Kustmarathon Zeeland: Week -6

Maandag weer goed ontspannen begonnen. Samen met fietsvriend Philip naar het laatste deel van Harry Potter geweest (Pathe Delft). Genoten van de belevenissen, en de mooie beelden (al was voor mij 3D niet per sé nodig geweest). Vooral een hapje bij de Italiaan wezen eten en na afloop een Leckere bier op.
Dinsdag een 'ongewone' clubtraining gehad. Onze trainer Jan vond dat we het inwerkprogramma op blote voeten moesten doen, gelukkig wel op het nieuwe gras van het binnenterrein van de baan. Daarna hebben we twee series van 5x 400 meter gedaan, de eerste honderd meter moest op 60%, de tweede honderd op 80% en de laatste tweehonderd mocht voluit.
Woensdag een rondje om het huis gelopen van zo'n acht en een halve kilometer, rustig want de training van dinsdag was nog een beetje voelbaar.
Donderdag een iets langere baantraining, zes keer 800m in tweetallen. Dat betekende dat ik de eerste vierhonderd alleen liep en de tweede vierhonderd samen. Vervolgens had ik dan 'vierhonderd meter' rust. Er was donderdag wat onweer in de lucht, maar de was ruim voor de training Rotterdam al gepasseerd. Het was wel een beetje benauwd, al kregen we wel een kleine verkoeling door een buitje.
Vrijdag was op trainingsgebeid even saai als alle andere vrijdagen, boodschappen doen en deze keer voorbereidingen treffen voor de Triathlon van Binnenmaas. Dat wilde zeggen, spullen klaarzetten:

1. Korte (hardloop)tight voor zwemmen, fietsen en lopen (voor de zekerheid met (sport)onderbroek).
2. Loopsinglet, ook voor op de fiets.
3. Sokken (vooral voor het lopen).
4. Helm.
5. Fietsschoenen.
6. Hardloopschoenen.
7. Sportbril, die ik ook met zwemmen op zet (ben tenslotte beetje kippig).
8. GPS-horloge (alleen voor fietsen en lopen).
9. Handdoek om voeten droog te maken na het zwemmen.
10. Tas om alles in te doen.

Zaterdagmorgen op tijd wakker, de triathlon begint 'vroeg' voor ons, want Louise doet voor het eerst van haar leven mee aan een triathlon. Het is om te beginnen een achtste, maar toch een heel gebeuren en dus op tijd fietsen op de (geleende) auto (van Pa) zetten. Boterhammen mee, voor Louise om na afloop weer op krachten te komen, voor mij om vooraf nog voldoende voorraad te hebben. Louise moest starten om kwart voor twaalf en ik om half twee, dus daar zat wat ruimte tussen.
Louise deed het goed en was ruim voordat ik van start moest binnen (haar tijd: 1:27:20) en zeer tevreden.

Om net na half twee mocht ik aan mijn minst favoriete onderdeel beginnen: het zwemmen, wat overigens (in verhouding tot het deelnemersveld) niet zo slecht ging (0:24:42 - 162ste van de 189 deelnemers), daarna het fietsen wat in verhouding dan wel iets moeizamer ging dan gehoopt (maar ja, niet echt veel gefietst dit jaar, en zeker geen snelheid), tijd was (waarschijnlijk inclusief het omkleden enzo) 1:23:50, dat betekende 140ste fietstijd. Als toetje mijn beste onderdeel, daarom paste dit ook wel in de voorbereiding voor Zeeland, het lopen. Daarmee kon ik dan nog wel een paar plaatsen in het algemeen klassement opschuiven. De 10 kilometer ging in 0:44:43, wat betekende de 51ste looptijd. Totaaltijd werd zodoende 2:33:15 en 118de finisher. Voldaan ging we dus weer naar huis en hebben onder het genot van pizza en bier naar de Vuelta zitten kijken.

Zondag lekker uitgeslapen, het onweer op bed beluisterd en de regenbui zien vallen. Daarna toch maar de stoute (hard)loopschoenen aangetrokken om een rondje los te lopen. Het werd een heel zweterig rondje en dat kwam omdat het zeer benauwd was en niet van de snelheid of lengte. Het rondje was maar net boven de negen kilometer met een gemiddelde snelheid van 12 km/u.

