TRIPEL

Tripels heb je in diverse hoedanigheden.
 De meeste daarvan zijn bieren, waaronder Affligem, Chimay, La Trappe, Westmalle en Straffe Hendrik.
  En die Straffe Hendrik wilde ik eens op een andere manier doen.
    Niet met drank, maar met die andere hobby van me: lopen.

Daarom de afgelopen maanden een drietal marathons gelopen in een tijdsspanne van negen weken (3x Tripel).

•  De eerste was er een in het kader van De Grote Oorlog (WO-I):  In Flanders Field Marathon gelopen op zondag 13 september. Start vanuit Nieuwpoort bij de Vismijn aan de haven en vervolgens langs de frontlinie naar Ieper. Grotendeels de IJzer volgend naar Diksmuide, vanaf daar (ongeveer 18 km-punt) mocht Louise meefietsen ter begeleiding. Dit hielp ontzettend goed, want dankzij haar steun kwam ik na drie uur en drieentwintig minuten en zestien seconden over de finishlijn (107e van 541 finishers - 1e M55 (zover ik kan nagaan) nummer 2 zat 4 seconde na mij).
  
  
  
  
   
  
  
   
• De tweede was iets pittiger, want volgens hun eigen zeggen: "De mooiste en zwaarste marathon van Nederland". En dat zal dan wel, omdat er bijna alle soorten ondergrond onder je voeten te verwerken zijn: straatklinkers, schelpenpaden, bospaadjes, strand, strak asfalt, duinen, trappen en al wat er nog meer te verzinnen is. Hoe dan ook, eigenlijk viel het dit jaar (zaterdag 3 oktober) best mee. Het weer was ideaal: zonnig, niet te warm of te koud, en een kleine bries vanaf zee. De route, met start om klokslag twaalf uur in Burgh-Haamstede, door de bossen en over strand richting Westenschouwen om daarna zoals altijd de kustlijn verder te volgen via de Deltawerken, wederom een flink stuk strand en ongeveer vanaf Domburg door de duinen naar Zoutelande.Na drie uur zesendertig minuten en negenenveertig seconden zat het er weer op (Totaal plaats 168 / 1492 - Categorie plaats 12 / 173).

 

 

• De derde was deze keer wel erg ver van huis. Helemaal in Istanbul, Turkije.15 KASIM 2015 - PAZAR 09:00 oftewel zondag 15 november 2015 - start 09:00. Dat betekende vrijdag de 13e vanaf 08:00 uur: bus naar CS Rotterdam; trein naar Schiphol; vliegtuig naar Istanbul; metro om startnummer op te halen (we waren nog net op tijd - 20 minuten voor sluitingstijd (19:30)); weer een stukje metro en vervolgens met de tram naar ons hotel. Dus zo'n elf uur later (één uur tijdsverschil) waren we waar we wezen moesten. Daardoor hadden we wel heel de zaterdag om rustig te acclimatiseren en de finishlocatie te inspecteren. Maar zondag was het vroeg "marathondag"! Rond half zes de wekker, om zes uur ontbijt, net na half zeven richting de "bushalte", net na zevenen in de bus. Rond achten bij de startlocatie net voor de brug (de start was zo'n 250 meter in Azië). Geen startvakken (alleen voor de toppers). De indeling was dus vrij eenvoudig: rechts de marathonlopers en links de 15km-lopers. Er waren enkele pacers met ballonnen, maar de stonden vlak voor de start nog wel erg dicht bijeen, de 3:00 / 3:15 / 3:30 / 3:45 / 4:00 / 4:15 heb ik gezien op zo'n 10 meter van mij vandaan. Hoe dan ook, ik was binnen dertig seconden over de startlijn en dat is redelijk snel. Geweldig om met zo'n meute over de brug te lopen. Net na de brug, op ongeveer 2 kilometer kwam de samenvoeging van de twee groepen. Zonder problemen vloeide alles samen en tot net voorbij de 12km ging dat zo, toen ging de 15 eraf en terug richting hun finish. Echter na ons keerpunt kwamen we na een poosje weer tussen de 15km-lopers, dat was minder, omdat hun snelheid toch iets langzamer was. Dus dat werd een stukje laveren (zo'n dikke 2km). Vervolgens was de weg alleen voor de marathonlopers. Nog een klein stuk door de stad, maar na ruim 19km werd het een heen en weertje langs de kustlijn van de Zee van Marmara. De heenweg ging nog wel (want fris en nieuw), maar na het keerpunt (28,5) werd het langzamerhand niet beter (nieuwigheid eraf en beetje moeier). Ergens rond de 33km (ik) / 24km (Louise) kwamen we elkaar echt zichtbaar tegen (eerste keer (14/11) hebben we elkaar niet gezien). Net voor de 36km werd het weer "nieuw" parcours, maar nog steeds kustlijn. De laatste anderhalve kilometer ging door het Gülhane Park en de kers op de taart was de finishstraat: op het Sultan Ahmetplein (Hippodrome) bij de Ayasofya en Sultan Ahmet Camii (Blauwe Moskee). Na drie uur eenendertig minuten en acht seconden was de TRIPEL voltooid! Overall klassering 354 van de 2.784 finishers - 13e bij de Mannen 55-59.
  
  
  
  
  
  
  
   
• De extra bijzonderheden van deze marathon:
• twee continenten (Start in Azië, finish in Europa)
• 's-morgens vroeg (07:00 met de bus naar de startlocatie)
• vroegste marathonstart ooit voor mij (09:00)
• mijn eerste echte buitenlandse marathon (want in Ieper spreken ze toch ook "ongewoon" Nederlands)
• de eerste marathon van (en met) vrouwlief
• over de Bospurusbrug, die alleen deze dag voor lopers beschikbaar was (het hele jaar mogen er geen voetgangers overheen)
• met een vliegtuig er naar toe
• een weekje vakantie

De Straffe Hendrik Tripel (126,6 km) duurde :

tien uur eenendertig minuten !

Rotterdamse Marathon 2015 - 27e in mijn 27e Rotterdamse finish

Na een goede voorbereiding, bestond even de vrees dat het op de dag van de marathon het weer niet mee zou gaan werken. Volgens de weervoorspellers (ruim een week ervoor) zou het wel eens de warmste dag van de week kunnen worden. Gelukkig viel dat toch mee, en het was ook niet zo nat als zaterdag.
Toen ik zondag wakker werd (kwart voor zeven) zag de lucht er goed uit en stond er nog weinig wind. Na het ontbijt, tas ingepakt en rond half negen op de fiets naar hotel Atlanta gefietst. We (nou ja, onze trainers Dick en Aad) hebben daar als vereniging een drietal kamers gehuurd om daar om te kleden en na afloop lekker te douchen. Het was wel een beetje fris op de fiets, maar er stond inderdaad nog niet echt veel wind (ongeveer windkracht 2). Tegen negenen kwam ik in de kamer, waar trainer Dick de lopers ontving en nog wat laatste tips meegaf. Ongeveer een half uur voor de start zijn we (clubgenoten: Arjen, John, Paul en Ruud) naar ons startvak gegaan. Arjen en ik stond in het C-vak behoorlijk vooraan, omdat we ons hadden opgegeven voor het Nederlands Kampioenschap. John, Paul en Ruud hadden dat niet gedaan en stonden in het D-vak een stuk achter ons.

