daarna dus naar ons hotel, zo’n 15 kilometer verderop. Het hotel was uit natuursteen opgetrokken en had een mooie tuin, waar we, na ons gemeld te hebben, een plaatselijk lekker bier , genaamd Lupulus, hebben gedronken. Na het bier en de maaltijd toch redelijk op tijd naar bed, om de andere dag een beetje uitgerust aan de tocht te kunnen beginnen. Zaterdagmorgen redelijk op tijd uit bed om na het ontbijt richting Baraque de Fraiture te rijden. Daar was voldoende parkeergelegenheid en konden daardoor op een mooie tijd vertrekken, zo kwart voor negen. Na een tocht van ruim 150km kwamen we tegen vijf weer terug. De route is hier tezien, met alle hobbels en dergelijke. Daarna naar Sittard om zondag de “Dood of de Gladiolen” te rijden. Deze tocht was een stuk rustiger (kwa deelnemers) dan de Sean Kelly Classic en daarom een stuk fijner om te rijden. Onderweg bij de verversingspost water uit de plaatselijke bron gekregen en verder wat een fietser zo tussendoor nodig heeft. De sportdrank was op toen wij kwamen, maar dat werd ons zelfs nabezorgd. Wat een service! Ook de route was heel bijzonder en na wij na afloop begrepen, zocht de parcoursbouwer elk jaar weer naar “nieuwe” heuveltjes. Bij de finish namen wij dankbaar de gladiolen in ontvangst en hebben nog even zitten nagenieten op een terras bij de finish.
• Dinsdag 7 Feyenoord - Dinamo Kiev . . . 0-1. De uitslag zegt voldoende, dus daar wou ik het dan ook bij laten.
• Woensdag 8 ZOOmeravond Blijdorp, dat blijft altijd leuk om ’s-avonds in de dierentuin rond te lopen.
• Maandag 13 de film Moonrise Kingdome in Cinerama gezien met collega Kim. Hele leuke, beetje vreemde film over jeugdliefde.
• Donderdag 16 de Seuterloop in ’s-Gravendeel gelopen. Pittige wedstrijd over 10km, maar wederom tot een goed einde gebracht.
• Zaterdag 18 De Triathlon Binnenmaas getracht te volbrengen, echter door het warme weer is dit niet gelukt. Het zwemmen ging nog redelijk, maar tijdens het fietsen werd de warmte mij teveel en ging het kaarsje langzaam uit. Louise haalde mij na ruim driekwart van het fietsen in. Daarna nog een poging gedaan om te gaan lopen, maar na één heen en weertje van 2 ½ km toch maar gestopt. Bij Louise ging het een stuk beter en die volbracht het dus wel.
• Zaterdag 18 Feyenoord - Heerenveen . . . 1-1
• Woensdag 22 bij Leonard Cohen in het Olympisch Stadion van Amsterdam geweest. Wat een geweldig concert!!!
• Donderdag 23 Feyenoord - Sparta Praag . . . 2-2
• Zondag 26 Vlissingse BruggenRace over 2500m gezwommen. Dit was in het kanaal van Walcheren. Start vanaf Souburg en finish in Het Dok in Vlissingen. Ik redde het net binnen het uur, en dat is niet slecht voor mij als “niet-zwemmer”.
• Woensdag 29 was een druk dagje. Eerst naar de tandarts (controle). Daarna met mijn vader naar het Maasstadziekenhuis (voorcontrole voor de operatie van zijn schouder) en vervolgens naar Vlissingen om met de ZeeZwemRace mee te doen. Louise was daar met Ralph, clubgenoot van RA, al met de trein naartoe. Ik zou daar de zeemijl gaan proberen, terwijl Louise en Ralph voor de kilometer gingen. Dankzij de stevige tegenwind heb ik het niet volbracht. Na een half uur zwemmen kwam ik niet meer vooruit en ben toen maar naar de kant gezwommen. Louise kreeg een kwal in haar gezicht en vond het toen ook beter om te stoppen. Alleen Ralph heeft het van ons drieën volgehouden.

juli 2012

7e – Ekiden bij PAC als team van "B-atleten weggroep" van Rotterdam Atletiek met Marina, Nienke en Teun die 5 kilometer deden. Ralph en ik die 10 kilometer mochten lopen. En het slotstuk van 7,2 kilometer kwam voor rekening van Ruud. We (RAkiden) zijn als 7^e geëindigd bij de mix-teams. Was een mooie happening die zeker voor herhaling vatbaar is. Mede omdat het weer mee zat, want tussen al die regen van de laatste tijd was deze dag zonnig en op tien spettertjes na droog.

