Rotterdam Marathon 2015 (voorbereiding)

Nog een paar dagen en dan is het weer zover: de Rotterdamse Marathon.

Ik hoop dan voor de 27e keer te finishen, en ben dus druk bezig (geweest) met kilometers maken (lopend).

Na de Heinenoordtunnelloop heb ik vooral getraind, meestal 5x per week, waarvan op dinsdag- en donderdagavond bij Rotterdam Atletiek.

En sinds begin februari doe ik, elke woensdag een "PauzeRen" met een paar collega's, oftewel een alternatieve "Bruggenloop" van 13 kilometer. We starten dan onderaan de Erasmusbrug (zuidzijde) en lopen dan via de Laan op Zuid naar en over de Van Brienenoordbrug om vervolgens over de Boompjes over de Erasmusbrug terug te keren naar het werk.

In het weekend loop ik meestal 2x, zowel op zaterdag als op zondag. En de afstanden worden dan zo lieverlee steeds langer. De langste was zo'n 35 kilometer, al was dat wel met een extraatje dat ik er zelf aangeplakt had. Eigenlijk stond er 30km gepland bij A.V. Fortuna te Vlaardingen, maar door een extra heen en weertje in het zelfde tempo, kwam ik toch uit op bijna 35km.

Inmiddels na de Heinenoordtunnelloop nog een viertal wedstrijden gelopen.

• De eerste was de Midden Delfland Halve Marathon, zaterdag 21 februari, met start en finish bij het sportpark van Schipluiden (georganiseerd door De Hardloper). Aangezien Schipluiden niet zo ver van ons huis is (zo'n 11 kilometer) ben ik er op de fiets naar toegegaan. De loop op zich was best pittig door een stevige wind en een enkele regen- en hagelbui. Echter dat heeft gelukkig niet veel invloed op het tempo gehad. Ik kon de grootste helft mooi meelopen in een groep, die ik dan wel op het einde moest laten gaan. Maar hoe dan ook: 1:30:34 is een hele mooie tijd voor een ‘Master 55+’. Met andere woorden, ik met een zeer tevreden gevoel weer op de fiets terug naar huis.
  
  
  
  
  
• De tweede wedstrijd: de Halve van Oostvoorne, zaterdag 14 maart, heb ik meegedaan onder pseudoniem “Ger Vis” een collega van mij, die wegens vakantie er niet was. Ik hoop dat ik een mooie tijd voor hem gelopen. Ik vond het in ieder geval geweldig goed. Want het is best moeilijk voor een ‘oude man’ om een halve marathon binnen de anderhalf uur te lopen. Dit keer lukte dat wel, al was dat maar met 5 seconde (1:29:55). De weersomstandigheden waren best wel redelijk, een fris windje en bewolkt. Maar het mooie parcours zorgde er toch voor dat ik deze mooie tijd liep.
  
• De derde wedstrijd, woensdag 25 maart, was speciaal voor ambtenaren. De gemeente Utrecht organiseerde het NK Veldloop Gemeenten dit jaar (deze veldloop is jaarlijks in een andere gemeente, ergens in Nederland). Deze veldloop was dichtbij kasteel de Haar (ik heb het kasteel helaas niet gezien, maar toch), maar vooral om de Haarrijnseplas. Ik deed mee aan de 12 kilometer (je kon ook een 10km of 6km doen), die bestond uit twee ronden van 6km en ging over drassige weilanden (van Natuurmonumenten), zandafgravingen en strand. Er zat zelfs een heuse heuvel in. Al met al een echte cross. Leuk en zwaar om te doen. Daarbij kwam dan nog dat toen ik thuis kwam en de uitslagen opzocht, bleek dat ik derde geworden was bij de Mannen 55+ (dus heel blij).
  
