Goodbye Facebook, Hello 'oude' BLOG

 

Even kort door de bocht: ik doe al een poos niets meer met Facebook (Zuckerberg).
Dus wellicht maar weer eens via dit medium wat berichtjes de wereld inzenden.

Te beginnen met een mooie foto die gemaakt is tijdens de ingekorte versie van de 750 Triathlon van Oud Gastel op 21 juni 2025. Gepland was 750m zwemmen - 75km fietsen - 7,5 km lopen. Het werd wegens blauwalg en hitte: 2,5km (ruim) rennen - 20km (ook ruim) fietsen - 5km lopen. 
Zie Strava voor gedetailleerde gegevens van dit gebeuren.

2015 : de cijfers

Afgelopen jaar in totaal 188x gesport (geregisteerd met mijn Suunto).

AANTAL	ONDERDEEL	KM's	UUR
160	RENNEN	2515	242
13	FIETSEN	313	14
5	TRIATHLON	360	17
3	ZWEMMEN	2,1	1
7	WANDELEN	150	36

Enkele highlights zijn:

datum	wedstrijd	tijd
zondag 12 april 2015	Rotterdam Marathon	3:08
zondag 13 september 2015	In Flanders Field Marathon	3:23
zaterdag 3 oktober 2015	Kustmarathon Zeeland	3:36
zondag 15 november 2015	Istanbul Marathon	3:31
zondag 17 mei 2015	Bilzen - 111 Triathlon	4:42
zaterdag 30 mei 2015	Krimpen aan de Lek - 1/4 Triathlon	2:38
zondag 14 juni 2015	Bocholt Aasee - 1/2 Triathlon	5:38
zaterdag 1 augustus 2015	Triathlon010 - 1/8 Triathlon	1:24
zaterdag 5 september 2015	Binnenmaas - 1/4 Triathlon	2:37

En niet te vergeten een hele mooie wandeling in Ierland !

TRIPEL

Tripels heb je in diverse hoedanigheden.
 De meeste daarvan zijn bieren, waaronder Affligem, Chimay, La Trappe, Westmalle en Straffe Hendrik.
  En die Straffe Hendrik wilde ik eens op een andere manier doen.
    Niet met drank, maar met die andere hobby van me: lopen.

Daarom de afgelopen maanden een drietal marathons gelopen in een tijdsspanne van negen weken (3x Tripel).

•  De eerste was er een in het kader van De Grote Oorlog (WO-I):  In Flanders Field Marathon gelopen op zondag 13 september. Start vanuit Nieuwpoort bij de Vismijn aan de haven en vervolgens langs de frontlinie naar Ieper. Grotendeels de IJzer volgend naar Diksmuide, vanaf daar (ongeveer 18 km-punt) mocht Louise meefietsen ter begeleiding. Dit hielp ontzettend goed, want dankzij haar steun kwam ik na drie uur en drieentwintig minuten en zestien seconden over de finishlijn (107e van 541 finishers - 1e M55 (zover ik kan nagaan) nummer 2 zat 4 seconde na mij).
  
  
  
  
   
  
  
   
• De tweede was iets pittiger, want volgens hun eigen zeggen: "De mooiste en zwaarste marathon van Nederland". En dat zal dan wel, omdat er bijna alle soorten ondergrond onder je voeten te verwerken zijn: straatklinkers, schelpenpaden, bospaadjes, strand, strak asfalt, duinen, trappen en al wat er nog meer te verzinnen is. Hoe dan ook, eigenlijk viel het dit jaar (zaterdag 3 oktober) best mee. Het weer was ideaal: zonnig, niet te warm of te koud, en een kleine bries vanaf zee. De route, met start om klokslag twaalf uur in Burgh-Haamstede, door de bossen en over strand richting Westenschouwen om daarna zoals altijd de kustlijn verder te volgen via de Deltawerken, wederom een flink stuk strand en ongeveer vanaf Domburg door de duinen naar Zoutelande.Na drie uur zesendertig minuten en negenenveertig seconden zat het er weer op (Totaal plaats 168 / 1492 - Categorie plaats 12 / 173).

 

 

• De derde was deze keer wel erg ver van huis. Helemaal in Istanbul, Turkije.15 KASIM 2015 - PAZAR 09:00 oftewel zondag 15 november 2015 - start 09:00. Dat betekende vrijdag de 13e vanaf 08:00 uur: bus naar CS Rotterdam; trein naar Schiphol; vliegtuig naar Istanbul; metro om startnummer op te halen (we waren nog net op tijd - 20 minuten voor sluitingstijd (19:30)); weer een stukje metro en vervolgens met de tram naar ons hotel. Dus zo'n elf uur later (één uur tijdsverschil) waren we waar we wezen moesten. Daardoor hadden we wel heel de zaterdag om rustig te acclimatiseren en de finishlocatie te inspecteren. Maar zondag was het vroeg "marathondag"! Rond half zes de wekker, om zes uur ontbijt, net na half zeven richting de "bushalte", net na zevenen in de bus. Rond achten bij de startlocatie net voor de brug (de start was zo'n 250 meter in Azië). Geen startvakken (alleen voor de toppers). De indeling was dus vrij eenvoudig: rechts de marathonlopers en links de 15km-lopers. Er waren enkele pacers met ballonnen, maar de stonden vlak voor de start nog wel erg dicht bijeen, de 3:00 / 3:15 / 3:30 / 3:45 / 4:00 / 4:15 heb ik gezien op zo'n 10 meter van mij vandaan. Hoe dan ook, ik was binnen dertig seconden over de startlijn en dat is redelijk snel. Geweldig om met zo'n meute over de brug te lopen. Net na de brug, op ongeveer 2 kilometer kwam de samenvoeging van de twee groepen. Zonder problemen vloeide alles samen en tot net voorbij de 12km ging dat zo, toen ging de 15 eraf en terug richting hun finish. Echter na ons keerpunt kwamen we na een poosje weer tussen de 15km-lopers, dat was minder, omdat hun snelheid toch iets langzamer was. Dus dat werd een stukje laveren (zo'n dikke 2km). Vervolgens was de weg alleen voor de marathonlopers. Nog een klein stuk door de stad, maar na ruim 19km werd het een heen en weertje langs de kustlijn van de Zee van Marmara. De heenweg ging nog wel (want fris en nieuw), maar na het keerpunt (28,5) werd het langzamerhand niet beter (nieuwigheid eraf en beetje moeier). Ergens rond de 33km (ik) / 24km (Louise) kwamen we elkaar echt zichtbaar tegen (eerste keer (14/11) hebben we elkaar niet gezien). Net voor de 36km werd het weer "nieuw" parcours, maar nog steeds kustlijn. De laatste anderhalve kilometer ging door het Gülhane Park en de kers op de taart was de finishstraat: op het Sultan Ahmetplein (Hippodrome) bij de Ayasofya en Sultan Ahmet Camii (Blauwe Moskee). Na drie uur eenendertig minuten en acht seconden was de TRIPEL voltooid! Overall klassering 354 van de 2.784 finishers - 13e bij de Mannen 55-59.
  
