Druk, druk, druk . . . met leuke dingen !

Afgelopen weekend was druk in de agenda. Gelukkig met bijna allemaal leuke dingen, of zelf gekozen "ontberingen".
Het begon vrijdagavond met een etentje, samen met Louise en Leon en Marianne, bij restaurant Deliclassics in Rotterdam Noord. Het werd een genoegelijke avond, want de kok had een mooi "verrassingsmenu" voor ons gemaakt. Drie maaltijden vegetarisch en een maal met vis. Vooraf hadden we alle vier hetzelfde, een lekkere salade. De toetjes waren ook bijzonder en lekker. Voor een ieder aan te raden.
De zaterdag begon alweer vroeg (07:30), omdat ik me had voorgenomen een heen en weertje te gaan hardlopen in Numansdorp (waar mijn roots liggen). Eerst een lekker bakkie koffie en een ontbijt, tas inpakken met hardloopspullen en "gewone" kleren. Ik wou om kwart over negen op de fiets richting Numansdorp vertrekken, alleen de weergoden vonden dat iets te vroeg. Het goot om die tijd en ik heb geduldig gewacht totdat de bui voorbij was. Net voor half tien op de fiets gestapt en rustig peddelend, met de wind grotendeels in de rug, naar Numansdorp gereden. Rond een uur of elf arriveerde ik in de kantine van voetbalvereniging N.S.V.V., waar ik mijn startnummer moest ophalen (ik had al een voorinschrijving). De weergoden waren redelijk schappelijk voor mij, want tijdens mijn korte verblijf in de kantine regende het weer eens. Na een paar gezellige gesprekken vertrok ik (droog) naar mijn vader, om me daar om te kleden.
Kwart voor twaalf rustig dribbelend naar de start vertrokken, beetje bijpraten met wat "oude" clubgenoten. De wedstrijden werd georganiseerd door A.V. Spirit, waar ik ruim tien jaar getraind had. Om kwart over twaalf viel het startschot en kon de "meute" voor een heen en weertje op draf door de Ambachtsheerlijkheid, waar ik een deel van mijn leven (ongeveer 10 jaar) gewoond heb. Na zo'n drie kwartier kwam ik weer terug, redelijk tevreden over de geleverd prestatie (tenslotte had ik er al 33 km fietsen opzitten).
Na afloop weer snel terug naar mijn vader om daar de wedstrijden van Nederland tegen Japan te bekijken. Vlak voordat de wedstrijd begon kwam ook Louise binnen. Gedrieën hebben "genoten" van de wedstrijd.
Om de dag helemaal compleet vol te maken hadden we daarna nog een barbeque in Klaaswaal bij een neef van mij. Dit is tegelijkertijd een jaarlijkse bijeenkomst van neven en nichten van de familie Vermaas. Helaas werkte het weer niet helemaal mee, maar gelukkig de opgezette party-tenten hielden de boel wel goed droog en een extra trui zorgde voor voldoende warmte. Met een lekker stukje vlees (nep, voor Louise en mij, want vegetarisch), salades en voldoende drankjes werd de inspanning van de dag goed gecompenseerd. Ook konden we gezellig bijkletsen over allerlei leuke (en soms iets minder leuke) dingen die ons het afgelopen jaar gepasseerd waren. Moe en voldaan gingen we rond middernacht naar huis, gelukkig met de (geleende) auto.
Zondag, 's-morgens lekker uitgeslapen, koffie op bed, en een beetje puinruimen tussen het voetbalkijken door, was een stuk rustiger en een mooie afsluiting van het weekend.

Voor de route-speurders via de volgende linkjes zijn ze te bekijken: fietsroute en wedstrijd.

Beesiesboel

Het WK is begonnen !

En dus heeft ook AH als laatste zijn WK-mascotte's op ons losgelaten. Ik heb ergens gelezen dat er dit jaar wel veertien supermarkten zo'n speeltje en/of lokkertje aanbieden. Bij het vorige EK waren er dat nog maar vier. Dus dat AH ooit mee begonnen met de Wuppies, heeft er nu voor gezorgd, dat geen enkele supermarkt het waagt om geen WK-dingentje aan te bieden. Nu heb ik ze "gelukkig" niet allemaal gezien, maar sommige zijn volgens mij wel van bedenkelijk niveau. De WK-handjes die wij bij de (tot nu toe) enige supermarkt in Overschie (BAS) krijgen vind ik niet echt grappig. Maar ja, je moet soms toch echt boodschappen doen en meestal gebeurd dat zo dicht mogelijk bij huis.
Maar dan even terugkomend op de "Beesies". Voor die heb ik dan toch een klein ommetje gemaakt. Want die pluizige beesies zien er wel grappig uit en zijn een logisch vervolg op de Wuppies en de Welpies. Nu hoeven wij er geen bergen van te hebben.
Onze Wuppies en Welpies zijn verdwenen, waarheen weet niemand. Na het WK/EK vertrokken en niet meer teruggekomen. Zo zal het ook met onze Beesies gaan. Nu eten ze geen brood, en in de weg lopen doen ze ook niet.
Maar anders dan de Wuppies en Welpies zijn onze Beesies wel wat aktiever en nieuwgieriger. We hebben ze nog maar net in huis en ze zijn al op verkenning geweest. Daartoe hadden ze wel onze "fietsen" in bruikleen genomen.