9e – Met Philip naar The Amazing Spiderman in Delft geweest. Mooie effecten in 3D, echter toch een beetje te veel amerikaans high-school. Vorige deel zat dan toch iets beter in elkaar (kwa diepgang in het verhaal).

11e – Met Louise naar Diergaarde Blijdorp geweest. Speciale avondopenstelling voor abonnementhouders (ZOOmeravond). Als extra een mooie vogelshow gezien.

18e – Naar een concert van Paul Simon (wegens 25 jaar Graceland) in ZiggoDome (eerste keer in die zaal voor mij/ons) wederom met Louise geweest. Paul kwam een beetje stroef op gang, de afrikanen zorgde voor de juiste vonk.

Het geluid op de zaalvloer was goed, alleen kwam het voor het gevoel van boven (boxen hingen boven het podium). Mooi stereo, waardoor het volgens ons op de tribunes wel wat minder zou moeten klinken (waarschijnlijk valt er daar toch één kant van het geluid een beetje weg). Helaas was het zich zeer slecht, de zaal is te lang, en als je niet vooraan staat en geen twee meter lang ben zie je eigenlijk niets (behalve die enkele beelden van het scherm boven het podium). Wanneer richten ze een concertzaal zo in dat ook kleinere mensen op de staanplaatsen wat kunnen zien ? Mooi voorbeeld van goede popzaal kwa zicht is 013 in Tilburg !

25e – Ook met Louise naar de oefenwedstrijd van Feyenoord tegen Mallorca wezen kijken. Feyenoord voetbalde best aardig, echter het heeft duidelijk een spitsenprobleem. Verder was het een aardig pot voetbal (0-0).

26e –  Alweer met Louise (het houdt niet op) op de fiets naar Wateringen geweest om daar de jaarlijkse wielerronde te aanschouwen. De profs maakten er weer een mooie wedstrijd van. De winnaar was Laurens ten Dam voor Ivan Basso en Karsten Kroon.

30e – En met Philip naar The Dark Knight Rises (Batman) in Cinerama Rotterdam wezen kijken. Een “mooie” film als je van Batman hou. Paste mooi in de trilogie van regisseur Nolan. Er zaten genoeg verrassende momenten in het verhaal (al was natuurlijk duidelijk dat “goed van kwaad” ging winnen.


Het sportieve scorebord van deze maand:

• Zwemmen: 3x in De Schie - totale afstand ongeveer tweeeneenhalve kilometer
• Fietsen (zonder woon-werk) : vijfenveertig kilometer
• Lopen (een wedstrijd (10km), verder alleen trainingen): ruim honderdvijftig kilometer
• Verbruik: ruim vijfduizendachthonderd Kcal  (ruim 8 zakken friet van 200 gram, maar wel zonder mayo)

Beter laat dan nooit: juni 2012

Ondanks dat het alweer een tijdje juli is wil ik toch nog even terugkomen op een paar leuke gebeurtenissen van juni.