  
  
  
  
  
  
   
• De extra bijzonderheden van deze marathon:
• twee continenten (Start in Azië, finish in Europa)
• 's-morgens vroeg (07:00 met de bus naar de startlocatie)
• vroegste marathonstart ooit voor mij (09:00)
• mijn eerste echte buitenlandse marathon (want in Ieper spreken ze toch ook "ongewoon" Nederlands)
• de eerste marathon van (en met) vrouwlief
• over de Bospurusbrug, die alleen deze dag voor lopers beschikbaar was (het hele jaar mogen er geen voetgangers overheen)
• met een vliegtuig er naar toe
• een weekje vakantie

De Straffe Hendrik Tripel (126,6 km) duurde :

tien uur eenendertig minuten !

Aasee Triathlon Bocholt 2015

De eerste echte halve triathlon sinds jaren en dan ook nog in het buitenland (Bocholt ligt ongeveer 10km vanaf de grens met Nederland). Maar dan is het verder wel echt Duitsland: ze spreken een toch behoorlijk onduidelijk "Nederlands" dialect en zijn pünktlich ;-), maar dit terzijde.

Zaterdagmorgen, niet al te vroeg, spullen in de auto geladen: fietsen, helmen, schoenen, brillen, wetsuits en al wat nog meer belangrijk is voor een triathlon. Nog wat eten en muziek voor onderweg en tegen twaalven richting Duitsland. Ergens halverwege ons lunchpakketje op een parkeerplaats genuttigd. Tegen drieën arriveerde we in Bocholt en na wat gedoold te hebben door het stadje (wegens eenrichtingsverkeer) vonden we ons hotel voor de nacht. Deel van de spullen naar de kamer gebracht, fietsen mochten de nacht in de auto doorbrengen (lagen toch lekker ingepakt). Daarna rustig door het stadje gewandeld, koffie met lekkers genomen, om vervolgens langs de Aa naar de Aasee te lopen om onze startnummers alvast op te halen. Dat kon vanaf half zes en aangezien we iets te vroeg waren, hebben we eerst de watertemperatuur gecheckt (was dik in orde, ongeveer 20 graden). Het afhalen ging lekker vlot, al vonden we het wel een beetje vreemd om daarbij ook ons "finish T-shirt" al te ontvangen. Of zijn die Duitsers zo optimistisch dat ze weten dat wij dat wel even gaan volbrengen. Hoe dan ook, met onze spullen terug naar de stad om een lekker biertje te gaan drinken op een zonnig terrasje. En dat is gelukt ook, een grote (halve liter) Weizen. Daarna weer terug naar het hotel voor asperges (die daar op de menukaart stond), en die waren best lekker! Met ei, aardappeltjes en extra groente. Voldoende om een stuk op te sporten. Helaas bleek het niet mogelijk om 's-morgens vroeg te ontbijten, maar we kregen wel een klein lunchpakket op de kamer bezorgd om de dag mee te beginnen. We hadden wel uit voorzorg alvast wat (luxe) broodjes en kaas in Bocholt gekocht. So far, so good.

De nacht verliep iets minder dan verwacht, de kamer was best warm ondanks open raam. Dat open raam bleek in de loop van de nacht ook nadelig te zijn, want de Duitse jeugd gaat niet vroeg naar bed in het weekend. Van tijd tot tijd werden we wakker van lallend uitgaanspubliek. Een tegenvaller dus, en daarbij ging de wekken best vroeg af (half zes). Ontbijt zonder koffie, maar wel met lekkere luxe broodjes. Daarna alles in de auto gestopt en op weg naar de start.

De auto konden we redelijk makkelijk kwijt op een kleine vijf minuten wandelen van de startlocatie. Daar aangekomen kreeg Louise te maken met een niet zo leuke mededeling: haar helm was niet goed, en ze mocht zo niet meedoen, er zat een scheurtje in de binnenkant (waarschijnlijk vorig jaar ontstaan in het vliegtuig naar Canada). Hoe dan ook: stress!

Hoe nu verder. Er zouden helmen te koop zijn in het finishgebied. Dus ik eerst mijn fiets in het parc ferme gezet, om vervolgens terug naar de auto te gaan voor extra geld. Echter toen ik het parc ferme uitkwam, geen Louise. Toch maar naar de auto, wellicht was ze daar ook al naar toe. Niet dus, toch maar mijn portemonnee opgezocht en weer terug richting parc ferme. Gelukkig, daar stond Louise nu wel. Direct op zoek naar de stand met helmen, en gevonden. Echter de eigenaar niet aanwezig, maar volgens de buurman zou die zo weer terug zijn. Louise intussen een paar helmen op haar hoofd gezet en een goede gevonden. Maar toen de eigenaar er was, vertelde die dat dit showmodellen waren en dus niet voor de verkoop (zucht). Louise uitgelegd wat het probleem was: zonder helm mocht ze niet meedoen. De beste man had nog wat helmen in zijn auto liggen die hij wel mocht verkopen. Na een minuut of vijf (leek best wel lang, want de starttijd kroop steeds dichterbij) kwam hij met een drietal helmen. Je raadt het wellicht al, geen van drieën paste. Waarschijnlijk had de beste man toch een beetje medelijden met Louise, want hij verkocht het passende model toch maar wel. En omdat er een klein krasje opzat voor maar € 50,-.

Wij blij op weg naar parc ferme waar Louise nu wel werd doorgelaten. Vervolgens ons snel klaarmaken voor de start, spulletjes klaar leggen bij de fiets en wat er meer nodig is om zo makkelijk mogelijk de diverse onderdelen te kunnen starten. Maar toen kwam mijn stress-moment: waar is mijn chip (voor de tijdwaarneming)? Doos met spul nogmaals helemaal leeg, alles een voor een weer er terug in: geen chip. Dus er zat niets anders op dan dat ik weer in de auto ging kijken, want ik wist zeker dat ik hem bij mij had. Op een drafje weer naar de auto, maar geen chip. Weer terug, nu dus wel een goede warming-up gehad (doet die anders nooit). Dan maar zonder chip meedoen en niet in de uitslag komen, er zat niets anders op.