27e medaille

In het startvak nog een paar "oude" bekenden gezien. De mede-veteranen 55+, en (oud) Spiritleden: Ton Romeijn, Jan van Gent en Armand Stolk. Vlak voor de start werden we, zoals gebruikelijk in Rotterdam, toegezongen door Lee Towers met het toepasselijke lied You'll Never Walk Alone.
Stipt 10 uur werd het kanon ontstoken en mochten we op pad. Na een voortvarende start in de drukte, omdat ik wel erg vooraan stond werd ik aan alle kanten voorbij gelopen, kwam ik bij het 5km-punt door na 21:44 (streeftijd was 22:30 per 5km). Als extra opsteker stond Louise daar vlakbij om mij aan te moedigen. Net voor het 10km-punt ging het parcours over een nieuw stuk, in plaats van rechtdoor over de Spinozaweg gingen we linksaf over de Pascalweg om vervolgens over het bijna 4km lange en kaarsrechte fietspad genaamd Havenspoorpad (oude spoorlijn) te rennen. Ook hier zag ik Louise weer staan (in de buurt van het 13km-punt). Na het fietspad rechtsaf de Zuiderparkweg op om het "afstands-heen-en-weertje" op de Slinge te doen. Daarna het rondje om het Zuiderpark, op de Vaanweg stond Louise gelukkig weer te supporteren. hierna op naar het halve marathon-punt (streeftijd 1 uur 35 minuten) op de Dorpsweg. Ik passeerde daar na 1 uur en 33 minuten, en ja wel, even daarna dichtbij de 22km stond Louise alweer!
Zo lieverlee kropen de kilometertijden wel richting mijn gehoopte verwachting van 4:30 (niet dat dat zo'n probleem was, want ik had al een mooie voorsprong opgebouwd).
Via de Brielselaan ging het naar de Laan op Zuid om daarna voor de tweede keer de Erasmusbrug te trotseren. Op de top lag deze keer het 27km-punt (andere jaren waren we nog niet zo ver). De tunneldrumband stond weer onder de kruising van de Blaak en de Coolsingel (nu op 28,5 km), dit vind ik een van de weinig leukere bandjes, want die doen het gelukkig zonder versterkers (op sommige plekken ben ik echt blij dat ik daar aan voorbij kan rennen).

foto gemaakt door neef Piet Zwartbol

Onder de paalwoning ging het richting het rondje Kralingseplas, dit keer iets korter (want al op Zuid een extraatje gehad). Op de Bosdreef stond Louise voor de laatste keer langs het parkoers (32km), dus de laatste tien moesten echt helemaal op eigen kracht en mentaliteit. Het verval zette langzaam door: de kilometers tussen 25 en 35 waren volgens de vooraf gehoopte tijden van 4:30. Daarna kroop het langzaam richting de 4:40. Maar dat mocht niet meer deren, na drie uur, acht minuten en zevenenvijftig minuten (bruto-tijd) passeerde ik de finishlijn. Hiermee presteerde ik boven verwachting: dit is mijn beste marathon als 55-plusser.

In de officiele uitslag ben ik bij de Mannen 55+ als 27e geklasseerd van de 648 "oude mannen".

Wel bijzonder om bij je 27e finish in Rotterdam 27e te worden :-)

Hieronder de twee route's die Louise en ik hebben afgelegd om elkaar te zien.

Fietsroute Louise

Looproute Henk - Marathonparkoers

Rotterdam Marathon 2015 (voorbereiding)

Nog een paar dagen en dan is het weer zover: de Rotterdamse Marathon.

Ik hoop dan voor de 27e keer te finishen, en ben dus druk bezig (geweest) met kilometers maken (lopend).

Na de Heinenoordtunnelloop heb ik vooral getraind, meestal 5x per week, waarvan op dinsdag- en donderdagavond bij Rotterdam Atletiek.

En sinds begin februari doe ik, elke woensdag een "PauzeRen" met een paar collega's, oftewel een alternatieve "Bruggenloop" van 13 kilometer. We starten dan onderaan de Erasmusbrug (zuidzijde) en lopen dan via de Laan op Zuid naar en over de Van Brienenoordbrug om vervolgens over de Boompjes over de Erasmusbrug terug te keren naar het werk.

In het weekend loop ik meestal 2x, zowel op zaterdag als op zondag. En de afstanden worden dan zo lieverlee steeds langer. De langste was zo'n 35 kilometer, al was dat wel met een extraatje dat ik er zelf aangeplakt had. Eigenlijk stond er 30km gepland bij A.V. Fortuna te Vlaardingen, maar door een extra heen en weertje in het zelfde tempo, kwam ik toch uit op bijna 35km.

Inmiddels na de Heinenoordtunnelloop nog een viertal wedstrijden gelopen.

• De eerste was de Midden Delfland Halve Marathon, zaterdag 21 februari, met start en finish bij het sportpark van Schipluiden (georganiseerd door De Hardloper). Aangezien Schipluiden niet zo ver van ons huis is (zo'n 11 kilometer) ben ik er op de fiets naar toegegaan. De loop op zich was best pittig door een stevige wind en een enkele regen- en hagelbui. Echter dat heeft gelukkig niet veel invloed op het tempo gehad. Ik kon de grootste helft mooi meelopen in een groep, die ik dan wel op het einde moest laten gaan. Maar hoe dan ook: 1:30:34 is een hele mooie tijd voor een ‘Master 55+’. Met andere woorden, ik met een zeer tevreden gevoel weer op de fiets terug naar huis.
  
  
  
  
  
• De tweede wedstrijd: de Halve van Oostvoorne, zaterdag 14 maart, heb ik meegedaan onder pseudoniem “Ger Vis” een collega van mij, die wegens vakantie er niet was. Ik hoop dat ik een mooie tijd voor hem gelopen. Ik vond het in ieder geval geweldig goed. Want het is best moeilijk voor een ‘oude man’ om een halve marathon binnen de anderhalf uur te lopen. Dit keer lukte dat wel, al was dat maar met 5 seconde (1:29:55). De weersomstandigheden waren best wel redelijk, een fris windje en bewolkt. Maar het mooie parcours zorgde er toch voor dat ik deze mooie tijd liep.
  
• De derde wedstrijd, woensdag 25 maart, was speciaal voor ambtenaren. De gemeente Utrecht organiseerde het NK Veldloop Gemeenten dit jaar (deze veldloop is jaarlijks in een andere gemeente, ergens in Nederland). Deze veldloop was dichtbij kasteel de Haar (ik heb het kasteel helaas niet gezien, maar toch), maar vooral om de Haarrijnseplas. Ik deed mee aan de 12 kilometer (je kon ook een 10km of 6km doen), die bestond uit twee ronden van 6km en ging over drassige weilanden (van Natuurmonumenten), zandafgravingen en strand. Er zat zelfs een heuse heuvel in. Al met al een echte cross. Leuk en zwaar om te doen. Daarbij kwam dan nog dat toen ik thuis kwam en de uitslagen opzocht, bleek dat ik derde geworden was bij de Mannen 55+ (dus heel blij).
  