Ook zijn ze heel benieuwd naar de verhalen over onze fietstocht door Afrika, ik denk omdat ze er proberen er achter te komen hoe ze naar Zuid-Afrika kunnen vertrekken.
Ik hoop dat ze het geregeld hebben voordat het WK is afgelopen, maar ik heb er een hard hoofd in.

Beestenboel

Het is zomer !

En ondanks dat we geen tuin hebben, alleen een klein erfje waar wat planten in potten staan, is het de laatste tijd een beestenboel. Dat komt vooral omdat de vogeltjes in de buurt pas de laatste weken het in de gaten gekregen hebben dat er bij ons nog wat eten te halen is.
We hadden, net zoals meer mensen dat doen, voor wintervoer gezorgd. Vanaf december hangen er vetbolletjes, een container met gedopte pinda's, een klomp met pinda's in dop en een silootje met zaadjes (voor vogels). We hebben ook wat vogelhuisje her en der opgehangen, maar helaas daar is dit jaar geen gebruik van gemaakt (vorig jaar hadden we een nest met koolmezen). Dus zo langzamerhand dachten we dat al onze voorzorgsmaatregelen om de vogels de winter door te helpen nutteloos waren. Dat is misschien ook wel zo, maar de laatste tijd wordt de voorraad toch leeggegeten. De gepelde pinda's zijn één keer bijgevuld, de silo met zaad al een keer of vijf en ook de vetbollen zijn een lustobject aan het worden.
Nu hebben we rondom ons huis: kauwen, die kwetteren vooral 's-morgens en 's-avonds ofdat de jonkies naar en van school komen. De kauwen zijn volgens ons in elk voer geinteresseerd, als het maar makkelijk bereikbaar is, dus vooral brood. Dan zijn er ook 2 tortels die het gemunt hebben op de zaadjes. Verder zijn er de gebruikelijke mussen die zowel brood als zaadjes niet versmaden. Maar het verrassende (voor mij dan) zijn de koolmezen, die nu pas aan de vetbollen zijn begonnen. En ik maar denken dat die dat vooral in de winter nodig hadden.
Nu ziet zo'n koolmees er op het ogenblik niet uit. Want omdat het van klederdracht aan het wisselen is, is het net alsof z'n kopje wel erg los op z'n romp hang.
Zie hieronder het bewijs.

Giro (foto)

Dat de Giro 'd Italia in Nederland is geweest, zal de meeste mensen niet zijn ontgaan. Zo ook bij mij niet, zoals jullie hebben kunnen lezen.
Toch na bijna twee weken komt er nog een staartje "peleton" voorbij. Op de plaatselijke website "OnsOverschie" stond er een oproep om foto's van de Giro in te sturen. Zover ik kan nagaan heeft er een peleton mensen aan meegedaan. Helaas was dat peleton uitgedund tot één. Alleen ik dus. Die ene foto die ik ingezonden heb, is nu wel mooi foto van de week geworden.
Dus als jullie die willen zien, klikt dan op deze link en zie week 20.

Giro 'd Italia

Onder een mooie blauw bewolkte lucht met een zonnetje, hoe is het mogelijk, en met een hele frisse noorderwind, passeerde net na enen het peleton vanuit Amsterdam richting Middelburg.
Er waren drie koplopers, waarvan de belangrijkste, voor ons Nederlanders, Tom Stamsnijder, was.
Het is en blijft een machtig mooi gezicht hoe zo'n peleton van bijna 200 renners voorbij flitst. En dan reden ze niet eens voluit, want ze hadden er nog geen zeventig kilometer van de tweehonderdvierentwintig opzitten.
Fraai om te zien hoe de BMC-ploeg de "roze-trui", Cadel Evans, schijnbaar gemakkelijk over het parcours loodste.


Of dat de laatste kilometers nog zo zal zijn, valt te bezien. Want ook Vlissingen en Middelburg hebben "mooie"wegversmallingen. Op naar de TV, dus !