Snel op weg naar het startpunt van het zwemmen, we hadden nog een paar minuten over. Daar aangekomen, was ik vergeten mijn startnummer aan mijn fiets te hangen. Wat nu? Dan maar onder mijn tri-suit stoppen, zodat ik er geen last van zou hebben met zwemmen. Vlak daarna klonk het startschot en kon de stress in prestatie omgezet gaan worden. Het was een mooi zwemparcours: eerst een kleine heen en weertje, dan even uit het water,

vervolgens een grotere ronde en weer een keer uit het water, tot slot een nog iets grotere ronde om een stukje verderop bij een mooie opgang naar de fietsen te kunnen lopen. Ik had nog een paar zwemmers achter me weten te laten, want ik niet slecht vond gezien de ervaring in Bilzen.

 Bij de fiets aangekomen: rustig de voeten drooggemaakt, schoenen aan, helm op en oeps “mijn startnummer”, dat zat nog onder mijn tri-suit. Dus dat er vanonder geplukt en goed omgedaan. Maar toen, tot mijn verbazing, kwam er een strenge meneer van de jury op mij af en toonde heel fier een “gele kaart”. Want zo bleek bij thuiskomst: in Duitsland is het niet toegestaan om je startnummer om te hebben tijdens het zwemmen (maar dat vermoedde ik toen al).

Ondanks dat incidentje toch lekker gefietst. Drie keer heen en weer (met wat zijwegen) over een geheel verkeersvrij gemaakte snelweg. Fietsen ging dan wel niet echt hard, vergeleken met de toppers, maar ontevreden was ik niet (gezien de voorgeschiedenis).

Tot slot mijn favoriete onderdeel: het hardlopen. Dat ging dus goed over een parcours van 2,5 km, daarin twee verversingsposten (geweldig). Op het (bijna) einde van een rondje kreeg je een groen bandje om je arm geschoven, zodat je kon onthouden hoeveel rondjes je gelopen had. Na vijf uur en acht en dertig minuten kwam ik over de finishmat (maar geen registratie).

Tijdens het lopen had ik Louise ingehaald en toen ik finishte moest ze nog twee ronden. En na ruim zes uur kwam Louise ook heel tevreden over de finish (lees haar verhaal op haar eigen blog).

Na een groot glas bier (alcoholvrij), zijn we ons gaan omkleden en richting huis vertrokken. Onderweg wat wezen eten in Veenendaal, waarna Louise mij heeft gedropt in Utrecht. Want ik had nog een concert op het programma staan. Na een halve dag sporten heb ik de oren nog laten “vertroetelen” door Judas Priest.

Al met al een memorabel uitje !
http://www.aasee-triathlon.de/

Triathlon Krimpenerwaard 2015

Na de "bijzondere" triathlon van Bilzen, stond er de "gewone kwart" Triathlon Krimpenerwaard op het programma.

Gewoon betekende bij deze triathlon:

• Ongeveer 1 kilometer zwemmen (mijn Suunto is niet zo goed in meten van de zwemafstand)
• 42 kilometer fietsen
• 11 kilometer rennen
• Lekker dicht bij huis (half uur met de auto)

Het zwemmen was in de surfplas in het Loetbos en er moest 2x heen en weer gezwommen worden, waarbij je na de eerste keer even het water uit kwam om te keren.
Het fietsen ging over 5 ronden van ruim 8 kilometer om het Loetbos en dat was ondanks de wind goed te doen. Een mooi rustig parcours waar je ondanks de rondjes geen last had van de andere triathleten.
Het lopen ging over 4 ronden door het Loetbos over schelpenpadjes en langs grazende koeien, geweldig om te rennen.
Na 2 uur 38 minuten en 45 seconden zat het er op. Bij de Mannen 50+ (17) ben ik als 7e geëindigd (Overall 57e van de 95).
En ook dat was een stuk "gewoner" dan in Bilzen :-)

Bilzen 111

Zondag 17 mei 2015

Voor het eerst een buitenlandse triathlon, en dan nog een extra 'vreemde'.

Een zogenaamde 'honderdelf'.

Wat er op neer komt, dat de totale afstand dus 111 kilometer is. Is op zich niet zo apart, echter de onderdelen zijn (iets) afwijkend ten opzichte van een gewone halve triathlon (waarmee je redelijk in de buurt van 111 kilometer uitkomt - 2 km zwemmen, 90 km fietsen en 21 km lopen: maakt 113 km).
In Bilzen zijn de afstanden in tienvoud van elkaar, maar de volgorde is wel als een normale triathlon:

1. Zwemmen: 1 kilometer
2. Fietsen: 100 kilometer
3. Lopen: 10 kilometer

Nadat we een de dag er voor naar Bilzen reden, zijn we (Louise en ik) op zoek gegaan naar de start- en finishlokatie. Die was niet in het stadje Bilzen, maar een paar kilometer daarbuiten, in het dorpje Eigenbilzen. Dat was nog een aardig gepuzzel, want we hebben geen TomTom en er was weinig bewegwijzering. Maar we hebben het gevonden. Het ligt dus dicht tegen het Albertkanaal aan, daar waar er gezwommen moest worden. Het was die zaterdag bijna een beetje desolaat, want nog maar weinig sporen dat er de volgende dag een triathlonwedstrijd gehouden zou worden. Er was gelukkig wel een cafetaria open, waar we koffie met vlaai hebben genuttigd.
Daarna weer terug naar Bilzen om op zoek te gaan naar onze B&B 't Solveldje. Daar was het goed toeven en als extra bijzonder waren de aanwezigheid van uilen en valken, die de eigenaar er als hobby had.

Omdat de start voor ons om 13:10 uur was, konden we rustig uitslapen, ontbijten en op het gemakje naar Eigenbilzen. Daar was het inmiddels wel een stuk levendiger, door al die triathleten (zo'n 400).En het werd toen ook overzichtig waar alles was, zoals start en finish.
De start was ongeveer een kilometer vanaf de finish. De auto kon dichtbij de startlokatie, en tevens parc fermé geparkeerd worden.
De fietsenstalling was een heel lang fietsenrek, waar de fietsen met het achterwiel in geplaatst konden (moesten) worden.