• De vierde (en laatste voor de marathon) wedstrijd (Arcade Halve Marathon) was zaterdag 28 maart. Wederom een halve marathon, op een parcours dat vooral tussen de kassen door liep. Start en finish was in Naaldwijk, maar liep verder ook langs de dorpen Poeldijk, Monster en ’s-Gravenzande. Op sommige plekken had de wind vrij spel (soms in de rug, soms vol op kop). Daardoor werd het een best pittig loopje. En ook al was het zwaar op het eind, toch kwam ik in een behoorlijk goede tijd over de finish (1:31:13 netto). Daarbij kwam nog achteraan dat na eenmaal gedoucht te hebben, bleek dat ik ook nog prijs gelopen had. Wederom 3^e bij de Mannen Masters 55+, en dit keer leverde dat een hele leuke en mooie prijs op. Een groentepakket met onder andere asperges, tomaten, komkommer, paksoi en courgette. En ook nog een enveloppe met 20 €uro. Hierdoor werd het een best wel lucratief loopje, want inschrijfgeld voor twee (Louise deed ook mee, maar dan als duurloop) was 22 €uro. Hierdoor kwam het er zo’n beetje op neer dat we voor die 2 €uro allebei een t-shirt hadden (die kregen alle finishers), een medaille en dus een groentepakket. Bij komend voordeel was ook nog dat we ’s avonds thuis maar direct de asperges hebben gegeten, en die waren heel lekker ;-)
  
  
  
  

Dit betekent dat de koele loopcijfers van de voorbereiding in dit jaar zijn:

• Januari                  : 20 keer lopen, 321 kilometer afgelegd en er 30 uur aan besteed.
• Februari                : 19 keer lopen, 300 kilometer afgelegd en er dik 28 uur mee bezig geweest
• Maart                    : 21 keer lopen, bijna 400 kilometer afgelegd en er ruim 36 uur mee bezig geweest

En nu maar hopen dat dat een positieve uitwerking heeft voor de Rotterdamse Marathon.

Heinenoordtunnelloop 2015

De eerste echte wedstrijd (voor mij) van dit jaar.

Want januari bestond alleen maar uit trainen, trainen en nog eens trainen.

OK, ben tussendoor ook nog want andere dingen gedaan en gezien, zoals onder andere:

• Maandag 5 januari naar de Zesdaagse van Rotterdam in Ahoy geweest, om wielrenners heel hard rondjes te zien rijden.
• Dinsdag 6 januari naar de Belgische band Ozark Henry wezen luisteren in het Oude Luxor Theater, een geweldig optreden waar helaas niet zo veel mensen op af gekomen waren.
• Maandag 12 januari naar “In Order of Disappearance” een gewelddadige, met een vleugje humor, Noorse film. Mooie beelden en zeer verrassend.
• Zondag 18 januari weer voor de eerste keer dit jaar naar De Kuip om Feyenoord te zien winnen van FC Twente met 3-1.
• Maandag 19 januari naar Vlissingen geweest om de verjaardag van Ko te vieren, wel daar een stukje wezen rennen.
• Dinsdag 20 januari met vrouwlief (want die was jarig) naar het Gemeentemuseum Den Haag om de tentoonstelling van Mark Rothko te bekijken. Maar zelfs die dag gewoon ’s-avonds wezen trainen bij de club.
• Maandag 26 januari het laatste deel van De Hobbit gezien, want ja, als je de vorige delen gezien mag je de laatste niet missen.
• Vrijdag 30 januari naar Paard van Troje om Vandenberg’s Moonkings te luisteren, en het klonk ‘ouderwets’ heavy. Oftewel een mooie kruising tussen Vandenberg en Whitesnake (de kenners weten dan genoeg).

Oh ja, nog wel iets georganiseerd sportief gedaan. Op zaterdag 24 januari bij A.V. Fortuna meegedaan met de 1^e Marathon testloop 2.0 (zoals zij dat daar zelf noemen). Dit hield in dat je achter tempolopers met hesje meerdere rondjes van 5 km door Broekpolder liep. Ik heb daar 4 rondjes gelopen in tempo 5 minuten per kilometer. Goed georganiseerd en het liep best prettig.

Maar na al die trainingen, was het zaterdag 7 februari eindelijk zover !

De klassieker van de Hoeksche Waard (volgens de speaker van A.V. Spirit – Rens Hoogvliet).

De start van deze 25 kilometer was op de atletiekbaan (Kikkershoek) van Spirit en het schot viel om 12 uur. Direct ging mijn ‘grote concurrent’ Armand Stolk (oud clubgenoot – ik was lid van Spirit tot ik naar Overschie ging) er als een haas vandoor. En natuurlijk kon ik het toch niet laten, ondanks dat het tempo een stuk sneller was als ik van plan was, bij hem in het spoor te blijven. De eerste kilometer ging in 4:08, terwijl ik eigenlijk zo’n 4:30 per kilometer wilde lopen. Na die eerste kilometer kwam ik voor Armand te lopen en zakte het tempo naar 4:20. Zo rond de achtste kilometer moest ik Armand toch een beetje laten gaan, ook omdat ik me niet over de kop wilde lopen in de Heinenoordtunnel waar we na precies 10 kilometer indoken. Mijn tempo zakte nog iets meer terug naar net boven de 4:30 en liep Armand weer iets verder van mij weg. Na een poosje, zo rond de 18^e kilometer ging het tempo naar net iets onder de 4:30 en weer de afstand tussen Armand en mij ietsje pietsje kleiner. Tussen de 22^e en 23^e kilometer kwam ik weer bij hem (hij had een beetje last van z’n kuit) en uiteindelijk finishte ik in 1:50:22 (zo’n drie minuten sneller dan het jaar ervoor). Armand finishte een klein minuutje na mij. Weer eens een ‘overwinning’ voor mij, maar dat was mede te danken aan de kuitproblemen voor Armand (hopelijk niks ernstigs).

Later bleek dat ik zelfs de derde tijd had gelopen in de categorie Mannen 55+, en kreeg een enveloppe met inhoud uit handen van Armand aangereikt toen ik in de kleedkamer arriveerde.

Ik had na de finish, die lag in de showroom van sponsor VanSprundel, nog had staan wachten op vrouwlief die haar eerste 25-kilometerwedstrijd liep. En ondanks dat ze dat deed in ‘trainingstempo’ bleek de volgende dag dat ze daarmee een clubrecord bij Rotterdam Atletiek had gevestigd (dit omdat nog niemand in haar leeftijdscategorie deze afstand ooit officieel had gelopen – maar dat terzijde).

De volledig uitslag kan je via deze link bekijken.

A.V. Spirit goes British

Zaterdag 22 november 2014

De Oud-Beijerlandse atletiekvereniging A.V. Spirit ging dit keer op de Engelse toer. Alle afstanden waren die dag in Engelse maten, te weten: 1, 3, 5 en 10 Mile.