Stukje Giro, maar nu echt met RTFC Delft

Gisteren was het dan zover. Met RTFC Delft een gedeelte van de Giro-etappe (die vandaag verreden wordt) gevolgd. Niet geheel over het echte parcours, maar wel zoveel mogelijk. Er waren wat stukken bij, die voor ons "gewone stervelingen" niet toegankelijk zijn. En dat moet je ook niet willen, want om op zondagmorgen over de snelweg door de Beneluxtunnel te fietsen is niet echt verstandig. Ook zitten er vandaag wat stukjes tussen die de "echte mannen" tegen de gebruikelijke rijrichting doen (is dus ook niet voor ons weggelegd). Maar al met al toch best wel veel kilometers over en/of vlak naast het giro-parcours gefietst. Tot onze koffiestop in Hellevoetssluis hebben we zo'n 50 kilometer "giro" gedaan. Toen zat het er voor ons op, nou ja, de "giro" dan.
Gelukkig hadden we woensdagavond al het café ingelicht dat we vlak voor de normale openingstijd met een clubje fietsers zouden arriveren. Dus er was op koffie met appelgebak gerekend. Alhoewel er toch wat "erg frisse" exemplaren tussen zaten. Misschien had de kroegbaas niet echt gedacht dat we met een mannetje (en ook 3 vrouwen) of twintig zouden komen. Ook jammer was voor ons dat ons "vaste stekkie" op het pleintje in Hellevoet  er niet meer is. Dit "stekkie" was een banketbakkerij annex koffiehuis, waar ze heel bijzondere en lekkere appeltaartjes hadden, mooi rond en goed van smaak. Helaas verkocht en nu in de verbouwing. Dit bezorgd de club wel wat twijfel of we de volgende keer weer bij deze kroeg moeten koffie doen, mijn gevoel zeg "nee". Want ik vind dat je het als uitbater van een café niet kan maken om licht bevroren appelgebak te serveren, vooral niet als je van tevoren bent ingelicht.
Maar oke, het was deze keer niet anders. Na de koffiestop zijn we via de westkant van Voorne richting de pont van Rozenburg-Maassluis gefietst. Ondanks het niet al te hoge tempo (gemiddeld net onder de 25 km/u), bleef de groep mooi bij elkaar, en waren we toch ruim voor het tv-verslag van de giro-etappe weer thuis.
Straks op de Doenkadebrug maar eens zien hoe snel "echte wielrenners" voorbij flitsen. Hopelijk lukt het om er een paar mooie foto's van te maken.

GIRO met RTFC Delft (voorbeschouwing)

Wat te doen als je voor je fietsclub een tocht wil uitzetten. De uitkomst daarvoor heet tegenwoordig GPS. Nu hadden we die niet persé nodig (maar we hebben hem wel gebruikt - zie onder), want de tocht die we gaan doen is eigenlijk zo van internet af te plukken, nou ja, voor "onze helft" dan.
Zondag 9 mei 2010 willen we met de fietsclub een gedeelte van de Giro-etappe "Amsterdam-Middelburg" rijden. En de fietsclub, RTFC Delft '73, u raadt het al gevestigd is in Delft, vond het ook wel een aardig idee om deze etappe een stuk "voor te rijden". De route schraapt Delft en dus daar wordt de route dan ook opgepakt. Op de hoek van de Delfgauwseweg en de Rijksstraatweg (parallel aan de A13) tot aan onze koffiestop in Hellevoetssluis proberen we zoveel mogelijk die weg te volgen. Dat gaat ons niet helemaal lukken, want er zijn wat momenten waar de "giro" op wegen gaan rijden die je als fietser niet op mag. Er zitten zelfs stukken bij waar de "giro" tegen de rijrichting ingaat, en dat is iets dat wil je de argeloze automobilist op zondag niet aandoen (ook jezelf niet). Ons ritje wordt ook een stuk korter dan wat de profs gaan doen, wij volgen ze voor bijna 50 km. Dan stoppen we even voor een welverdiende "koffie met".
Afgelopen zaterdag hebben Louise en ik alvast proefgereden, maar dan op de stadfiets. Hierdoor konden net iets makkelijker en rustiger de alternatieve stukken voor ons uitkienen. En dat is goed gelukt, we hadden een paar lastige puntjes na de Beneluxtunnel en in Spijkenisse. Na de tunnel gaan de renners een stukje tegen het verkeer in totdat ze een viaduct over de A15 moeten (was dus even zoeken welk viaduct dat was, maar is gelukt) En in Spijkenisse hebben ze best wel veel straatnaambordjes, maar helaas niet op elke kruising en soms alleen zichtbaar voor met de auto. In Spijkenisse gaan ze er kennelijk vanuit dat fietser nooit naar de juiste richting straat hoeven te zoeken. Na Spijkenisse wordt het voor de rustige fietser ook een stuk aantrekkelijker, mooi polderlandschap en geen verkeerslichten. In Hellevoetssluis zijn we op de Amnesty Internationallaan linksaf de Rijksstraatweg op gegaan richting koffiestop.
De etappe gaat "gewoon" verder via de Haringvlietdam, Goeree-Overflakkee en de Brouwersdam , Zeeland in richting Middelburg.
Hoe wij terug naar huis gaan rijden is nog niet helemaal duidelijk, woensdagmiddag gaat een clubgenoot dit samen met mij verder bekijken.
Hopelijk is het zondag net zulk mooi weer als dat wij zaterdag hadden, toen was het droog en de koffie is op het terras genuttigd !