• De eerste (vrijdag) begon behoorlijk goed en leuk. Ik ben toen samen met Louise naar Theo Maassen in het Nieuwe Luxor wezen kijken. En ondanks dat Theo een PSV-er is valt er best om te lachen. Ook maakt hij van tijd tot tijd duidelijk dat de wereld soms toch anders in elkaar steekt als we geloven en dat we daarom best wel eens aan andere mogen aanpassen  en/of tolereren.
• Zaterdag (tweede) zijn we op de fiets vanaf Overschie naar Breskens gereden. ’s-Morgens rond tienen met een mooi zonnetje en een windje in de rug vertrokken. Via de Maastunnel en door het Zuiderpark langs Barendrecht. Vervolgens via de Heinenoordtunnel door de Hoeksche Waard om daarna via de Haringvlietbrug en over de Volkeraksluizen Noord-Brabant in. In Brabant via de “wereldsteden” Heijningen en Dinteloord langs Steenbergen naar Halsteren, waar we koffie met lekkers hebben genuttigd. Daarna een klein puzzeltochtje langs Bergen op Zoom om bij de Schelde-Rijnverbinding te komen. Gelukkig waren de fietsknooppunten en de aanwijzingen van andere fietsers voldoende om de Oostelijke Schelde-Rijnweg, die langs de sluizen loopt, te vinden. Net op tijd zijn we naar de andere kant van het kanaal overgestoken, via de Bathseweg, om bij de Zandvlietsluis te komen. Vervolgens door een gedeelte van het Belgische industrie gebied, wat verrassend veel op ons Botlekgebied lijkt, naar Fort Lillo. Daar onze boterhammen genuttigd en een kleine wandeling gemaakt. Via de veerboot de Schelde overgestoken naar het spookdorp Doel (het grootste deel van de huizen staat leeg). Daar weer op de fiets gestapt langs de kerncentrale van Doel zigzaggend België weer achter ons gelaten en Zeeuws-Vlaanderen binnengereden (vlak langs de Hedwigepolder). Op de dijk bij Emmadorp een blik over het Verdronken Land van Saeftinghe geworpen. Via de gehuchten Paal, Kruispolderhaven, Lamswaarde, Kuitaart en langs De Vogel (een kreek) en weer via Hengstdijk en Reuzenhoek naar Terneuzen om daar, voordat we het Kanaal Terneuzen Gent overstaken, op een terras nog een heerlijke verfrissing tot ons te nemen (hoe poëtisch kan een koude cola worden omschreven?). Na de cola de laatste 25 kilometers, via de sluizen van Terneuzen en langs de Braakmankreek, onderlangs de zeedijk (helaas de landkant) van de Westerschelde. Nog twee gehuchten gepasseerd met de mooie namen: Hoofdplaat en Nummer Een. Moe maar heel voldaan kwamen in Breskens aan. De slaapplaats hebben we maar zo dicht mogelijk bij de pont opgezocht, het werd Hotel-Restaurant de Milliano. De fietsen konden mooi in de kamer geparkeerd worden, echter er was geen diner meer mogelijk (want daarvoor moest gereserveerd zijn, al met al was de prijs-kwaliteitverhouding niet positief). Dus het dorp in om bij eetcafé Centraal op het terras een hapje te doen. Ook daar viel de bediening niet op door uitmuntende interesse in de klant. Na de maaltijd weer terug naar het hotel gewandeld om toch maar op tijd naar bed te gaan.
• Zondagmorgen redelijk op tijd uit bed voor een stevig ontbijt, wat wel nodig was want het weer was een stuk minder aantrekkelijker geworden. De wind zou de hele dag op onze kop staan en of we het droog zouden houden was ook nog maar de vraag. Tijdens het ontbijt was het niet bepaald erg droog. De oversteek naar Vlissingen was gelukkig een makkie, want het veer ging volgens schema en na een klein kwartiertje stonden we in Vlissingen. Op naar huis via Middelburg en Vrouwenpolder over de Stormvloedkering en de Neeltje Jans naar Schouwen om in Burgh-Haamstede koffie met te doen. Dat was dan ook een mooi moment om even geen wind te voelen, al hadden we gelukkig alleen nog maar een beetje nattigheid gehad. Na de koffie en ruim vijfenveertig kilometer bij Ellemeet Zeeland uit en via de Brouwersdam Zuid-Holland bij Ouddorp binnen te rijden. Bij Stellendam de Haringvlietsluizen overgestoken naar Hellevoetsluis. Daarna via een oud tramlijnfietspad bijna helemaal rechtdoor via Zuidland naar Spijkenisse. Daar de Oude Maas over via de Spijkenisserbrug naar Hoogvliet, om bij Pernis de Nieuwe Maas onderdoor via de Beneluxtunnel. Na zo’n 110 kilometer konden we thuis genieten van een warme douche. De eerste racefietskilometers van dit jaar zitten er dus weer op (ruim 275 kilometer).