Louise en ik deden mee aan de 10 Mile.

De start was op de atletiekbaan van Spirit en we vertrokken stipt om elf uur. Het was mooi najaarsweer, zonnig en een beetje wind (kracht 3 of zoiets). Vervolgens via het fietspad langs de Langeweg ongeveer vier kilometer (beetje wind tegen) en de Zuidzijdsedijk (ruim tweeeneenhalve kilometer) richting Zuidzijde. Net voorbij “De Drie Linden” linksaf de Noorddijk op, hier hadden we de wind vol op de kop. Gelukkig liep op dat moment Armand Stolk gelijk met mij op en konden afwisselend voorop lopen. Na twee kilometer Noordijk wederom linksaf voor een dikke kilometer de Klein Zuidbeijerlandseweg op. Aan het einde daarvan moest Armand er helaas af, waardoor ik de terugweg op de Langeweg alleen moest doen. Gelukkig was het laatste gedeelte wel met de wind in de rug en kom ik langs de Langeweg nog een klein beetje versnellen. Na één uur tien minuten en zes seconde was ik weer terug op de baan.

Moe en voldaan heb ik daar staan wachten tot Louise op de baan verscheen (na één uur zevenentwintig minuten en vijftien seconden). En ook Louise was zeer tevreden over haar prestatie.

Daarna hebben nog even gekeken naar de 1 Mile. Het was leuk om te zien hoeveel kinderen daaraan meededen en met plezier aan het rennen waren.

De volledige uitslag is te vinden op uitslagen.nl.

A4 Run Steenbergen

Zondag 9 november 2014

Het gebeurt niet veel dat er een wedstrijd gelopen wordt op een parcours dat maar één keer mogelijk is. Maar zondag was het zover de A4 Run Steenbergen. Op een gedeelte van een nieuw stuk A4.

Over een paar weken wordt dit stuk weg geopend voor auto, maar hardlopers mochten hem dus al een beetje inwijden.

De start was net buiten Steenbergen, dicht bij een industrieterrein. Omkleden kon in een tent, en je tas werd opgeslagen in een soort vrachtwagenaanhanger (en dat was –zeker voor een eenmalige loop- goed geregeld).

Vanaf de start ging het eerst richting Dinteloord, waar de huidige A4 (vanaf Rotterdam richting Antwerpen) ophoudt). Eerst een klein stukje omhoog om na ongeveer 1 km onder de Steenbergsche Haven (aquaduct) te rennen. Alles niet in een rechte lijn maar met een flauwe kromming naar het noordoosten. Het eerste keerpunt was net na de Steenbergsche Vliet (bijna 6 km), daarna weer terug richting start en finish. Dus nog een keertje onder het aquaduct door (deze keer na zo’n 10,5 km). Start en finish passerend na 11,6 km en doorlopen richting Halsteren. Hier leek het wel harder te waaien dan vanaf het eerste keerpunt. Het eerste stuk was met wind in de rug, maar na het eerste keerpunt kregen we de wind steeds meer tegen en dus tussen de 11 en 16 km steeds feller tegen. De weg bleef in zo’n zelfde soort kromming lopen, maar nu richting zuidoost. Het tweede keerpunt lag net voorbij de 16 km. De laatste 5 km was gelukkig met de wind in de rug, al was het tempo er wel een beetje uit. Een echte versnelling zat er niet meer in. Uiteindelijk toch redelijk tevreden in één uur zevenendertig minuten en vijfenvijftig seconden gefinisht. Goed voor de 76^ste plek (van de 357 finishers). In mijn categorie (mannen 55+) ben ik 11^de geworden (van de 44).

Al met al een mooie bijzondere loop, ook dankzij de goede organisatie.

Maar dit was wel “eens maar nooit weer”.

Marathons en andere (sportieve) gebeurtenissen

Augustus t/m oktober 2014

Na de fietsvakantie in Canada de looptrainingen weer snel opgepakt. De dag (donderdag 14-8) na thuiskomst direct een klein rondje (9 km) wezen lopen, al was dat meer om de jetlag te bestrijden dan training, maar toch.

Vrijdagavond (15-8) Feyenoord zien gelijkspelen tegen Heerenveen.

In het weekend daarna zowel op zaterdag (10,5 km) als op zondag (12 km) gerend.

Dinsdag en donderdag weer gewoon wezen trainen bij Rotterdam Atletiek, met tussendoor een rustig kort loopje (9 km) op woensdag.

Vrijdagmiddag (22-8) in een heftige regenbui naar Vlissingen gereden om de Homerische Rockopera “O die zee” te bekijken, een hele mooie voorstelling op een geweldige locatie (de slotgracht van Fort Rammekens).

’s-Zondags hardlopend naar De Kuip om Feyenoord te zien verliezend tegen Utrecht en na afloop weer “vrolijk” terugrennend naar huis. Op die manier toch maar weer een halve marathon afgewerkt te hebben.

Dinsdagavond bij RA 14 keer 400m gelopen (met alles wat daar omheen komt kijken). En woensdag een rondje van zo’n elf kilometer.

Het loopweekend begon deze keer al op vrijdag om veel kilometers te maken. Dat betekende op vrijdag 15 kilometer op zaterdag 28 kilometer en op zondag wederom 15 kilometer, totaal dus bijna 60 kilometer.

Dinsdag (5x (200-400-600)) en donderdag (minutenloop) weer naar de Nenijtobaan.

• Zaterdag (6-9) stond de als eerste serieuze uitdaging na de vakantie op het programma: de kwart-triathlonvan Binnenmaas. Zoals gebruikelijk was mijn start (het zwemmen) niet geweldig, met ruim 24 minuten over één kilometer kwam ik als 139^ste uit het water. Fietsen ging al een stuk beter, want een kleine vijf kwartier later was ik opgeklommen naar de 118^ste plek. Het lopen is gelukkig nog steeds mijn beste onderdeel, zodat ik nog best veel mensen kon inhalen. Na drie kwartier rennen kwam ik als 52^ste over de finishlijn in een totaaltijd van 2 uur 28 minuten en 34 seconden.

Zondag een klein rondje (9 km) wezen uitlopen, dinsdag en donderdag weer naar de Nenijtobaan.