Net na enen ging de eerste groep (Mannen Senioren) van start. En tien minuten later mocht onze groep (Dames en Mannen 50+) van start. Voor zover ik het heb kunnen waarnemen, was ik de enige die zonder wetsuit ging zwemmen. Dat ging voor mij niet eens zo slecht, want ik heb er nog een paar (een stuk of tien) achter me weten te houden (393e van de 403 zwemmers).

Na zo'n dikke 24 minuten kwam ik uit het water en kon het fietsen beginnen. Ook daar was ik weer een "uitzonderlijke", want ik was een van de weinige op een "gewone" racefiets. Het fietsen ging een stukje beter dan het zwemmen, want daar werd ik 371e (van de 390 fietsers - er waren er een paar met pech o.i.d. uitgevallen). Hierdoor klom ik in het klassement van 393 naar 369 (vraag me niet hoe dat kan, maar het staat zo in de uitslag).

Na bijna drie-en-een-half uur fietsen mocht ik aan mijn sterkste onderdeel beginnen: het lopen. Ondanks mijn sterke marathon van Rotterdam (waar ik best goed was), viel de klassering op dat onderdeel niet mee (233e van de 373). De tijd was niet eens zo slecht, want die was inclusief wisseltijd - en die is best traag bij mij - nog binnen de vijftig minuten (ik loop ongeveer in mijn marathontempo).
Hierdoor finiste ik als 354ste overall en als 42ste van de 46 Mannen 50+.
Ik heb nog dus nog mooi 17 mannen en 2 vrouwen voor kunnen blijven :-)

Rotterdamse Marathon 2015 - 27e in mijn 27e Rotterdamse finish

Na een goede voorbereiding, bestond even de vrees dat het op de dag van de marathon het weer niet mee zou gaan werken. Volgens de weervoorspellers (ruim een week ervoor) zou het wel eens de warmste dag van de week kunnen worden. Gelukkig viel dat toch mee, en het was ook niet zo nat als zaterdag.
Toen ik zondag wakker werd (kwart voor zeven) zag de lucht er goed uit en stond er nog weinig wind. Na het ontbijt, tas ingepakt en rond half negen op de fiets naar hotel Atlanta gefietst. We (nou ja, onze trainers Dick en Aad) hebben daar als vereniging een drietal kamers gehuurd om daar om te kleden en na afloop lekker te douchen. Het was wel een beetje fris op de fiets, maar er stond inderdaad nog niet echt veel wind (ongeveer windkracht 2). Tegen negenen kwam ik in de kamer, waar trainer Dick de lopers ontving en nog wat laatste tips meegaf. Ongeveer een half uur voor de start zijn we (clubgenoten: Arjen, John, Paul en Ruud) naar ons startvak gegaan. Arjen en ik stond in het C-vak behoorlijk vooraan, omdat we ons hadden opgegeven voor het Nederlands Kampioenschap. John, Paul en Ruud hadden dat niet gedaan en stonden in het D-vak een stuk achter ons.

27e medaille

In het startvak nog een paar "oude" bekenden gezien. De mede-veteranen 55+, en (oud) Spiritleden: Ton Romeijn, Jan van Gent en Armand Stolk. Vlak voor de start werden we, zoals gebruikelijk in Rotterdam, toegezongen door Lee Towers met het toepasselijke lied You'll Never Walk Alone.
Stipt 10 uur werd het kanon ontstoken en mochten we op pad. Na een voortvarende start in de drukte, omdat ik wel erg vooraan stond werd ik aan alle kanten voorbij gelopen, kwam ik bij het 5km-punt door na 21:44 (streeftijd was 22:30 per 5km). Als extra opsteker stond Louise daar vlakbij om mij aan te moedigen. Net voor het 10km-punt ging het parcours over een nieuw stuk, in plaats van rechtdoor over de Spinozaweg gingen we linksaf over de Pascalweg om vervolgens over het bijna 4km lange en kaarsrechte fietspad genaamd Havenspoorpad (oude spoorlijn) te rennen. Ook hier zag ik Louise weer staan (in de buurt van het 13km-punt). Na het fietspad rechtsaf de Zuiderparkweg op om het "afstands-heen-en-weertje" op de Slinge te doen. Daarna het rondje om het Zuiderpark, op de Vaanweg stond Louise gelukkig weer te supporteren. hierna op naar het halve marathon-punt (streeftijd 1 uur 35 minuten) op de Dorpsweg. Ik passeerde daar na 1 uur en 33 minuten, en ja wel, even daarna dichtbij de 22km stond Louise alweer!
Zo lieverlee kropen de kilometertijden wel richting mijn gehoopte verwachting van 4:30 (niet dat dat zo'n probleem was, want ik had al een mooie voorsprong opgebouwd).
Via de Brielselaan ging het naar de Laan op Zuid om daarna voor de tweede keer de Erasmusbrug te trotseren. Op de top lag deze keer het 27km-punt (andere jaren waren we nog niet zo ver). De tunneldrumband stond weer onder de kruising van de Blaak en de Coolsingel (nu op 28,5 km), dit vind ik een van de weinig leukere bandjes, want die doen het gelukkig zonder versterkers (op sommige plekken ben ik echt blij dat ik daar aan voorbij kan rennen).

foto gemaakt door neef Piet Zwartbol

Onder de paalwoning ging het richting het rondje Kralingseplas, dit keer iets korter (want al op Zuid een extraatje gehad). Op de Bosdreef stond Louise voor de laatste keer langs het parkoers (32km), dus de laatste tien moesten echt helemaal op eigen kracht en mentaliteit. Het verval zette langzaam door: de kilometers tussen 25 en 35 waren volgens de vooraf gehoopte tijden van 4:30. Daarna kroop het langzaam richting de 4:40. Maar dat mocht niet meer deren, na drie uur, acht minuten en zevenenvijftig minuten (bruto-tijd) passeerde ik de finishlijn. Hiermee presteerde ik boven verwachting: dit is mijn beste marathon als 55-plusser.

In de officiele uitslag ben ik bij de Mannen 55+ als 27e geklasseerd van de 648 "oude mannen".

Wel bijzonder om bij je 27e finish in Rotterdam 27e te worden :-)

Hieronder de twee route's die Louise en ik hebben afgelegd om elkaar te zien.