• De vierde (en laatste voor de marathon) wedstrijd (Arcade Halve Marathon) was zaterdag 28 maart. Wederom een halve marathon, op een parcours dat vooral tussen de kassen door liep. Start en finish was in Naaldwijk, maar liep verder ook langs de dorpen Poeldijk, Monster en ’s-Gravenzande. Op sommige plekken had de wind vrij spel (soms in de rug, soms vol op kop). Daardoor werd het een best pittig loopje. En ook al was het zwaar op het eind, toch kwam ik in een behoorlijk goede tijd over de finish (1:31:13 netto). Daarbij kwam nog achteraan dat na eenmaal gedoucht te hebben, bleek dat ik ook nog prijs gelopen had. Wederom 3^e bij de Mannen Masters 55+, en dit keer leverde dat een hele leuke en mooie prijs op. Een groentepakket met onder andere asperges, tomaten, komkommer, paksoi en courgette. En ook nog een enveloppe met 20 €uro. Hierdoor werd het een best wel lucratief loopje, want inschrijfgeld voor twee (Louise deed ook mee, maar dan als duurloop) was 22 €uro. Hierdoor kwam het er zo’n beetje op neer dat we voor die 2 €uro allebei een t-shirt hadden (die kregen alle finishers), een medaille en dus een groentepakket. Bij komend voordeel was ook nog dat we ’s avonds thuis maar direct de asperges hebben gegeten, en die waren heel lekker ;-)
  
  
  
  

Dit betekent dat de koele loopcijfers van de voorbereiding in dit jaar zijn:

• Januari                  : 20 keer lopen, 321 kilometer afgelegd en er 30 uur aan besteed.
• Februari                : 19 keer lopen, 300 kilometer afgelegd en er dik 28 uur mee bezig geweest
• Maart                    : 21 keer lopen, bijna 400 kilometer afgelegd en er ruim 36 uur mee bezig geweest

En nu maar hopen dat dat een positieve uitwerking heeft voor de Rotterdamse Marathon.

Heinenoordtunnelloop 2015

De eerste echte wedstrijd (voor mij) van dit jaar.

Want januari bestond alleen maar uit trainen, trainen en nog eens trainen.

OK, ben tussendoor ook nog want andere dingen gedaan en gezien, zoals onder andere:

• Maandag 5 januari naar de Zesdaagse van Rotterdam in Ahoy geweest, om wielrenners heel hard rondjes te zien rijden.
• Dinsdag 6 januari naar de Belgische band Ozark Henry wezen luisteren in het Oude Luxor Theater, een geweldig optreden waar helaas niet zo veel mensen op af gekomen waren.
• Maandag 12 januari naar “In Order of Disappearance” een gewelddadige, met een vleugje humor, Noorse film. Mooie beelden en zeer verrassend.
• Zondag 18 januari weer voor de eerste keer dit jaar naar De Kuip om Feyenoord te zien winnen van FC Twente met 3-1.
• Maandag 19 januari naar Vlissingen geweest om de verjaardag van Ko te vieren, wel daar een stukje wezen rennen.
• Dinsdag 20 januari met vrouwlief (want die was jarig) naar het Gemeentemuseum Den Haag om de tentoonstelling van Mark Rothko te bekijken. Maar zelfs die dag gewoon ’s-avonds wezen trainen bij de club.
• Maandag 26 januari het laatste deel van De Hobbit gezien, want ja, als je de vorige delen gezien mag je de laatste niet missen.
• Vrijdag 30 januari naar Paard van Troje om Vandenberg’s Moonkings te luisteren, en het klonk ‘ouderwets’ heavy. Oftewel een mooie kruising tussen Vandenberg en Whitesnake (de kenners weten dan genoeg).

Oh ja, nog wel iets georganiseerd sportief gedaan. Op zaterdag 24 januari bij A.V. Fortuna meegedaan met de 1^e Marathon testloop 2.0 (zoals zij dat daar zelf noemen). Dit hield in dat je achter tempolopers met hesje meerdere rondjes van 5 km door Broekpolder liep. Ik heb daar 4 rondjes gelopen in tempo 5 minuten per kilometer. Goed georganiseerd en het liep best prettig.

Maar na al die trainingen, was het zaterdag 7 februari eindelijk zover !

De klassieker van de Hoeksche Waard (volgens de speaker van A.V. Spirit – Rens Hoogvliet).