• Zaterdag (13-9) op pad naar Nieuwpoort (België) om mijn startnummer op te halen voor de In FlandersField Marathon, die dit jaar extra bijzonder was omdat het honderd jaar geleden is dat de Eerste Wereldoorlog (Grote Oorlog) begon en die zijn sporen wel heel nadrukkelijk in België heeft achtergelaten. Het inschrijfbureau was gevestigd bij de startlocatie (zondag om 10 uur), de vismijn van Nieuwpoort. Op mijn startnummer stond niet alleen mijn eigen (voor)naam, maar ook de naam van een gesneuvelde soldaat (ArthurCollins). Dit maakte het toch wel extra bijzonder en maakte het ook wel duidelijk dat dit niet zomaar een marathon is. Ook het parcours is niet zomaar gekozen, maar loopt vrijwel helemaal langs het Westfront van de Grote Oorlog (een deel dan – want de totale afstand was meer dan 750 km, en liep van de duinen en stranden in Nieuwpoort langs de IJzer over Diksmuide, via het kanaalIeper-IJzer richting Ieper, waar het oostelijk in een boog omheen liep (de Ieperboog). Het passeerde Wijtschate en Ploegsteert. Rijsel en Armentiers (Armentières) waren in Duitse handen. Vandaar liep het verder door het Noord-Franse heuvelland, langs de Somme en Verdun tot aan de Vogezen en de Frans-Zwitserse grens in Belfort).
  Hoe dan ook een parcours met een heel bijzondere geschiedenis. Niet alleen het startnummer was bijzonder, maar ook het shirt was bijzonder. Ook Louise, die mocht meefietsen vanaf kilometer 18, kreeg een speciaal shirt (om herkenbaar te zijn als begeleider).Na een hapje gegeten te hebben in Nieuwpoort gingen we op weg naar Ieper, waar we net buiten de stad een hotel hadden geboekt. Ook dit hotel (Kasteelhof ’t Hooghe) had een bijzonder oorlogsverleden, zoals je kunt lezen via deze link.De pastamaaltijd hebben we genuttigd in ’t Nonnebos, een soort familierestaurant waar van alles en nog wat te doen is voor jong en oud. Het eten was gelukkig precies wat een marathonloper nodig heeft en samen met een heerlijk glas Nonnetjesbier smaakte het uitstekend. Terug bij het hotel nog een Westmalle Tripel als ontspanningsdrank gedronken.
  Zondagmorgen ging om kwart over zes de wekker. Om zeven uur aan het ontbijt, want tussen half acht en acht uur zouden de bussen richting Nieuwpoort vertrekken vanaf het station Ieper.Bij de start (bij de vismijn in Nieuwpoort) was het gezellig druk, zo’n dikke duizend lopers stonden aan het vertrek. Het startschot viel om 10:00 uur en ik had besloten om met de pacers voor de drie en een half uur mee te lopen. Zij begonnen iets te snel en toen ze na een paar kilometer hun tempo lieten terugzakken naar vijf minuten de kilometer, ben ik maar op eigen tempo door gegaan. Na ruim acht kilometer raakte het parcours voor het eerst de IJzer (want er moest een ommetje gemaakt worden om toch aan de juiste marathonafstand te komen), Na een dikke kilometer verlieten we weer de IJzer en gingen op pad richting Stuivekenskerke en daarna weer terug langs de IJzer (vanaf 12,5 km) richting Diksmuide, waar Louise bij het 19km-punt klaarstond om met mij mee te fietsen. Na ruim 25 kilometer verlieten we de IJzerdijk en vervolgde de route over de Ieperleedijkstraat langs het Kanaal Ieper-IJzer.
  Na drieëndertig kilometer staken we een brug over naar de andere kant van het kanaal. Het einde van het kanaal was vlak voor de 41^ste kilometer, vanaf daar ging de route om de stad heen om vervolgens via de  Menenpoort te finishen na drie uur en 26 minuten (126^ste van de ruim duizend deelnemers) op de Grote Markt van Ieper. Zeer voldaan een heel bijzondere marathon tot een goed einde gebracht.
  

  

• ’s-Maandags 6 kilometer uitgelopen en donderdag bij RA getraind om zaterdag mee te doen aan de korte versie (20km) van Trail by the Sea. Ondanks dat ik een mooie uitslag liep (7^de veteraan in 1:53:24), was ik (en vooral Louise) niet tevreden over de organisatie. Omdat er besloten was om een 10km toe te voegen aan de wedstrijd (die tegelijkertijd startte), was het de eerste kilometers te druk, Dit resulteerde in wat filevorming bij smalle en steile stukken in het parcours. En nadat Louise had besloten daardoor het parcours van de 10km te volgen, ontbrak daar weer een cruciaal lintje waardoor het voor haar (en wat mede-loopsters) een beetje spoorzoekertje werd.Vond het ook heel jammer dat de organisatie, na mijn aanmerking (waarom niet gesplist starten) die ik via een webformulier kenbaar had gemaakt, pas bij navraag met een (voor mij onbevredigd) antwoord: “twee wedstrijden in één is altijd lastig” kwam. Wellicht vinden zij het aantal belangrijker dan een goede doorstroom van de deelnemers.

In de daarop volgende twee weken een viertal rustig trainingen gedaan. Dinsdag (23-9) 5x 400 + 1000 + 5x 400 bij RA en donderdag (25-9) 400 + 600 + 800 + 3x 1000. Zaterdag een rustig korte loop (10km)  en vervolgens dinsdag (30-9) op de Nenijtobaan 6x 600 + 4x 400.

• Want zaterdag 4 oktober stond de Kustmarathon Zeeland op het programma, ook wel bekend (volgens de Zeeuwen) als de zwaarste marathon van Nederland. Helaas was dat dit jaar voor mij zeker het geval, want ondanks een goede start (halve marathontijd in 1:45) ging het kaarsje na zo’n 25 kilometer uit. Ik kreeg last van mijn maag en na ruim 27 kilometer besloot ik dat het beter was om te stoppen. Gelukkig was Louise op dat moment bij haar broer Ko in Vlissingen (na mij te hebben gebracht bij de start en onderweg nog 2x te hebben aangemoedigd), ik heb haar dankzij een mobiel van een vrijwilliger kunnen bellen. Na een paar bakjes thee en een lekkere douche bij Ko, was ik gelukkig goed genoeg hersteld om mosselen te gaan eten bij Solskin op de boulevard in Vlissingen (is toch een beetje traditie).

Daarna toch maar even wat rustig aan gedaan, tot afgelopen afgelopen zaterdag (18-10) de Vlietloop bij de ijsbaan in Puttershoek op het programma stond. Deze werd georganiseerd door Roparunteam “wemove177”. Dit ging wel weer goed naar omstandigheden (behoorlijk warm). Na tweede mooie rondjes (10km) door de polder finishte ik op de ijsbaan na 43:13 (als 8^de man) en Louise kwam na 53:58 (als 5^de vrouw) over de finish.

Voorlopig doen we (in oktober) niet al te veel meer op sportief gebied.

Wellicht volgt er binnenkort een verslag van de A4-run bij Steenbergen (9 november 2014)

Nieuwjaarsloop bij A.V.Spirit te Oud-Beijerland

Afgelopen zaterdag stond de jaarlijkse nieuwjaarsloop weer op het programma. Niks winterse omstandigheden, gewoon herfstachtig met een stevige bries en wat regen onderweg.

Maar dat mocht de pret niet drukken. Ook het voorspelbare rondje (eigenlijk gewoon een vierkant met een extern en een intern staartje) maakte het niet saai.

Er waren veel lopers en de nieuwjaarswensen werden dus over en weer gemaakt.

Om drie uur gingen de 5- en 10-kilometerlopers van start. Een stukje over de baan en daarna het terrein af voor een heen-en-weertje (5km) of een ronde (met staart) van 10km. Onderweg nog een buitje en dankzij de iets te snelle start en een goed eindschot kwam ik na 42 minuten en 57 seconden binnen. Net iets sneller dan vorig jaar. Dus ik kon weer tevreden zijn over de eerste officiële loop van het jaar 2014.