Fietsroute Louise

Looproute Henk - Marathonparkoers

Rotterdam Marathon 2015 (voorbereiding)

Nog een paar dagen en dan is het weer zover: de Rotterdamse Marathon.

Ik hoop dan voor de 27e keer te finishen, en ben dus druk bezig (geweest) met kilometers maken (lopend).

Na de Heinenoordtunnelloop heb ik vooral getraind, meestal 5x per week, waarvan op dinsdag- en donderdagavond bij Rotterdam Atletiek.

En sinds begin februari doe ik, elke woensdag een "PauzeRen" met een paar collega's, oftewel een alternatieve "Bruggenloop" van 13 kilometer. We starten dan onderaan de Erasmusbrug (zuidzijde) en lopen dan via de Laan op Zuid naar en over de Van Brienenoordbrug om vervolgens over de Boompjes over de Erasmusbrug terug te keren naar het werk.

In het weekend loop ik meestal 2x, zowel op zaterdag als op zondag. En de afstanden worden dan zo lieverlee steeds langer. De langste was zo'n 35 kilometer, al was dat wel met een extraatje dat ik er zelf aangeplakt had. Eigenlijk stond er 30km gepland bij A.V. Fortuna te Vlaardingen, maar door een extra heen en weertje in het zelfde tempo, kwam ik toch uit op bijna 35km.

Inmiddels na de Heinenoordtunnelloop nog een viertal wedstrijden gelopen.

• De eerste was de Midden Delfland Halve Marathon, zaterdag 21 februari, met start en finish bij het sportpark van Schipluiden (georganiseerd door De Hardloper). Aangezien Schipluiden niet zo ver van ons huis is (zo'n 11 kilometer) ben ik er op de fiets naar toegegaan. De loop op zich was best pittig door een stevige wind en een enkele regen- en hagelbui. Echter dat heeft gelukkig niet veel invloed op het tempo gehad. Ik kon de grootste helft mooi meelopen in een groep, die ik dan wel op het einde moest laten gaan. Maar hoe dan ook: 1:30:34 is een hele mooie tijd voor een ‘Master 55+’. Met andere woorden, ik met een zeer tevreden gevoel weer op de fiets terug naar huis.
  
  
  
  
  
• De tweede wedstrijd: de Halve van Oostvoorne, zaterdag 14 maart, heb ik meegedaan onder pseudoniem “Ger Vis” een collega van mij, die wegens vakantie er niet was. Ik hoop dat ik een mooie tijd voor hem gelopen. Ik vond het in ieder geval geweldig goed. Want het is best moeilijk voor een ‘oude man’ om een halve marathon binnen de anderhalf uur te lopen. Dit keer lukte dat wel, al was dat maar met 5 seconde (1:29:55). De weersomstandigheden waren best wel redelijk, een fris windje en bewolkt. Maar het mooie parcours zorgde er toch voor dat ik deze mooie tijd liep.
  
• De derde wedstrijd, woensdag 25 maart, was speciaal voor ambtenaren. De gemeente Utrecht organiseerde het NK Veldloop Gemeenten dit jaar (deze veldloop is jaarlijks in een andere gemeente, ergens in Nederland). Deze veldloop was dichtbij kasteel de Haar (ik heb het kasteel helaas niet gezien, maar toch), maar vooral om de Haarrijnseplas. Ik deed mee aan de 12 kilometer (je kon ook een 10km of 6km doen), die bestond uit twee ronden van 6km en ging over drassige weilanden (van Natuurmonumenten), zandafgravingen en strand. Er zat zelfs een heuse heuvel in. Al met al een echte cross. Leuk en zwaar om te doen. Daarbij kwam dan nog dat toen ik thuis kwam en de uitslagen opzocht, bleek dat ik derde geworden was bij de Mannen 55+ (dus heel blij).
  
• De vierde (en laatste voor de marathon) wedstrijd (Arcade Halve Marathon) was zaterdag 28 maart. Wederom een halve marathon, op een parcours dat vooral tussen de kassen door liep. Start en finish was in Naaldwijk, maar liep verder ook langs de dorpen Poeldijk, Monster en ’s-Gravenzande. Op sommige plekken had de wind vrij spel (soms in de rug, soms vol op kop). Daardoor werd het een best pittig loopje. En ook al was het zwaar op het eind, toch kwam ik in een behoorlijk goede tijd over de finish (1:31:13 netto). Daarbij kwam nog achteraan dat na eenmaal gedoucht te hebben, bleek dat ik ook nog prijs gelopen had. Wederom 3^e bij de Mannen Masters 55+, en dit keer leverde dat een hele leuke en mooie prijs op. Een groentepakket met onder andere asperges, tomaten, komkommer, paksoi en courgette. En ook nog een enveloppe met 20 €uro. Hierdoor werd het een best wel lucratief loopje, want inschrijfgeld voor twee (Louise deed ook mee, maar dan als duurloop) was 22 €uro. Hierdoor kwam het er zo’n beetje op neer dat we voor die 2 €uro allebei een t-shirt hadden (die kregen alle finishers), een medaille en dus een groentepakket. Bij komend voordeel was ook nog dat we ’s avonds thuis maar direct de asperges hebben gegeten, en die waren heel lekker ;-)
  
  
  
  

Dit betekent dat de koele loopcijfers van de voorbereiding in dit jaar zijn:

• Januari                  : 20 keer lopen, 321 kilometer afgelegd en er 30 uur aan besteed.
• Februari                : 19 keer lopen, 300 kilometer afgelegd en er dik 28 uur mee bezig geweest
• Maart                    : 21 keer lopen, bijna 400 kilometer afgelegd en er ruim 36 uur mee bezig geweest

En nu maar hopen dat dat een positieve uitwerking heeft voor de Rotterdamse Marathon.

Heinenoordtunnelloop 2015

De eerste echte wedstrijd (voor mij) van dit jaar.

Want januari bestond alleen maar uit trainen, trainen en nog eens trainen.