De start van deze 25 kilometer was op de atletiekbaan (Kikkershoek) van Spirit en het schot viel om 12 uur. Direct ging mijn ‘grote concurrent’ Armand Stolk (oud clubgenoot – ik was lid van Spirit tot ik naar Overschie ging) er als een haas vandoor. En natuurlijk kon ik het toch niet laten, ondanks dat het tempo een stuk sneller was als ik van plan was, bij hem in het spoor te blijven. De eerste kilometer ging in 4:08, terwijl ik eigenlijk zo’n 4:30 per kilometer wilde lopen. Na die eerste kilometer kwam ik voor Armand te lopen en zakte het tempo naar 4:20. Zo rond de achtste kilometer moest ik Armand toch een beetje laten gaan, ook omdat ik me niet over de kop wilde lopen in de Heinenoordtunnel waar we na precies 10 kilometer indoken. Mijn tempo zakte nog iets meer terug naar net boven de 4:30 en liep Armand weer iets verder van mij weg. Na een poosje, zo rond de 18^e kilometer ging het tempo naar net iets onder de 4:30 en weer de afstand tussen Armand en mij ietsje pietsje kleiner. Tussen de 22^e en 23^e kilometer kwam ik weer bij hem (hij had een beetje last van z’n kuit) en uiteindelijk finishte ik in 1:50:22 (zo’n drie minuten sneller dan het jaar ervoor). Armand finishte een klein minuutje na mij. Weer eens een ‘overwinning’ voor mij, maar dat was mede te danken aan de kuitproblemen voor Armand (hopelijk niks ernstigs).

Later bleek dat ik zelfs de derde tijd had gelopen in de categorie Mannen 55+, en kreeg een enveloppe met inhoud uit handen van Armand aangereikt toen ik in de kleedkamer arriveerde.

Ik had na de finish, die lag in de showroom van sponsor VanSprundel, nog had staan wachten op vrouwlief die haar eerste 25-kilometerwedstrijd liep. En ondanks dat ze dat deed in ‘trainingstempo’ bleek de volgende dag dat ze daarmee een clubrecord bij Rotterdam Atletiek had gevestigd (dit omdat nog niemand in haar leeftijdscategorie deze afstand ooit officieel had gelopen – maar dat terzijde).

De volledig uitslag kan je via deze link bekijken.

Gezond 2015

De cijfers van 2014

Afgelopen jaar (2014) heb ik weer redelijk gesport. Met enkele hoogtepunten, maar ook dieptepunten.
Hoogtepunten waren onder andere:

• Arctic Tour: fietstocht in Canada vanaf Vancouver naar Inuvik (boven de Poolcirkel).
• In Flanders Field Marathon: Belgische Marathon vanaf Nieuwpoort naar Ieper, grotendeels lopend langs de frontlinie van de Eerste Wereldoorlog.
• A4 Run: Halve Marathon over nieuw stuk van de A4 (snelweg).

 Dieptepunten waren onder andere:

• Zeeland Marathon: Want uitgestapt na ruim 25 kilometer wegens maagproblemen.
• 1/3 Triathlon Oud-Gastel: Wegens lichte achillespeesblessure niet gelopen, wel gezwommen en gefietst.

Verder ging vrijwel alles dit jaar een stukje langzamer dan de jaren hiervoor.
Je wordt ouder Henkie ;-)
Maar dat heeft het plezier in het sporten niet dwars gezeten :-)

Hieronder de 'kille' cijfers van de gemeten aktiviteiten:

• 2529 kilometer gefietst (bijna 140 uur)
• 2304 kilometer gerend (bijna 220 uur)
• Een kleine 5 uur besteed aan (2) triathlons
• Een 'halve' marathon (20km) trailrunnen
• Een 'dikke' marathon gewandeld (vooral in en om Wenen).

A.V. Spirit goes British

Zaterdag 22 november 2014

De Oud-Beijerlandse atletiekvereniging A.V. Spirit ging dit keer op de Engelse toer. Alle afstanden waren die dag in Engelse maten, te weten: 1, 3, 5 en 10 Mile.

Louise en ik deden mee aan de 10 Mile.

De start was op de atletiekbaan van Spirit en we vertrokken stipt om elf uur. Het was mooi najaarsweer, zonnig en een beetje wind (kracht 3 of zoiets). Vervolgens via het fietspad langs de Langeweg ongeveer vier kilometer (beetje wind tegen) en de Zuidzijdsedijk (ruim tweeeneenhalve kilometer) richting Zuidzijde. Net voorbij “De Drie Linden” linksaf de Noorddijk op, hier hadden we de wind vol op de kop. Gelukkig liep op dat moment Armand Stolk gelijk met mij op en konden afwisselend voorop lopen. Na twee kilometer Noordijk wederom linksaf voor een dikke kilometer de Klein Zuidbeijerlandseweg op. Aan het einde daarvan moest Armand er helaas af, waardoor ik de terugweg op de Langeweg alleen moest doen. Gelukkig was het laatste gedeelte wel met de wind in de rug en kom ik langs de Langeweg nog een klein beetje versnellen. Na één uur tien minuten en zes seconde was ik weer terug op de baan.