Augustus 2012

• De eerste augustus mosselen wezen eten in Vlissingen (de eerste van het seizoen). In “ons” vaste restaurant Solskin op de boulevard. Samen met Louise’s broer Ko. Ze waren weer lekker, en het was een gezellig etentje.
•  Vrijdag 3 tot en met zondag 5 augustus twee fietstochten gedaan. Vrijdag beide racefietsen (van Louise en mezelf) inpakken en inladen in de auto (van Pa). Bagage mee voor twee overnachtingen in twee verschillende plaatsen. Allereerst richting Ardennen voor de eerste toertocht: de Sean Kelly Classic. Op weg naar ons hotel (Saint-Martin) in het dorpje Courtil, zijn we de startspullen wezen ophalen bij Baraque de Fraiture. Dat was zo rond vijf uur, daarna dus naar ons hotel, zo’n 15 kilometer verderop. Het hotel was uit natuursteen opgetrokken en had een mooie tuin, waar we, na ons gemeld te hebben, een plaatselijk lekker bier , genaamd Lupulus, hebben gedronken. Na het bier en de maaltijd toch redelijk op tijd naar bed, om de andere dag een beetje uitgerust aan de tocht te kunnen beginnen. Zaterdagmorgen redelijk op tijd uit bed om na het ontbijt richting Baraque de Fraiture te rijden. Daar was voldoende parkeergelegenheid en konden daardoor op een mooie tijd vertrekken, zo kwart voor negen. Na een tocht van ruim 150km kwamen we tegen vijf weer terug. De route is hier tezien, met alle hobbels en dergelijke. Daarna naar Sittard om zondag de “Dood of de Gladiolen” te rijden. Deze tocht was een stuk rustiger (kwa deelnemers) dan de Sean Kelly Classic en daarom een stuk fijner om te rijden. Onderweg bij de verversingspost water uit de plaatselijke bron gekregen en verder wat een fietser zo tussendoor nodig heeft. De sportdrank was op toen wij kwamen, maar dat werd ons zelfs nabezorgd. Wat een service! Ook de route was heel bijzonder en na wij na afloop begrepen, zocht de parcoursbouwer elk jaar weer naar “nieuwe” heuveltjes. Bij de finish namen wij dankbaar de gladiolen in ontvangst en hebben nog even zitten nagenieten op een terras bij de finish.
• Dinsdag 7 Feyenoord - Dinamo Kiev . . . 0-1. De uitslag zegt voldoende, dus daar wou ik het dan ook bij laten.
• Woensdag 8 ZOOmeravond Blijdorp, dat blijft altijd leuk om ’s-avonds in de dierentuin rond te lopen.
• Maandag 13 de film Moonrise Kingdome in Cinerama gezien met collega Kim. Hele leuke, beetje vreemde film over jeugdliefde.
• Donderdag 16 de Seuterloop in ’s-Gravendeel gelopen. Pittige wedstrijd over 10km, maar wederom tot een goed einde gebracht.
• Zaterdag 18 De Triathlon Binnenmaas getracht te volbrengen, echter door het warme weer is dit niet gelukt. Het zwemmen ging nog redelijk, maar tijdens het fietsen werd de warmte mij teveel en ging het kaarsje langzaam uit. Louise haalde mij na ruim driekwart van het fietsen in. Daarna nog een poging gedaan om te gaan lopen, maar na één heen en weertje van 2 ½ km toch maar gestopt. Bij Louise ging het een stuk beter en die volbracht het dus wel.
• Zaterdag 18 Feyenoord - Heerenveen . . . 1-1
• Woensdag 22 bij Leonard Cohen in het Olympisch Stadion van Amsterdam geweest. Wat een geweldig concert!!!
• Donderdag 23 Feyenoord - Sparta Praag . . . 2-2
• Zondag 26 Vlissingse BruggenRace over 2500m gezwommen. Dit was in het kanaal van Walcheren. Start vanaf Souburg en finish in Het Dok in Vlissingen. Ik redde het net binnen het uur, en dat is niet slecht voor mij als “niet-zwemmer”.
• Woensdag 29 was een druk dagje. Eerst naar de tandarts (controle). Daarna met mijn vader naar het Maasstadziekenhuis (voorcontrole voor de operatie van zijn schouder) en vervolgens naar Vlissingen om met de ZeeZwemRace mee te doen. Louise was daar met Ralph, clubgenoot van RA, al met de trein naartoe. Ik zou daar de zeemijl gaan proberen, terwijl Louise en Ralph voor de kilometer gingen. Dankzij de stevige tegenwind heb ik het niet volbracht. Na een half uur zwemmen kwam ik niet meer vooruit en ben toen maar naar de kant gezwommen. Louise kreeg een kwal in haar gezicht en vond het toen ook beter om te stoppen. Alleen Ralph heeft het van ons drieën volgehouden.

Nieuwjaarsloop 2012 - A.V. Spirit

Het nieuwe jaar is alweer een week oud. De eerste serieuze looptest was afgelopen zaterdag in Oud-Beijerland. Daar werd de gebruikelijke Nieuwjaarsloop georganiseerd door A.V. Spirit.
Er waren diverse afstanden: één en twee kilometer voor de 'kleintjes' en de 'grote mensen' konden kiezen tussen vijf of tien kilometer.
Louise en ik kozen voor de tien kilometer. Een mooie ronde (met een klein staartje) die vanaf de atletiekbaan liep via de Groeneweg naar de Zinkweg en vervolgens via de 2e Kruisweg naar de Langeweg (met staartje) weer terug naar de baan.
Het weer was niet echt slecht (de horrorwinter wil maar geen vat krijgen in ons land). Er stond wel een flinke wind, maar die hadden we eigenlijk alleen op de Groeneweg echt tegen. Het grootste deel van het parcours hadden we zijwind, dus al met al was dat goed te doen.
Over de gelopen tijd was ik best tevreden. Bijna één minuut sneller dan de laatste tien kilometer van 2011. Mijn eindtijd was tweeenveertig minuten en veertig seconden, wat goed was voor de negende plek bij de mannen boven 50.
Louise deed het heel goed en finishte na drieenvijftig minuten en zevenenvijtig seconden. Dat resulteerde in haar eerste podiumplek bij het hardlopen, ze werd derde in de categorie 'dames 40+'.
Met een mooie herinnering voor Louise zijn we weer huiswaarts gekeerd om lekker lui op de bank naar het Europees Kampioenschap Langebaan Schaatsen te kijken.