OK, ben tussendoor ook nog want andere dingen gedaan en gezien, zoals onder andere:

• Maandag 5 januari naar de Zesdaagse van Rotterdam in Ahoy geweest, om wielrenners heel hard rondjes te zien rijden.
• Dinsdag 6 januari naar de Belgische band Ozark Henry wezen luisteren in het Oude Luxor Theater, een geweldig optreden waar helaas niet zo veel mensen op af gekomen waren.
• Maandag 12 januari naar “In Order of Disappearance” een gewelddadige, met een vleugje humor, Noorse film. Mooie beelden en zeer verrassend.
• Zondag 18 januari weer voor de eerste keer dit jaar naar De Kuip om Feyenoord te zien winnen van FC Twente met 3-1.
• Maandag 19 januari naar Vlissingen geweest om de verjaardag van Ko te vieren, wel daar een stukje wezen rennen.
• Dinsdag 20 januari met vrouwlief (want die was jarig) naar het Gemeentemuseum Den Haag om de tentoonstelling van Mark Rothko te bekijken. Maar zelfs die dag gewoon ’s-avonds wezen trainen bij de club.
• Maandag 26 januari het laatste deel van De Hobbit gezien, want ja, als je de vorige delen gezien mag je de laatste niet missen.
• Vrijdag 30 januari naar Paard van Troje om Vandenberg’s Moonkings te luisteren, en het klonk ‘ouderwets’ heavy. Oftewel een mooie kruising tussen Vandenberg en Whitesnake (de kenners weten dan genoeg).

Oh ja, nog wel iets georganiseerd sportief gedaan. Op zaterdag 24 januari bij A.V. Fortuna meegedaan met de 1^e Marathon testloop 2.0 (zoals zij dat daar zelf noemen). Dit hield in dat je achter tempolopers met hesje meerdere rondjes van 5 km door Broekpolder liep. Ik heb daar 4 rondjes gelopen in tempo 5 minuten per kilometer. Goed georganiseerd en het liep best prettig.

Maar na al die trainingen, was het zaterdag 7 februari eindelijk zover !

De klassieker van de Hoeksche Waard (volgens de speaker van A.V. Spirit – Rens Hoogvliet).

De start van deze 25 kilometer was op de atletiekbaan (Kikkershoek) van Spirit en het schot viel om 12 uur. Direct ging mijn ‘grote concurrent’ Armand Stolk (oud clubgenoot – ik was lid van Spirit tot ik naar Overschie ging) er als een haas vandoor. En natuurlijk kon ik het toch niet laten, ondanks dat het tempo een stuk sneller was als ik van plan was, bij hem in het spoor te blijven. De eerste kilometer ging in 4:08, terwijl ik eigenlijk zo’n 4:30 per kilometer wilde lopen. Na die eerste kilometer kwam ik voor Armand te lopen en zakte het tempo naar 4:20. Zo rond de achtste kilometer moest ik Armand toch een beetje laten gaan, ook omdat ik me niet over de kop wilde lopen in de Heinenoordtunnel waar we na precies 10 kilometer indoken. Mijn tempo zakte nog iets meer terug naar net boven de 4:30 en liep Armand weer iets verder van mij weg. Na een poosje, zo rond de 18^e kilometer ging het tempo naar net iets onder de 4:30 en weer de afstand tussen Armand en mij ietsje pietsje kleiner. Tussen de 22^e en 23^e kilometer kwam ik weer bij hem (hij had een beetje last van z’n kuit) en uiteindelijk finishte ik in 1:50:22 (zo’n drie minuten sneller dan het jaar ervoor). Armand finishte een klein minuutje na mij. Weer eens een ‘overwinning’ voor mij, maar dat was mede te danken aan de kuitproblemen voor Armand (hopelijk niks ernstigs).

Later bleek dat ik zelfs de derde tijd had gelopen in de categorie Mannen 55+, en kreeg een enveloppe met inhoud uit handen van Armand aangereikt toen ik in de kleedkamer arriveerde.

Ik had na de finish, die lag in de showroom van sponsor VanSprundel, nog had staan wachten op vrouwlief die haar eerste 25-kilometerwedstrijd liep. En ondanks dat ze dat deed in ‘trainingstempo’ bleek de volgende dag dat ze daarmee een clubrecord bij Rotterdam Atletiek had gevestigd (dit omdat nog niemand in haar leeftijdscategorie deze afstand ooit officieel had gelopen – maar dat terzijde).

De volledig uitslag kan je via deze link bekijken.

De cijfers van 2014

Afgelopen jaar (2014) heb ik weer redelijk gesport. Met enkele hoogtepunten, maar ook dieptepunten.
Hoogtepunten waren onder andere:

• Arctic Tour: fietstocht in Canada vanaf Vancouver naar Inuvik (boven de Poolcirkel).
• In Flanders Field Marathon: Belgische Marathon vanaf Nieuwpoort naar Ieper, grotendeels lopend langs de frontlinie van de Eerste Wereldoorlog.
• A4 Run: Halve Marathon over nieuw stuk van de A4 (snelweg).

 Dieptepunten waren onder andere:

• Zeeland Marathon: Want uitgestapt na ruim 25 kilometer wegens maagproblemen.
• 1/3 Triathlon Oud-Gastel: Wegens lichte achillespeesblessure niet gelopen, wel gezwommen en gefietst.

Verder ging vrijwel alles dit jaar een stukje langzamer dan de jaren hiervoor.
Je wordt ouder Henkie ;-)
Maar dat heeft het plezier in het sporten niet dwars gezeten :-)

Hieronder de 'kille' cijfers van de gemeten aktiviteiten:

• 2529 kilometer gefietst (bijna 140 uur)
• 2304 kilometer gerend (bijna 220 uur)
• Een kleine 5 uur besteed aan (2) triathlons
• Een 'halve' marathon (20km) trailrunnen
• Een 'dikke' marathon gewandeld (vooral in en om Wenen).

A4 Run Steenbergen

Zondag 9 november 2014

Het gebeurt niet veel dat er een wedstrijd gelopen wordt op een parcours dat maar één keer mogelijk is. Maar zondag was het zover de A4 Run Steenbergen. Op een gedeelte van een nieuw stuk A4.

Over een paar weken wordt dit stuk weg geopend voor auto, maar hardlopers mochten hem dus al een beetje inwijden.

De start was net buiten Steenbergen, dicht bij een industrieterrein. Omkleden kon in een tent, en je tas werd opgeslagen in een soort vrachtwagenaanhanger (en dat was –zeker voor een eenmalige loop- goed geregeld).