Totalen voor deze week zijn:

Zwemmen: 1 km

Fietsen: 41 km

Lopen: 64 km

Finish van de Binnenmaas Triathlon 2011

foto: Leon van Asperen

Kustmarathon Zeeland: Week -7

De afgelopen week heeft er een 'kleine' aanpassing in mijn werk plaatsgevonden. Hiervoor ging ik elke morgen per fiets naar de Blaak in het centrum van Rotterdam, een afstand van wel zes en een halve kilometer. Maar toch, per fiets, kostte dat ongeveer 25 minuten. Deze week ben ik van werkplek verhuisd naar Kleinpolderplein (lokatie van de Roteb), zodoende is de woon-werk-afstand terug gebracht naar nog geen twee en een halve kilometer. Dus heb ik besloten de fiets te laten staan, wel een beetje zonde, want ik heb nog geen drie maanden geleden een nieuwe 'woon-werk-fiets' gekocht. Nu wandel ik elke morgen in een half uurtje naar het werk en dat is heel lekker, vooral als het regent, want lopend wordt je toch minder nat dan fietsend. En geregend heeft het wel de laatste tijd.
Maandag was daarom een rustdag kwa hardlopen.
Dinsdag maar een halve dag gewerkt, omdat ik wederom met pa naar het ziekenhuis moest (nu voor een echo-foto van z'n maag - foto was goed, de rest hoort hij van de huisarts). 's-avonds samen met Leon ons 'vaste' rondje van 11 kilometer gelopen in redelijk weer (bewolkt en droog).
Woensdag direct na de etappe van de Enecotour, een 'duivels' rondje gelopen. Rustig, helemaal niet ver en ook niet verschrikkelijk. Alleen de 'precieze' afstand maakte het een beetje duivels, namelijk 6,66 kilometer. En volgens sommige mensen is dat het nummer van de duivel (of volgens Iron Maiden: 666 The Number Of The Beast).
Donderdag stond de jaarlijkse Seuterloop op het programma. Die is elk jaar in de laatste week van de schoolvakantie, en traditioneel als ik (soms) ben probeer ik daar aan mee te doen. Meestal gaat er ook een redelijk groepje vanuit Rotterdam Atletiek. Deze keer gingen Leon en Louise mee en daarom zijn we gedrieën naar 's-Gravendeel gereden, waarbij we in de enige file van die dag belandde. Maar ondanks de file waren we ruimschoots op tijd. Louise liep voor het eerst in haar loopcarrière een 5 kilometer, en dus ook een persoonlijk record (27:40). Daarna mochten Leon en ik (met ons nog vele andere) van start voor de 10 kilometer. Mijn tijd (43:34 zelf geklokt - officieel 43:42) viel geheel niet tegen en was maar twee seconden langzamer dan het jaar daarvoor. Leon deed er 46:26 over het mooie, maar pittig parcours.

Vrijdag was wederom mijn rust- en boodschappendag, wel 's-avonds nog even op Overschie Paradie wezen kijken. Daar een kleine blik van Ben Saunders en Van Velzen opgevangen (het kom mij niet geheel bekoren, maar dat terzijde). Het was er wel gezellig, en daar gaat het om.
Zaterdag een duurloop van 15 kilometer via Oude Leede om Zestienhoven gedaan, niks bijzonders behalve dat het schelpenpad bij Oude Leede verdwenen leek en het daardoor glibberig was, mede dankzij de regen op dat moment. 's-Avonds eindelijk weer eens een redelijke pot voetbal van Feyenoord gezien, ze wonnen met 3-0 van Roda JC, en waren op dat moment weer koploper (zondag was Ajax dat weer).
Zondag een duurloop via Delft en terug door Midden-Delfland van ruim 18 kilometer in een stralend zonnetje, waardoor het met wind in de rug nog best warm was. Daarna nog een poging gedaan om een stukje te zwemmen in de Schie. Helaas vonden Louise en ik het water niet warm genoeg en eigelijk ook te smerig. Dus dat moet dan maar wachten tot volgende week. Dan staat de Binnenmaas Triathlon op het programma.