Moe en voldaan heb ik daar staan wachten tot Louise op de baan verscheen (na één uur zevenentwintig minuten en vijftien seconden). En ook Louise was zeer tevreden over haar prestatie.

Daarna hebben nog even gekeken naar de 1 Mile. Het was leuk om te zien hoeveel kinderen daaraan meededen en met plezier aan het rennen waren.

De volledige uitslag is te vinden op uitslagen.nl.

A4 Run Steenbergen

Zondag 9 november 2014

Het gebeurt niet veel dat er een wedstrijd gelopen wordt op een parcours dat maar één keer mogelijk is. Maar zondag was het zover de A4 Run Steenbergen. Op een gedeelte van een nieuw stuk A4.

Over een paar weken wordt dit stuk weg geopend voor auto, maar hardlopers mochten hem dus al een beetje inwijden.

De start was net buiten Steenbergen, dicht bij een industrieterrein. Omkleden kon in een tent, en je tas werd opgeslagen in een soort vrachtwagenaanhanger (en dat was –zeker voor een eenmalige loop- goed geregeld).

Vanaf de start ging het eerst richting Dinteloord, waar de huidige A4 (vanaf Rotterdam richting Antwerpen) ophoudt). Eerst een klein stukje omhoog om na ongeveer 1 km onder de Steenbergsche Haven (aquaduct) te rennen. Alles niet in een rechte lijn maar met een flauwe kromming naar het noordoosten. Het eerste keerpunt was net na de Steenbergsche Vliet (bijna 6 km), daarna weer terug richting start en finish. Dus nog een keertje onder het aquaduct door (deze keer na zo’n 10,5 km). Start en finish passerend na 11,6 km en doorlopen richting Halsteren. Hier leek het wel harder te waaien dan vanaf het eerste keerpunt. Het eerste stuk was met wind in de rug, maar na het eerste keerpunt kregen we de wind steeds meer tegen en dus tussen de 11 en 16 km steeds feller tegen. De weg bleef in zo’n zelfde soort kromming lopen, maar nu richting zuidoost. Het tweede keerpunt lag net voorbij de 16 km. De laatste 5 km was gelukkig met de wind in de rug, al was het tempo er wel een beetje uit. Een echte versnelling zat er niet meer in. Uiteindelijk toch redelijk tevreden in één uur zevenendertig minuten en vijfenvijftig seconden gefinisht. Goed voor de 76^ste plek (van de 357 finishers). In mijn categorie (mannen 55+) ben ik 11^de geworden (van de 44).

Al met al een mooie bijzondere loop, ook dankzij de goede organisatie.

Maar dit was wel “eens maar nooit weer”.

Marathons en andere (sportieve) gebeurtenissen

Augustus t/m oktober 2014

Na de fietsvakantie in Canada de looptrainingen weer snel opgepakt. De dag (donderdag 14-8) na thuiskomst direct een klein rondje (9 km) wezen lopen, al was dat meer om de jetlag te bestrijden dan training, maar toch.

Vrijdagavond (15-8) Feyenoord zien gelijkspelen tegen Heerenveen.

In het weekend daarna zowel op zaterdag (10,5 km) als op zondag (12 km) gerend.

Dinsdag en donderdag weer gewoon wezen trainen bij Rotterdam Atletiek, met tussendoor een rustig kort loopje (9 km) op woensdag.

Vrijdagmiddag (22-8) in een heftige regenbui naar Vlissingen gereden om de Homerische Rockopera “O die zee” te bekijken, een hele mooie voorstelling op een geweldige locatie (de slotgracht van Fort Rammekens).

’s-Zondags hardlopend naar De Kuip om Feyenoord te zien verliezend tegen Utrecht en na afloop weer “vrolijk” terugrennend naar huis. Op die manier toch maar weer een halve marathon afgewerkt te hebben.