Vanaf de start ging het eerst richting Dinteloord, waar de huidige A4 (vanaf Rotterdam richting Antwerpen) ophoudt). Eerst een klein stukje omhoog om na ongeveer 1 km onder de Steenbergsche Haven (aquaduct) te rennen. Alles niet in een rechte lijn maar met een flauwe kromming naar het noordoosten. Het eerste keerpunt was net na de Steenbergsche Vliet (bijna 6 km), daarna weer terug richting start en finish. Dus nog een keertje onder het aquaduct door (deze keer na zo’n 10,5 km). Start en finish passerend na 11,6 km en doorlopen richting Halsteren. Hier leek het wel harder te waaien dan vanaf het eerste keerpunt. Het eerste stuk was met wind in de rug, maar na het eerste keerpunt kregen we de wind steeds meer tegen en dus tussen de 11 en 16 km steeds feller tegen. De weg bleef in zo’n zelfde soort kromming lopen, maar nu richting zuidoost. Het tweede keerpunt lag net voorbij de 16 km. De laatste 5 km was gelukkig met de wind in de rug, al was het tempo er wel een beetje uit. Een echte versnelling zat er niet meer in. Uiteindelijk toch redelijk tevreden in één uur zevenendertig minuten en vijfenvijftig seconden gefinisht. Goed voor de 76^ste plek (van de 357 finishers). In mijn categorie (mannen 55+) ben ik 11^de geworden (van de 44).

Al met al een mooie bijzondere loop, ook dankzij de goede organisatie.

Maar dit was wel “eens maar nooit weer”.

Aktiviteiten van 2013

Afgelopen jaar ben ik (door mijn Suunto geregistreerd) 156 keer aktief bezig geweest.

• Daarvan heb ik 121 keer wezen rennen, wat me ongeveer 180 uur 'plezier' bracht en ik ruim 1900 kilometers heb afgelegd.
• Ik heb in zo'n 29 keer fietsen ruim 1800 kilometers gemaakt in ongeveer 100 uur. De meeste kilometers hiervan waren met bagage op en achter de fiets, wegens vakantie om en door België (Trappistenroute).
• Ik heb aan 3 triathlons meegedaan.
• En helaas maar één keer wezen schaatsen (op de Rottemeren).

En een klein beetje in de marge komt daar nog wat woon-werk-fietsen bij: zo'n 200x 9km = 1.800km bonus.

September 2012

6 september zijn Louise en ik naar de Paralympics in Londen geweest. Dat was een geweldige belevenis. We hadden geluk dat er nog kaartjes waren voor de ochtend-sessie in het Olympisch Stadion, wat die was helemaal vol. We hebben daar diverse atletiekonderdelen gezien met als hoogtepunt (vonden wij) het hink-stap-springen voor visueel-gehandicapten. De coach klapt ze daadwerkelijk naar de afzetbalk en ze springen nog echt ver ook.

's-Middag zijn we naar de zaal geweest waar we het tafeltennis (voor teams) gezien hebben. Nederland mocht tegen China en ging kansloos te onder. Echter precies in de hoek waar we zaten speelden Polen tegen Zweden, en dat ging heel gelijk op. Elk potje eindigde in 3-2, dan voor Polen en dan voor Zweden. Polen trok aan het langste eind door ook de laatste wedstrijd met 3-2 te winnen.



Zaterdag 8 september hebben we beide meegedaan aan de kwart-triathlon van Spijkenisse. Die ging voor zowel Louise als voor mij niet slecht. Ik finishte na twee uur en zesendertig minuten, dat was iets beter dan vorig jaar. Louise deed er twee uur en vijfenvijftig minuten over en was ook tevreden.

Zaterdag 15 september naar De Kuip geweest om Feyenoord tegen PEC Zwolle te zien winnen met 2-0.

Donderdag 20 september naar 013 (Tilburg) om de band Flying Colors te beluisteren.
Het werd een geweldig optreden die lang niet zo ruig was als de namen van de bandleden deden vermoeden.
Onder andere: Mike Portnoy (Dream Theater), toetsenist/zanger Neal Morse (Spock’s Beard) en gitarist Steve Morse (Deep Purple). Een recensie hierover lees je via deze link.

Vanaf 27 september hadden we vakantie (en dat verslag wordt dus het volgende blog-onderwerp).

Beter laat dan nooit: juni 2012

Ondanks dat het alweer een tijdje juli is wil ik toch nog even terugkomen op een paar leuke gebeurtenissen van juni.