Totaal deze week: 61 kilometer.

Kustmarathon Zeeland: Week -8

De eerste trainingsweek is best goed gelopen. Maar dat hoort ook zo te gaan in de voorbereiding tot een grote loop.
De maandag startte met een bezoek aan het ziekenhuis, gelukkig niet voor mezelf. Maar ik ben met mijn vader naar Ikazia geweest, omdat hij voor controle moest komen wegens zijn schouderoperatie (pees vastgezet). Dat wil nog niet helemaal vlotten, maar volgens de arts komt het wel weer een beetje goed al gaat het nog wel lang duren. Daarna samen met een (fiets)vriend voor de eerste keer naar het nieuwe LantarenVenster geweest. We wilde beide graag de film The Tree Of Life zien. Het was een hele mooie film, al blijft het wel onduidelijk welk punt de regisseur nu eigenlijk wil maken. Maar ach bij een mooie film is dat niet altijd zo belangrijk.
Dinsdag bij Rotterdam Atletiek een baantraining gedaan. Het programma voor die avond was (in het kort) 4x 300 meter en 6x 600 meter. Totale afstand voor die avond kwam uit op bijna 19 kilometer: heen en weer naar de baan plus 'inlopen' met oefeningen.
Woensdag direct vanuit het werk, nou ja wel eerst thuis omkleden een rustig rondje gedaan van ruim 6 kilometer.
Donderdag wederom een clubtraining. Bijzondere van deze training was niet het programma (6x 1000 meter) maar dat we het 'geluk' hadden om de hele avond in de miezerregen bezig te zijn. Gelukkig was het niet koud en stond er weinig wind. Al met al best lekker gelopen (totale afstand 19 kilometer).
Vrijdag rustdag, dus alleen wandelend de weekendboodschappen gedaan.
Zaterdag een iets langere duurloop, normaal ga ik meestal niet verder dan 12km, maar in de voorbereiding tot een marathon ontkom ook ik er niet aan om echte lange duurlopen te gaan doen. Deze was om te begingen 10 Engelse mijlen (16km). Geen rondje maar een heen-en-weertje naar Delft, maar dan wel met de Schie steeds aan de linkerhand (voor de echte liefhebbers hieronder het kaartje).

Zondag, eerst lekker uitgeslapen, koffie op bed. Daarna een 10 kilometer gelopen, om vervolgens nog een kleine duik in de Schie te doen, samen met Louise. Dit ook een beetje tervoorbereiding van de Binnenmaas Triathlon, waar Louise voor het eerst een poging wil wagen (te beginnen met een achtste). Waarschijnlijk doe ik dan de 'kwart'.

Week totaal : 70 kilometer

Voorbereiding Kustmarathons

Ik ga proberen het blog weer eens wat nieuw leven in te blazen.
Nu eens niet over iets wat ik al gedaan heb, maar de voorbereiding tot iets.
Of dat wat gaat worden is een beetje afwachten, maar een poging is nooit weg.

De voorbereiding betreft de 'Kustmarathon', waarover mijn laatste blog-posting ging.
Maar dit jaar gaat dat allemaal anders worden - zei hij stoer.
Dit jaar is er een dubbel programma:
zaterdag 1 oktober - De 'echte' marathon - hardlopen dus.
zondag 2 oktober - De 'andere' marathon - wandelen, hetzelfde traject maar dan langzamer.

Ik ben zeer nieuwsgierig wat dat brengen gaat. Dit heb ik nog nooit gedaan. Weleens in een heel grijs verleden drie dagen gerend, beachrunning heette dat toen. Dat ging van Hoek van Holland naar Den Helder (over het Strand6daagse-traject). Maar de ene dag rennen en de volgende dag hetzelfde stuk wandelen, ik ben benieuwd.