• Vrijdag 8 juni was ons "jaarlijks" concert van De Dijk, deze keer in De Boerderij (Zoetermeer). Samen met Louise en twee vrienden, waarvan één van hen (Beatrijs) van oorsprong uit Zoetermeer komt, maar nog nooit in de "nieuwe" Boerderij was geweest. Dan is De Dijk een zeer geschikte band om deze hernieuwde kennismaking te ondergaan. Het concert was als vanouds van hoge kwaliteit, het geluid was uitstekend en de band goed op dreef. Al was het eigenlijk wel een beetje jammer dat Huub van der Lubbe een deel van het publiek er op moest wijzen dat een concert toch veel leuker is als je de mobiele apparaatjes in je zak laat zitten. Gelukkig hielp die opmerking wel en werd het een zeer geslaagde avond.
• Zaterdag was mijn verjaardag. Wegens de voetbalperikelen niet veel aandacht aan besteed. Alleen samen met Leon (loopvriend) een, voor mij nieuwe, whiskywinkel wezen bezoeken en daar goede zaken gedaan. Leon heeft daarna bij ons een hapje meegegeten, om daarna de eerste domper van het EK mee te maken.
• Woensdag de dertiende, oftewel de tweede woensdag van juni, was de jaarlijkse Buitensluisse Paardenmarkt in Numansdorp (waar ik bijna geboren, maar vooral getogen ben). Dit jaar toch maar wat vroeger als voorgaande jaar (wel op de fiets) er naar toe gegaan om 's-avonds op tijd thuis te zijn voor de voetbalwedstrijden (oh wat een spijt). Dit jaar was de Paardenmarkt voor de driehonderdste keer (volgens de legende) en dat resulteerde in heel veel paarden. Nog nooit had ik er zo veel zien staan op de markt, over de driehonderd (wat het streven was). Na gezellig met wat oude vrienden en bekenden een biertje te hebben gedronken, weer op de fiets naar huis (die bij mijn vader geparkeerd stond). Wederom was dat eigenlijk niet echt nodig want Nederland verloor ook de tweede wedstrijd.
• Vrijdag de vijftiende (trouwdag) was Louise niet echt vroeg thuis, maar nog wel ruim op tijd om samen te eten. Daarna ben ik (alleen) naar Lantaren Venster gefietst om naar Van Dyke Parks te luisteren. Een vreemde man, met vreemde liedjes die in een prettige sfeer gebracht werden. Een best wel memorabel concert door een Amerikaan met Nederlandse roots.
• Zaterdag (16) wederom naar Numansdorp, deze keer gebracht door Louise met de auto. Louise ging verder Vlissingen om bij de triathlon van Vlissingen te gaan kijken en zelf haar wetsuit uitproberen in zee. Ik dus bij pa koffie gedronken en daarna naar de voetbalvereniging N.S.V.V., waar de inschrijving was voor de Ambachtsheerlijkheidloop (georganiseerd door A.V. Spirit). Deze jaarlijkse hardloopwedstrijd gaat door de voormalige ABH, waar ik in mijn jonge jaren nog gewoond heb. Het was die dag zelfs mooi weer en een beetje warm. Na tien kilometer net binnen de drieënveertig minuten kwam ik over de finish. Best wel weer tevreden, nog wat nagebabbeld met voormalige clubgenoten, ging ik weer richting mijn vader om daar nog wat te drinken. Vervolgens op de "afrikafiets" (die daar nog stond, sinds een half jaar) naar huis gereden. Een mooie sportieve dag achter de rug !
• Maandag 25 juni ben ik samen met Philip naar Cosmopolis in Cinerama geweest. En behoorlijk vreemde film over een man die rare zaken doet in de valutahandel, en dat allemaal vanuit een verlengde limousine.