Binnenmaasloop 2011

Afgelopen zaterdag was het weer eens zover: de Binnenmaasloop (halve marathon), georganiseerd door AV Spirit. Voorheen altijd in het voorjaar, een week voor de marathon van Rotterdam, nu eind november. Of dat een verbetering is, ik weet het nog niet. Wellicht komen er nu meer mensen op af.
Echter om een uur voor de 'halve' de vijf kilometer (10:00 uur) te laten starten, vind ik niet zo'n goed idee. Vooral als je met meerdere vrienden, familieleden of clubgenoten komt en je niet allemaal dezelfde afstand loopt, dan zit er wel heel veel tijd tussen. En nu was het zaterdag gelukkig wel droog, maar er stond een behoorlijke wind, dus echt comfortabel was het daardoor niet. Ook al omdat er geen douchegelegenheid aanwezig was. Aangezien ik de 'halve' wilde lopen en Louise de 'vijf' hebben we aan den lijve kunnen ondervinden welke problemen dit opleverde.
De zaterdag begon dus vroeg, voor achten liep de wekker af. Want je moet wel een beetje op tijd ontbijten om er tijdens het lopen niet al te veel last van te hebben. Net voor negen de deur uit richting het recreatieoord Binnenmaas (met de auto). De inschrijving werkte niet zo vlot, er waren wat computerprobleempjes, maar ik heb niet gehoord dat daardoor iemand de start heeft gemist.

Louise liep dus de vijf kilometer, en dat ging best goed. Zelf vond ze dat ze best vier seconden harder had willen lopen, om dan op precies zesentwintig minuten te finishen, het werd nu 26:04, dus alweer een P.R. (om gek van te worden - en dat overkwam de computer hoogstwaarschijnlijk ook, want Louise staat in de uitslag vermeld als: Anneloes Smedts-Koens).
Om elf uur mocht ik van start, begon voortvarend maar merkte al na twee kilometer dat de snelheid niet in de benen zat. Dat heeft het rondje Binnenmaas er niet vervelender op gemaakt, gestaagd rende ik naar een tijd van één uur zesendertig minuten en zestien seconden. Het was een pittige ronde, vooral door de wind, verder was het uitstekend loopweer.

Na de finish kregen we een mok chocomel (de mok mochten we mee naar huis nemen).
Gelukkig was Louise zo verstandig geweest om na mijn start bij mijn vader in Numansdorp op visite te gaan, want echt warm zal het niet geweest zijn om lang te wachten in de wind.

Al met al hebben we beide lekker gelopen, maar hopen toch dat er bij de volgende Binnenmaasloop wat aanpassingen qua starttijden gedaan worden.

1e Kethelloop

Zondag 6 november 2011 stond de Eerste Kethelloop op het programma.
Dus niet de New York Marathon of de Berenloop, nee gewoon een loopwedstrijd over 10 kilometer. Wel lekker dicht bij huis, zo'n vier kilometer. Daarom konden we (Louise en ik) mooi fietsend naar de voetbalvereniging Kethel (VVK68), de organiserende vereniging, gelegen aan de noordkant van Schiedam in het 'buurtschap' Kethel, een mooi oud dorpje dat is opgeslokt door Schiedam.
Ondanks dat het een nieuwe loop was en georganiseerd door een voetbalvereniging, en niet door een atletiekvereniging, waren er best veel lopers op af gekomen. Zo'n dertig kinderen deden mee aan de anderhalve kilometer. Op de drie kilometer zijn er zevenenveertig gestart (jong en oud). En op 'onze' afstand, de tien kilometer, deden er honderdzevenendertig mee.
De start was bij de hoofdingang van het sportcomplex (VVK deelt het terrein met SC Spaland) en ging via het dorp Kethel richting Midden-Delfland om daar een rondje van ruim vier kilometer te doen, daarna weer terug over de zelfde weg naar het voetbalterrein om bij de start nog een rondje buitenom te doen om via de achterzijde te finishen op het complex (niet te ver van de kantine).
Helaas was het rondje net geen tien kilometer, maar een ruime negen-en-een-halve kilometer. Dat mocht de pret niet drukken. De loop was goed georganiseerd, overal vrijwilligers om de weg vrij te houden en de route aan te wijzen (voor zover dat nodig was). Halfweg een verversingspost met water en sportdrank. En bij de finish een mooi ontvangst met een medaille en sportdrank. Het was trouwens ook goed loopweer, niet te warm (november ?) en droog. Er was wel wat wind (soms best behoorlijk) maar deze kwam op de laatste drie kilometer mooi van achter, best lekker dus. Enige minpuntje was dat er nergens stond dat de afstand iets korter dan de opgegeven tien was, maar na afloop werd dat bij de meeste deelnemers wel duidelijk.

Ik eindigde als twaalfde in een tijd van 41:29
Louise eindigde als tweeentachtigste in een tijd van 51:11 en dat was de snelste 'tien' die Louise tot nu toe heeft gelopen. Een heel mooi persoonlijk record !

Tevreden gingen we weer op de fiets naar huis, waar we ons beloonde met een zak lekkere Engelse drop tijdens het kijken naar het schaatsen (op tv).

Kustmarathon(s) Zeeland 2011

Zaterdag was het eindelijk zover. Alle trainingen achter de rug. Met diverse ontberingen rekening gehouden in de voorbereiding (wind, regen, kou). Allemaal voor niets, niet de trainingen, maar wel de te verwachtte ontberingen. Zoals de laatste weken al een beetje duidelijk begon te worden, kwam dit weekend ook daadwerkelijk uit, het 'mooiste' weekend van het hele jaar. Maar dan niet voor marathonlopers, wel voor strandgasten en terrasgangers. Want het is de warmste eerste oktober ooit geworden met een maximumtemperatuur van 25 graden (Vlissingen) en een oostenwind van twee Beaufort. Gelukkig was de luchtvochtigheid wel 'normaal', zo'n 80%. De zaterdagmorgen begon redelijk normaal, wekker liep om half acht af, zodat er nog koffie op bed gedronken kon worden. Daarna ontbijt en de laatste check-up van de tas met sportspullen. Want er moest zondag ook nog gewandeld worden.
Tegen tienen vertrokken we richting Burgh-Haamstede, gelukkig was het nog niet al te druk op de weg, alleen het laatste stuk werd het duidelijk dat er 'iets' te doen was. Louise heeft me afgezet bij de sporthal en heeft de auto een kilometer verderop geparkeerd en heeft me daarna weer snel teruggevonden in de sporthal. Ruim op tijd om alles voor de start op het gemak te doen, omkleden, nummer opspelden, vaseline smeren op de kwetsbare plekken (liezen, tepels). Nog even babbelen met wat andere deelnemers en daarna op het gemak richting de start in het centrum van Burgh-Haamstede. Het startschot zou om twaalf uur gelost worden, waarbij we ook echt op de twaalfde slag van de kerkklok moesten wachten.

Direct na start (met dat gele petje ben ik).