Dinsdagavond bij RA 14 keer 400m gelopen (met alles wat daar omheen komt kijken). En woensdag een rondje van zo’n elf kilometer.

Het loopweekend begon deze keer al op vrijdag om veel kilometers te maken. Dat betekende op vrijdag 15 kilometer op zaterdag 28 kilometer en op zondag wederom 15 kilometer, totaal dus bijna 60 kilometer.

Dinsdag (5x (200-400-600)) en donderdag (minutenloop) weer naar de Nenijtobaan.

• Zaterdag (6-9) stond de als eerste serieuze uitdaging na de vakantie op het programma: de kwart-triathlonvan Binnenmaas. Zoals gebruikelijk was mijn start (het zwemmen) niet geweldig, met ruim 24 minuten over één kilometer kwam ik als 139^ste uit het water. Fietsen ging al een stuk beter, want een kleine vijf kwartier later was ik opgeklommen naar de 118^ste plek. Het lopen is gelukkig nog steeds mijn beste onderdeel, zodat ik nog best veel mensen kon inhalen. Na drie kwartier rennen kwam ik als 52^ste over de finishlijn in een totaaltijd van 2 uur 28 minuten en 34 seconden.

Zondag een klein rondje (9 km) wezen uitlopen, dinsdag en donderdag weer naar de Nenijtobaan.

• Zaterdag (13-9) op pad naar Nieuwpoort (België) om mijn startnummer op te halen voor de In FlandersField Marathon, die dit jaar extra bijzonder was omdat het honderd jaar geleden is dat de Eerste Wereldoorlog (Grote Oorlog) begon en die zijn sporen wel heel nadrukkelijk in België heeft achtergelaten. Het inschrijfbureau was gevestigd bij de startlocatie (zondag om 10 uur), de vismijn van Nieuwpoort. Op mijn startnummer stond niet alleen mijn eigen (voor)naam, maar ook de naam van een gesneuvelde soldaat (ArthurCollins). Dit maakte het toch wel extra bijzonder en maakte het ook wel duidelijk dat dit niet zomaar een marathon is. Ook het parcours is niet zomaar gekozen, maar loopt vrijwel helemaal langs het Westfront van de Grote Oorlog (een deel dan – want de totale afstand was meer dan 750 km, en liep van de duinen en stranden in Nieuwpoort langs de IJzer over Diksmuide, via het kanaalIeper-IJzer richting Ieper, waar het oostelijk in een boog omheen liep (de Ieperboog). Het passeerde Wijtschate en Ploegsteert. Rijsel en Armentiers (Armentières) waren in Duitse handen. Vandaar liep het verder door het Noord-Franse heuvelland, langs de Somme en Verdun tot aan de Vogezen en de Frans-Zwitserse grens in Belfort).
  Hoe dan ook een parcours met een heel bijzondere geschiedenis. Niet alleen het startnummer was bijzonder, maar ook het shirt was bijzonder. Ook Louise, die mocht meefietsen vanaf kilometer 18, kreeg een speciaal shirt (om herkenbaar te zijn als begeleider).Na een hapje gegeten te hebben in Nieuwpoort gingen we op weg naar Ieper, waar we net buiten de stad een hotel hadden geboekt. Ook dit hotel (Kasteelhof ’t Hooghe) had een bijzonder oorlogsverleden, zoals je kunt lezen via deze link.De pastamaaltijd hebben we genuttigd in ’t Nonnebos, een soort familierestaurant waar van alles en nog wat te doen is voor jong en oud. Het eten was gelukkig precies wat een marathonloper nodig heeft en samen met een heerlijk glas Nonnetjesbier smaakte het uitstekend. Terug bij het hotel nog een Westmalle Tripel als ontspanningsdrank gedronken.
  Zondagmorgen ging om kwart over zes de wekker. Om zeven uur aan het ontbijt, want tussen half acht en acht uur zouden de bussen richting Nieuwpoort vertrekken vanaf het station Ieper.Bij de start (bij de vismijn in Nieuwpoort) was het gezellig druk, zo’n dikke duizend lopers stonden aan het vertrek. Het startschot viel om 10:00 uur en ik had besloten om met de pacers voor de drie en een half uur mee te lopen. Zij begonnen iets te snel en toen ze na een paar kilometer hun tempo lieten terugzakken naar vijf minuten de kilometer, ben ik maar op eigen tempo door gegaan. Na ruim acht kilometer raakte het parcours voor het eerst de IJzer (want er moest een ommetje gemaakt worden om toch aan de juiste marathonafstand te komen), Na een dikke kilometer verlieten we weer de IJzer en gingen op pad richting Stuivekenskerke en daarna weer terug langs de IJzer (vanaf 12,5 km) richting Diksmuide, waar Louise bij het 19km-punt klaarstond om met mij mee te fietsen. Na ruim 25 kilometer verlieten we de IJzerdijk en vervolgde de route over de Ieperleedijkstraat langs het Kanaal Ieper-IJzer.
  Na drieëndertig kilometer staken we een brug over naar de andere kant van het kanaal. Het einde van het kanaal was vlak voor de 41^ste kilometer, vanaf daar ging de route om de stad heen om vervolgens via de  Menenpoort te finishen na drie uur en 26 minuten (126^ste van de ruim duizend deelnemers) op de Grote Markt van Ieper. Zeer voldaan een heel bijzondere marathon tot een goed einde gebracht.
  