Normaal gesproken begin ik met de training voor de (Rotterdam)marathon zo'n 16 weken van te voren. Echter voor de Kustmarathon is dat wat korter. Omdat ik na de RotterdamMarathon ook nog de RoPaRun doe, vind ik het niet perse nodig om voor deze marathon een volledig trainingsprogramma (die ik meestal zelf verzin, oftewel mijn 'achteraf-schema') af te werken. Ten tweede is mijn doelstelling voor de Kustmarathon iets anders dan de RotterdamMarathon, Zeeland wil ik meer van genieten, dus dat mag wat langzamer. Daarbij zijn de weersomstandigheden en het parcours niet elk jaar gelijk. En die zijn in Zeeland best wel van invloed, tenslotte loopt het een stuk makkelijker als het afgaand water is (zoals de laatste keer, dus dat zal dit jaar wel anders zijn). En ook de wind heeft iets meer impact dan in een stad.

Maar hoe dan ook, ik heb dit weekend een voorzichtige start gemaakt met de training. Gistermiddag 9 km en vanmorgen 12km, dus de kop is eraf.

Kustmarathon

Een poosje terug, om heel precies te zijn: 1 januari 2010 om 10:10 (denk ik) ging de inschrijving voor de Kustmarathon de deur uit. Voor sommige "leuke" dingen moet je er vroeg bij zijn.
Voordeel hiervan is dat je vroeg genoeg weet wanneer je serieus moet gaan trainen. Nadeel is dan wel dat je zover van te voren moeilijk kan inschatten welke andere bezigheden/hindernissen je tegenkomt.
Gelukkig kwamen er geen blessures de boel in de war schoppen, maar wel een paar leuke aktiviteiten die er voor zorgde dat ik ontspannen naar de marathon kon toewerken. Hierdoor heb ik maar één lange duurloop (27 km) kunnen doen, maar die ging dan wel lekker. Precies twee weken voor de marathon nog aan een mini parcoursverkenning gedaan, door samen met "de Canadezen uit Afrika" Rae, Ursula en Louise vanuit Vlissingen over de dammen terug te fietsen naar huis (Rotterdam).
Maar hoe dan ook zaterdag 2 oktober 2010 was het dan zover, mijn eerste Kustmarathon (niet helemaal correct: samen met Louise in 2006 de wandelmarathon gedaan over hetzelfde parcours). Hoe zou het zijn, de weersvoorspellingen waren niet echt gunstig (maar wel normaal voor de tijd van het jaar). Wind uit het zuiden, en een kans op regen. Nu was de wind niet zo hard als verwacht, soms zelfs lekker om een beetje te koelen, want het was iets warmer dan voorspeld.
Dus al met al zaterdag vroeg opgestaan, niet alleen om op tijd te ontbijten, maar ook om te zijn hoe Marianne Vos voor de vierde keer tweede werd op het WK wielrennen. Zo rond kwart voor tien richting Burgh Haamstede, waar het in de buurt van de sporthal behoorlijk druk was. Niet alleen de marathon ging van start (om 12:00 uur), ook mountainbikers waren nog bezig terug te komen vanaf Zoutelande (daar waar wij heen moesten). Gelukkig was het in de sporthal zelf niet zo hectisch. Ruimte genoeg om een plekje te vinden om mezelf in de loopspullen te hijsen. In de tussentijd had Louise de auto ergens geparkeerd en konden we op het gemakje richting de start. Deze was in het centrum van Burgh Haamstede, waar de kerk vol in de Zeeuwse vlaggen gehuld was. Net na het slaan van de kerkklok mochten we vertrekken.
Eerst door het dorp, daarna het bos in en het strand op. Vervolgens over de dammen naar Walcheren. Daar weer het strand op, om halverwege in 1:46:26 door te komen. Net voor Domburg het strand (zeveneneenhalve kilometer) weer af, om door en over de duinen langs de Manteling van Walcheren (of was het toch de Marteling van Walcheren), langs Westkapelle richting de finish in Zoutelande. Net voor de 40 km was het hoogtepunt van de marathon. Ik bedoel: het hoogste punt van de marathon. Dit was wel een dikke 27 meter. Direct daarna mochten we nog een klein stukje strand doen. Toetjes zitten altijd op het eind. Het was maar een kleine kilometer, maar je moet er wel op en af door het rulle zand, en dat waren echt de zwaarste stukken van de marathon, dankzij het laag water was het strand prima te belopen. Eerlijk gezegd vond ik dat wel lekker lopen. Het laatste stukje (800 meter) was, en gezellig druk (veel publiek), en met het eind in zicht, een eitje. Zelfs in de regen, die op dat moment had besloten om ook een klein duitje in het zakje te doen. Maar het laatste stuk was ook makkelijk omdat tussen de toeschouwers Louise met haar broer stonden om mij nog een keertje aan te moedigen (Louise had dit al twee keer onderweg gedaan). Daarna de laatste draai de duinen af en het dorp in, om tussen een haag van toeschouwers over de finish te gaan in een (vind ikzelf) zeer mooie tijd : 3 uur 35 minuten en 52 seconden.
Na de eindstreep nog even een miniduin oversteken, om vervolgens mijn medaille omgehangen te krijgen. Stond net mijn tweede sportdrankje weg te werken, en daar verschenen mijn fans (Louise en Ko) al. Wegens de regen toch maar even snel de tent in gegaan om een beetje bij te komen. Vervolgens daar ook mijn "bewijs" van finishen opgehaald. Een Zeeuws hardloopsingletje met de tekst "Blie da'K er bin", en dat was ik ook, zoals ik meestal wel blij ben als ik een marathon volbracht heb. Hierna volgde nog een pittig stukje wandelen naar de auto, maar dat meer vanwege de regen dan van de zere benen. Want dat viel best mee, zelden zo makkelijk gelopen (wandelen) na afloop.
Mocht bij Ko, die in Vlissingen woont, gebruik maken van zijn douche en heb dat uitgebreid gedaan. Bij het genot van een heerlijke kop thee, gekeken naar de finishbeelden van omroep Zeeland. Niet spectaculair, maar wel leuk om te zien hoe de lopers kwamen binnen druppelen. Zowel letterlijk als figuurlijk, want het heeft geregend tot een half uur voor sluitingstijd (6 uur).
Tenslotte zijn we richting de boulevard van Vlissingen gegaan om in ons "vaste" restaurant Solskin ons gebruikelijke gerecht te eten: Zeeuwse mosselen ! En ook na een marathon smaken ze uitstekend (of juist).
Volgend jaar weer !?!