De totale sportaktiviteiten behelsde:
150 kilometer hardlopen (of wat er voor door moet gaan)
280 kilometer op de racefiets weggetrapt

Triggerfinger

Vrijdag 4 december 2009 : Op weg naar een avondje stevige muziek van een drietal Belgen: TRIGGERFINGER. Volgens de oorspronkelijke planning van Bibelot (Dordrecht) zou het concert rond kwart over negen beginnen. Dus vooraf afgesproken met Andre & Colete om een hapje te doen. Dat werd dan wel een AH-pizza bij hun thuis, maar daar was niks mis mee. Lekkere McChouffe erbij, beetje sla en smullen maar. Bijkomend voordeel was tevens dat we zodoende ook nog even naar de DWDD konden kijken, want ik had ergens gelezen dat Triggerfinger daarin een minioptreden zou doen. Dat klopte dus, enne die ene minuut spelen bij DWDD zorgde er wel voor – zo bleek bij aankomst in Bibelot – dat het “echte” optreden pas na half elf zou beginnen.
Toen dat eenmaal zover was, vlamde de heren of hun leven ervan af hing. Jammer dat het geluid een beetje te hard stond voor deze zaal, verder straalde de band wel heel veel energie uit. Ik denk dat als het geluid wat beter zou zijn het een geweldig concert geweest was. Wellicht dat ik een nieuwe poging waag op 24 januari 2010 want dan zijn de heren in WATT (Rotterdam).
Bijkomend nadeel voor de late aanvang was dat ik de laatste trein naar Rotterdam had. Op zich niet zo erg zou je denken, echter mijn fiets stond op station Schiedam en gezien de bouwactiviteiten rondom CS had ik niet zo’n idee waar er nu ergens nog bussen richting Overschie zouden vertrekken. Dus toen maar wandelend naar huis gegaan. Gelukkig wel droog. Al met al een leuke avond die wat tijd in beslag nam, maar ja het was gelukkig weekend :-)

De Dijk

Zaterdag 28 november 2009 samen met Louise en haar vriendin Engelien naar De Dijk in de Boerderij (Zoetermeer) geweest. Begin dit jaar (april) hebben we ze ook al gezien en gehoord, maar toen in WATT Rotterdam (het voormalige Nighttown). Toen stond het concert meer in het teken van de laatste plaat (Brussel). Nu was het meer een optreden van het hele oeuvre van de mannen. Natuurlijk werd er behoorlijk veel van “Brussel” gespeeld, maar ook de oudere nummers kwamen aan bod. De band speelde als een geoliede machine, lekker strak en vol power. Het geluid was als gebruikelijk (in de Boerderij) heel goed. We stonden lekker dicht op het podium en konden zodoende genieten van Huub en zijn kornuiten. Na dik twee uur spelen kwam er een eind aan een goed optreden.

NITS

Woensdag 14 oktober 2009: samen met Louise naar de NITS in theater "De Veste" te Delft geweest.
Na eerder bij de NITS in Vlaardingen (3 april 2009: het einde van de tour tbv DOING THE DISHES) te zijn geweest, was dit voor ons samen de tweede keer in korte tijd.
De NITS komen (volgens mij morgen 19-10-2009) met een nieuwe CD (STRAWBERRY WOOD) en daarvan kregen we in Delft een mooie voorproefje. Nou ja, voorproefje: alle nummer die op de nieuwe CD staan werden gespeeld. En die waren goed, zo ook de oudere nummers. Die waren in een nieuw arrangement gestoken, zodat ze toch weer net iets anders klonken dan de vorige keer.

Een zeer geslaagd concert en een welgemeende aanleiding om de nieuwe CD te gaan kopen.

Uriah Heep

Afgelopen zaterdag naar een concert van Uriah Heep geweest. Ja, die bestaan nog steeds. Voor mij is deze band vooral belangrijk omdat het de eerste grote (internationale) band was die ik live aan het werk zag, dat was 7 juni 1975 in (toen voor mij het grote) Ahoy Rotterdam. Voor wat oude foto’s van toen. klik hier
Van de originele line-up is alleen Mick Box, de gitarist, nog over. De laatste plaat die ze hebben uitgebracht klinkt erg goed, dus dat was een goeie reden om weer eens naar een concert van ze te gaan. Dit bleek dus geen slecht idee, ze speelde vol inzet en met veel plezier. En dus ook veel nummers van die nieuwe plaat: “Wake the Sleeper”. Het geluid was uitstekend (dat is me al meerdere keren opgevallen in de Boerderij – Zoetermeer).
Nu dus bijna 40 jaar later nog steeds actief en blij met een volle zaal zoals De Boerderij, ook al hebben ze niet meer die aanhang van weleer (vol Ahoy en headliner op Pinkpop). En niet alleen zij waren blij, ook het publiek was zeer tevreden en klik hier of hier voor een kleine sfeerimpressie.
Al met al een zeer geslaagd concert van een band die zo rond 1970 begon en sindsdien vele bandwisselingen heeft meegemaakt. Ze hebben zo'n 24 studio LP's/CD's afgeleverd. De een wat beter dan de ander. Tussen de laatste en voorlaatste zat bijna 10 jaar, dus op dat front doen de mannen het wat rustiger aan.
Gelukkig op het podium nog niet !