  

• ’s-Maandags 6 kilometer uitgelopen en donderdag bij RA getraind om zaterdag mee te doen aan de korte versie (20km) van Trail by the Sea. Ondanks dat ik een mooie uitslag liep (7^de veteraan in 1:53:24), was ik (en vooral Louise) niet tevreden over de organisatie. Omdat er besloten was om een 10km toe te voegen aan de wedstrijd (die tegelijkertijd startte), was het de eerste kilometers te druk, Dit resulteerde in wat filevorming bij smalle en steile stukken in het parcours. En nadat Louise had besloten daardoor het parcours van de 10km te volgen, ontbrak daar weer een cruciaal lintje waardoor het voor haar (en wat mede-loopsters) een beetje spoorzoekertje werd.Vond het ook heel jammer dat de organisatie, na mijn aanmerking (waarom niet gesplist starten) die ik via een webformulier kenbaar had gemaakt, pas bij navraag met een (voor mij onbevredigd) antwoord: “twee wedstrijden in één is altijd lastig” kwam. Wellicht vinden zij het aantal belangrijker dan een goede doorstroom van de deelnemers.

In de daarop volgende twee weken een viertal rustig trainingen gedaan. Dinsdag (23-9) 5x 400 + 1000 + 5x 400 bij RA en donderdag (25-9) 400 + 600 + 800 + 3x 1000. Zaterdag een rustig korte loop (10km)  en vervolgens dinsdag (30-9) op de Nenijtobaan 6x 600 + 4x 400.

• Want zaterdag 4 oktober stond de Kustmarathon Zeeland op het programma, ook wel bekend (volgens de Zeeuwen) als de zwaarste marathon van Nederland. Helaas was dat dit jaar voor mij zeker het geval, want ondanks een goede start (halve marathontijd in 1:45) ging het kaarsje na zo’n 25 kilometer uit. Ik kreeg last van mijn maag en na ruim 27 kilometer besloot ik dat het beter was om te stoppen. Gelukkig was Louise op dat moment bij haar broer Ko in Vlissingen (na mij te hebben gebracht bij de start en onderweg nog 2x te hebben aangemoedigd), ik heb haar dankzij een mobiel van een vrijwilliger kunnen bellen. Na een paar bakjes thee en een lekkere douche bij Ko, was ik gelukkig goed genoeg hersteld om mosselen te gaan eten bij Solskin op de boulevard in Vlissingen (is toch een beetje traditie).

Daarna toch maar even wat rustig aan gedaan, tot afgelopen afgelopen zaterdag (18-10) de Vlietloop bij de ijsbaan in Puttershoek op het programma stond. Deze werd georganiseerd door Roparunteam “wemove177”. Dit ging wel weer goed naar omstandigheden (behoorlijk warm). Na tweede mooie rondjes (10km) door de polder finishte ik op de ijsbaan na 43:13 (als 8^de man) en Louise kwam na 53:58 (als 5^de vrouw) over de finish.

Voorlopig doen we (in oktober) niet al te veel meer op sportief gebied.

Wellicht volgt er binnenkort een verslag van de A4-run bij Steenbergen (9 november 2014)