Daarna mochten we gaan voor de negende Zeeland Marathon vanaf de Kerkstraat via de Hogeweg en de Domaniale Bossen richting het eerste stuk strand van zo'n anderhalve kilometer. Daarna het eerst stuk van de Pijlerdam (stormvloedkering), de Roggeplaat, tweede stuk Pijlerdam, over het werkeiland Neeltje Jans om vervolgens via het derde en langste stuk van de Pijlerdam langs De Banjaard over de dijk naar het tweede stuk strand te lopen op zo'n twintig kilometer. Tot dat moment ging alles nog redelijk voortvarend met een gangetje van net boven de 12 kilometer per uur, oftewel net onder de vijf minuten per kilometer.

bijna op de helft

Vanaf het strand van Breezand werd het toch een stuk pittiger. We moesten een behoorlijk eind over/door het mulle zand om bij de 'strandlijn' te komen (het was op dat moment laag tij). Het zand was ook zompiger dan vorig jaar en liep daardoor een stuk zwaarder. De temperatuur was nog redelijk dankzij een flauw briesje (maar fris is anders). De kilometertijden gingen daarom richting de vijf-en-een-halve-minuut. Na een dikke acht kilometer strand net voor Domburg weer de duinen in. Via de Hamster Manteling Domburg (als hamsterbaasje lees je toch gauw 'hamster-marteling', en dat klinkt toch raar zo rond dierendag) langs Domburg naar Westkapelle. De warmte was steeds meer voelbaar en ging zijn tol eisen, echter de kilometertijden bleven wel rond de vijf-en-een-halve-minuut schommelen met een paar uitschieters rond de zes minuten (strand op en af, en de trappen in de duinen). Net voor de veertigste kilometer werd het 'hoogste punt' bereikt, wel zevenentwintig meter, om vervolgens weer richting het diepste punt te gaan. Nog een kilometer strand als toetje.

de laatste loodjes

De laatste achthonderd meter over de  'gewone' weg richting de finish.

Die ik moe, maar toch heel voldaan, passeerde na drie uur en vijfenveertig minuten en eenenvijftig seconden (netto).

Van de 1750 inschrijvers zijn er 1141 gefinisht. Ik eindigde op de 135ste plaats, al met al geen slecht resultaat. Gelukkig heb ik mijn beide supporters (Louise stond ook nog twee keer langs de route mij aan te moedigen) niet te lang op mij laten wachten. Na de finish met Louise en haar broer Ko (de andere supporter) naar Vlissingen, lekker gedoucht bij Ko en daarna buiten in de tuin nog een biertje gedronken. Om zes uur richting de boulevard waar we bij 'ons vaste restaurant' Solskin mosselen gingen eten. En ook na een marathon smaken ze geweldig met een lekkere Westmalle ernaast. We hebben het niet te laat gemaakt want zondag volgde deel twee van het marathon-weekend.

Zondag liep de wekker al om half zes af. Ko was zo vriendelijk om een ontbijt en koffie voor ons te maken. Rond half zeven vertrokken we vanuit Vlissingen wederom richting Burgh-Haamstede. Het was nog donker en zodra we Vlissingen uitreden daalde de temperatuur onder de tien graden en waren er her en der mistbaken. Het was nog rustig op de weg, maar hoe dichter bij Burgh hoe drukker het werd. Op het moment dat we de afslag tot het 'zijweggentje' namen om de auto te parkeren (ruim voor de sporthal) begon de file te ontstaan. Het was plots een drukte van jewelste en ook duidelijk merkbaar dat er meer mensen wandelen dan rennen. Het was dan ook maar goed dat de start van de wandelmarathon niet midden in het dorp was.

Volgens het programmaboekje zou er om de tien minuten in groepen van ongeveer 750 mensen gestart worden vanaf acht uur. Echter het was ons niet geheel duidelijk hoe die groepen nu ingedeeld waren. Tegen achten zijn we dus maar naar de startstreep gelopen om daar ook op zoek te gaan naar een oud-schoolgenote van Louise, die helemaal vooraan scheen te staan. Dat bleek ongeveer hetzelfde te zijn als zoeken naar een speld in een hooiberg (ook met telefonisch contact). Om acht uur werden we 'weggeschoten' en ging ik (samen met Louise en drieduizend anderen) op pad voor nog een marathon. Na een paar honderd meter hadden we de vroegere schoolgenoot (met vriendin) van Louise gevonden en hebben we gevieren ruim vijftien kilometer gezamenlijk gelopen.

Strand bij Burgh-Haamstede

tussen de dammen

Bij de eerste verversingspost Strandpaviljoen Breezand zijn Louise en ik even gaan zitten om een bekertje koffie te nuttigen, terwijl de twee Vlissingse dames doorliepen. Vervolgens zijn we op ons eigen tempo lekker verder gewandeld. Bij de tweede consumptiepost na een dikke dertig kilometer hebben we in de massagetent uit de zon kunnen genieten van een frisdrank en een eierkoek. Vervolgens de duinen in en werden de laatste loodjes extra zwaar. Vooral voor Louise omdat die last begon te krijgen van een blaar, die ze al een beetje had behandeld  bij de verversingpost. Helaas heeft dat niet helemaal mogen helpen want de laatste vijf kilometer werden er niet beter op. De blaar ging steeds meer pijn doen en het lopen ging dus ook niet meer zo makkelijk. Toch heeft ze zich er goed doorheen geslagen en kwamen we na dik acht uur onderweg te zijn geweest aan in Zoutelande. Helaas had Ko ons gemist toen we het laatste stukje over de dijk liepen, maar na een belletje was hij snel in de finishtent. Vervolgens heeft Ko ons naar Burgh gebracht, waar we na een hapje (falafelschotel) te hebben gegeten, werden afgeleverd bij de auto (die zonder bekeuring daar heel de dag in de berm geparkeerd stond). Na een uur rijden waren we weer thuis, snel de tassen leeggegooid, om het weekend met een Leffe af te sluiten. Moe gingen we naar bed en vielen als een blok in slaap.

Louise's voeten na wandelmarathon

Henk's voeten na hardloop- en wandelmarathon

Kustmarathon Zeeland: Week 0 'laatstje loodjes'

De laatste week voor de marathon hoeft er eigenlijk niet meer echt getraind te worden. En omdat mijn vader in het ziekenhuis ligt is dat eigenlijk wel zo makkelijk, toch net iets rustiger.
Maandag niets gedaan, alleen op de fiets heen en weer naar het ziekenhuis.
Dinsdag nog wel naar de club geweest, eerst langs Leon. Vervolgens een aangepast programma op de baan gedaan: 5x 1000m in marathontempo. Dat ging best lekker, maar ja, zaterdag moeten er 42 gelopen worden (zonder pauze).
Woensdag weer naar het ziekenhuis, waar we (blij) verrast werden, pa zat rustig op een stoel in 'zijn' kamer en vertelde dat hij al geholpen was. Er zijn vijf stents geplaatst, hij heeft er nu zeven totaal, en dat schijn goed te helpen. Nu moet er nog een ICD ingebracht worden (hoe, dat hopen we maandag 3 oktober te horen).
Donderdag belde Leon dat hij zich niet lekker voelde en niet ging lopen. Daarop maar besloten om het laatste loopje (voor de marathon) gewoon thuis te doen. Zo'n 7,5 kilometer iets rustiger als het geplande marathontempo. En nog een beetje kunnen proeven aan de warmte.
Vrijdag is net als a;tijd rustdag, alleen maar op de fiets heen en weer naar het ziekenhuis.
En niet te vergeten spullen inpakken voor twee dagen Zeeland.
Voor zaterdag hardloop- en voor zondag wandelspullen.
En maar hopen dat het toch nog een beetje meevalt met de warmte.