• De eerste (vrijdag) begon behoorlijk goed en leuk. Ik ben toen samen met Louise naar Theo Maassen in het Nieuwe Luxor wezen kijken. En ondanks dat Theo een PSV-er is valt er best om te lachen. Ook maakt hij van tijd tot tijd duidelijk dat de wereld soms toch anders in elkaar steekt als we geloven en dat we daarom best wel eens aan andere mogen aanpassen  en/of tolereren.
• Zaterdag (tweede) zijn we op de fiets vanaf Overschie naar Breskens gereden. ’s-Morgens rond tienen met een mooi zonnetje en een windje in de rug vertrokken. Via de Maastunnel en door het Zuiderpark langs Barendrecht. Vervolgens via de Heinenoordtunnel door de Hoeksche Waard om daarna via de Haringvlietbrug en over de Volkeraksluizen Noord-Brabant in. In Brabant via de “wereldsteden” Heijningen en Dinteloord langs Steenbergen naar Halsteren, waar we koffie met lekkers hebben genuttigd. Daarna een klein puzzeltochtje langs Bergen op Zoom om bij de Schelde-Rijnverbinding te komen. Gelukkig waren de fietsknooppunten en de aanwijzingen van andere fietsers voldoende om de Oostelijke Schelde-Rijnweg, die langs de sluizen loopt, te vinden. Net op tijd zijn we naar de andere kant van het kanaal overgestoken, via de Bathseweg, om bij de Zandvlietsluis te komen. Vervolgens door een gedeelte van het Belgische industrie gebied, wat verrassend veel op ons Botlekgebied lijkt, naar Fort Lillo. Daar onze boterhammen genuttigd en een kleine wandeling gemaakt. Via de veerboot de Schelde overgestoken naar het spookdorp Doel (het grootste deel van de huizen staat leeg). Daar weer op de fiets gestapt langs de kerncentrale van Doel zigzaggend België weer achter ons gelaten en Zeeuws-Vlaanderen binnengereden (vlak langs de Hedwigepolder). Op de dijk bij Emmadorp een blik over het Verdronken Land van Saeftinghe geworpen. Via de gehuchten Paal, Kruispolderhaven, Lamswaarde, Kuitaart en langs De Vogel (een kreek) en weer via Hengstdijk en Reuzenhoek naar Terneuzen om daar, voordat we het Kanaal Terneuzen Gent overstaken, op een terras nog een heerlijke verfrissing tot ons te nemen (hoe poëtisch kan een koude cola worden omschreven?). Na de cola de laatste 25 kilometers, via de sluizen van Terneuzen en langs de Braakmankreek, onderlangs de zeedijk (helaas de landkant) van de Westerschelde. Nog twee gehuchten gepasseerd met de mooie namen: Hoofdplaat en Nummer Een. Moe maar heel voldaan kwamen in Breskens aan. De slaapplaats hebben we maar zo dicht mogelijk bij de pont opgezocht, het werd Hotel-Restaurant de Milliano. De fietsen konden mooi in de kamer geparkeerd worden, echter er was geen diner meer mogelijk (want daarvoor moest gereserveerd zijn, al met al was de prijs-kwaliteitverhouding niet positief). Dus het dorp in om bij eetcafé Centraal op het terras een hapje te doen. Ook daar viel de bediening niet op door uitmuntende interesse in de klant. Na de maaltijd weer terug naar het hotel gewandeld om toch maar op tijd naar bed te gaan.
• Zondagmorgen redelijk op tijd uit bed voor een stevig ontbijt, wat wel nodig was want het weer was een stuk minder aantrekkelijker geworden. De wind zou de hele dag op onze kop staan en of we het droog zouden houden was ook nog maar de vraag. Tijdens het ontbijt was het niet bepaald erg droog. De oversteek naar Vlissingen was gelukkig een makkie, want het veer ging volgens schema en na een klein kwartiertje stonden we in Vlissingen. Op naar huis via Middelburg en Vrouwenpolder over de Stormvloedkering en de Neeltje Jans naar Schouwen om in Burgh-Haamstede koffie met te doen. Dat was dan ook een mooi moment om even geen wind te voelen, al hadden we gelukkig alleen nog maar een beetje nattigheid gehad. Na de koffie en ruim vijfenveertig kilometer bij Ellemeet Zeeland uit en via de Brouwersdam Zuid-Holland bij Ouddorp binnen te rijden. Bij Stellendam de Haringvlietsluizen overgestoken naar Hellevoetsluis. Daarna via een oud tramlijnfietspad bijna helemaal rechtdoor via Zuidland naar Spijkenisse. Daar de Oude Maas over via de Spijkenisserbrug naar Hoogvliet, om bij Pernis de Nieuwe Maas onderdoor via de Beneluxtunnel. Na zo’n 110 kilometer konden we thuis genieten van een warme douche. De eerste racefietskilometers van dit jaar zitten er dus weer op (ruim 275 kilometer).
• Vrijdag 8 juni was ons "jaarlijks" concert van De Dijk, deze keer in De Boerderij (Zoetermeer). Samen met Louise en twee vrienden, waarvan één van hen (Beatrijs) van oorsprong uit Zoetermeer komt, maar nog nooit in de "nieuwe" Boerderij was geweest. Dan is De Dijk een zeer geschikte band om deze hernieuwde kennismaking te ondergaan. Het concert was als vanouds van hoge kwaliteit, het geluid was uitstekend en de band goed op dreef. Al was het eigenlijk wel een beetje jammer dat Huub van der Lubbe een deel van het publiek er op moest wijzen dat een concert toch veel leuker is als je de mobiele apparaatjes in je zak laat zitten. Gelukkig hielp die opmerking wel en werd het een zeer geslaagde avond.
• Zaterdag was mijn verjaardag. Wegens de voetbalperikelen niet veel aandacht aan besteed. Alleen samen met Leon (loopvriend) een, voor mij nieuwe, whiskywinkel wezen bezoeken en daar goede zaken gedaan. Leon heeft daarna bij ons een hapje meegegeten, om daarna de eerste domper van het EK mee te maken.
• Woensdag de dertiende, oftewel de tweede woensdag van juni, was de jaarlijkse Buitensluisse Paardenmarkt in Numansdorp (waar ik bijna geboren, maar vooral getogen ben). Dit jaar toch maar wat vroeger als voorgaande jaar (wel op de fiets) er naar toe gegaan om 's-avonds op tijd thuis te zijn voor de voetbalwedstrijden (oh wat een spijt). Dit jaar was de Paardenmarkt voor de driehonderdste keer (volgens de legende) en dat resulteerde in heel veel paarden. Nog nooit had ik er zo veel zien staan op de markt, over de driehonderd (wat het streven was). Na gezellig met wat oude vrienden en bekenden een biertje te hebben gedronken, weer op de fiets naar huis (die bij mijn vader geparkeerd stond). Wederom was dat eigenlijk niet echt nodig want Nederland verloor ook de tweede wedstrijd.
• Vrijdag de vijftiende (trouwdag) was Louise niet echt vroeg thuis, maar nog wel ruim op tijd om samen te eten. Daarna ben ik (alleen) naar Lantaren Venster gefietst om naar Van Dyke Parks te luisteren. Een vreemde man, met vreemde liedjes die in een prettige sfeer gebracht werden. Een best wel memorabel concert door een Amerikaan met Nederlandse roots.
• Zaterdag (16) wederom naar Numansdorp, deze keer gebracht door Louise met de auto. Louise ging verder Vlissingen om bij de triathlon van Vlissingen te gaan kijken en zelf haar wetsuit uitproberen in zee. Ik dus bij pa koffie gedronken en daarna naar de voetbalvereniging N.S.V.V., waar de inschrijving was voor de Ambachtsheerlijkheidloop (georganiseerd door A.V. Spirit). Deze jaarlijkse hardloopwedstrijd gaat door de voormalige ABH, waar ik in mijn jonge jaren nog gewoond heb. Het was die dag zelfs mooi weer en een beetje warm. Na tien kilometer net binnen de drieënveertig minuten kwam ik over de finish. Best wel weer tevreden, nog wat nagebabbeld met voormalige clubgenoten, ging ik weer richting mijn vader om daar nog wat te drinken. Vervolgens op de "afrikafiets" (die daar nog stond, sinds een half jaar) naar huis gereden. Een mooie sportieve dag achter de rug !
• Maandag 25 juni ben ik samen met Philip naar Cosmopolis in Cinerama geweest. En behoorlijk vreemde film over een man die rare zaken doet in de valutahandel, en dat allemaal vanuit een verlengde limousine.

De totale sportaktiviteiten behelsde:
150 kilometer hardlopen (of wat er voor door moet gaan)
280 kilometer op de racefiets weggetrapt