Via deze link zijn de route e.d. te zien.

Natourcriterium Wateringen

De Tour is voorbij, en de criteriums in volle gang.
Gisteren streek het circus neer in Wateringen. Voordeel van Wateringen is dat het (mooie hollandse gedachte) gratis is. Dus je kunt je nooit bekocht voelen.
De omlijsting in Wateringen is vooral kermis en "koek en zopie". En dan moet "koek en zopie" vertaald worden naar: friet en bier. En dat wordt goed en veel genuttigd (is wellicht goed voor het criterium, want hoogstwaarschijnlijk zijn de eet- en drinktenten de grootste sponsoren).
Maar als je een beetje verder van het kermisplein en start/finishstraat af gaat staan is er volop te genieten van de koers. En ook al heeft het er soms schijn van dat de koers vooraf geregeld is, wordt er echt wel hard gefietst.
Nu hadden wij vooraf het idee dat het criterium wel gewonnen zou worden door Alessandro Petacchi, tenslotte Groene Trui-winnaar. En samen met z'n "knecht" Danilo Hondo niet van Hollandse bodem.
Maar deze vlieger ging dus niet op, de "Hollanders" hielden daar toch een andere gedachte op na. De Hollanders werden vooral vertegenwoordigd door, hoe kan het ook anders, RABO-renners. Maar er waren ook renners van Garmin, Milram, BMC, Slik-Shimano en Vacansoleil. Daarnaast ook nog renners van de Rabo-opleidingsploeg en van Van Vliet EBH Elshof.
Er waren (zover ik weet) 2 renners aan hun laatste seizoen bezig: Servais Knaven en Koos Moerenhout. Nu wilde het toeval dat Koos, ondanks dat die de dag ervoor ziek was, het criterium won. Hij was een paar ronden voor het einde uit het peleton ontsnapt. Nummer 2 werd Martijn Maaskant en Petacchi won de sprint om de derde plaats.
Daarna zijn wij op een gewone stadsfiets weer naar huis gefietst. Toch ook zo'n 20km (enkele reis).

Speciaal voor Koen de Kort, die ik via twitterbericht had beloofd hem te komen toejuichen, het bewijs dat ik hem daar gezien heb.

Tour, Tour, Tour . . . de France

Zo de rust is weer terug in Rotterdam. Het peloton is eergisteren onder grote belangstelling vertrokken richting Frankrijk (via België). Nu was het niet heel de week druk met renners, maar toch nam de Tour voor ons (Louise en ik) de hele afgelopen week in beslag.
Het begon maandag in het Nieuwe Luxor waar de "Muur on Tour" werd opgevoerd. Met een keur aan gasten, te veel om allemaal te noemen. Serieuze momenten werden afgewisseld met komische en muzikale noten. Ook werd het beroemde "petje op, petje af" gespeeld, maar nu met vijftienhonderd wielerfans.
Dinsdag was dan wel een wielerrustdag, maar op sportgebied zorgde het Nederlands voetbalelftal voor een prettige afwisseling.
Woensdagavond ging het wielerfeest weer verder met de TV-opname van "Het Grote Tourspel" (uitzending was donderdagavond). De opnames waren dicht bij ons huis, op zo'n vier kilometer, in de Schiecentrale (voormalige energiecentrale van Rotterdam). Het was mooi en interessant om te zien hoe het resultaat en dag later op TV zou komen, en dat viel niet tegen. Er is maar heel weinig geknipt uit het "origineel", al waren die wel erg leuk om mee te maken (niet om uit te zenden).
Donderdag hebben de "officiële" toertocht van de Grand Depart Rotterdam gefietst. De langste afstand ging door het voor ons, maar vooral voor mij, zeer bekende Hoeksche Waard. Bijkomend voordeel daarvan was dat we een mooie pauzeplek halverwege hadden. In Numansdorp hadden we die "gewoon" bij mijn vader, waar het lekker rustig was. Hij woont ongeveer 500m buiten de route (die je via deze link kan bekijken). Daarna verder buitenom terug via de Heinenoordtunnel naar het Zuiderpark.
's-Avonds nog naar de ploegenpresentatie wezen kijken, die duurde voor het mooie te lang. De ploegen kwamen vanaf het Nieuwe Luxor over de Erasmusbrug naar het Willemsplein (op zich wel mooi), maar pauzes ertussen waren gewoon te lang.
Vrijdag was de trainingsdag op het parcours van de tijdrit. Dat leverde mooie plaatjes op, vooral omdat ik op het Wilhelminaplein (bij het Nieuwe Luxor) tussen de splitsing stond. Dus vanaf Zuid gingen ze de Erasmusbrug op en kwamen via de Willemsbrug weer terug richting "start en finish". Het was toen schitterend weer en gaaf om te zien hoe sommige wielrenners zich heel serieus aan het voorbereiden waren voor de tijdrit, terwijl voor sommige het maar "gewoon" inrijden was. Na de officiële training waren er nog diverse wedstrijden. We hebben nog een stukje van de journalisten gezien. Daar bleef het bij, want 's-middags stond de ook belangrijke voetbalwedstrijd Nederland-Brazilië op het programma (en dat was ook leuk, vooral het resultaat).
Zaterdag was de grote dag. Er stonden twee belangrijke dingen op ons programma. Ten eerste moest en zou Louise een poging doen om haar "grote geheime liefde" te ontmoeten, en dat dat gelukt is kunnen jullie lezen op haar blog "vrouw kijkt tour". Daarna hebben de renners echt aan het werk gezien en ook dat was ondanks de regen een machtig gezicht.
Zondag werd onze tourweek afgesloten met de "showrit" van de renners door de stad. We zijn op twee plekken wezen kijken, bij de "1e start" aan de Westerkade waar ook alle bussen verzameld waren. En later op de Erasmusbrug waar de "officieuze start" was. De menigte vergaapte zich aan al het moois wat daar voorbij kwam en wij ook.
Hiermee werd een mooie drukke tourweek afgesloten. De rest volgen we weer gewoon via de TV.